Pretend to be a biker again เมื่อภาพวาดไม่ใช่เพียงภาพวาด แต่เป็นบทสนทนากับตัวตนที่เคยถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ‘Pedro teach me how to paint’ โดย อัญชลี อนันตวัฒน์ จึงไม่ใช่แต่นิทรรศการ แต่เป็นพื้นที่ที่ทำให้เธอได้ค้นพบตัวเองในอดีตอีกครั้ง
TEXT: SARUNKORN ARTHAN
PHOTO COURTESY OF TARS UNLIMITED EXCEPT AS NOTED
(For English, press here)
ว่ากันว่าคนที่เรารักจะมีอิทธิพลต่อเราเสมอ ไม่ใช่บังคับควบคุมเรา แต่ชี้นำเราให้ไปในทางใดทางหนึ่ง ซึ่งในทางจิตวิทยาเราเรียกสิ่งนี้ว่า ‘Michelangelo Phenomenon’ อันเป็นปรากฏการณ์ที่คนคนนั้นที่เรารักจะเป็นเหมือนประติมากรค่อยๆ กะเทาะเปลือกนอกของเราออก เหลือเนื้อแท้นับวันจะพัฒนาและเติบโตเป็นเราในเวอร์ชันที่ ‘ดีที่สุด’ ตามอุดมคติ
I think we forgot the stove, Something like a cycle
เช่นเดียวกับ ‘Pedro Hernandez’ ชาวไต้หวัน-เม็กซิกันคนรักของ ลี–อัญชลี อนันตวัฒน์ ที่ครั้งหนึ่งเคยชุบชูหัวใจของเธอให้ชุ่มชื่นด้วยรัก รวมถึงผลักดันให้เธอสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม ก่อนจะลาจากไปไกลและได้กลับมาพบกันอีกครั้งเมื่อไม่นานมานี้ ซึ่งการหวนคืนของ Pedro จุดประกายให้อัญชลีได้คัดเลือกผลงานทั้งเก่าและใหม่ที่เธอร่วมสร้างสรรค์กับเขาเพื่อจัดแสดงในนิทรรศการ Pedro teach me how to paint ในพื้นที่ตึกแถวสองคูหาของ TARS Unlimited ย่านทรงวาด ซึ่งคล้ายว่าจะระลึกหรือเฉลิมฉลองแก่เขาคนนั้นอยู่ในที
Photo: Sarunkorn Arthan
Photo: Sarunkorn Arthan
Photo: Sarunkorn Arthan
แม้ผลงานทุกชิ้นของอัญชลีจะปรากฏสีสันอันสดใส ทว่ากลับกลายเป็นสีนั้นตัดฉับกับร่องรอยที่หลงเหลือบางอย่างของอาคาร สิ่งนี้สร้างความรู้สึกเศร้า เหงา ซึมให้กับผู้ชมอย่างประหลาด เพราะเหมือนว่ายังคงมีเศษซากความรักหรืออะไรบางอย่างยังตกค้างอยู่ทั้งในโลกจริงและโลกความทรงจำ และยังตอกย้ำว่าใครบางคนเคยอยู่ที่นี่และเขาก็อาจกลับมาในสักวันเพื่อเห็นเธอเติบโตหรือก้าวหน้าไปอย่างไรเช่นกัน
Meeting at the big shell between two palm trees
ผลงานของอัญชลีทำให้เราเชื่อว่าทั้งสองคนรักกันมากตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่นำพาอัญชลีกับ Pedro มาพบรักกัน ภาพ still life ของกางเกงในซีทรูสุดเซ็กซี่ ภาพ portrait ของอัญชลีบนรถมอเตอร์ไซค์สุดโฉบเฉี่ยว หรือแม้แต่ภาพเหมือนของเรือนร่าง Pedro ที่เห็นส่วนสัดมัดกล้ามที่แสนจะเป็นชาย ทว่าท่ามกลางหลักฐานประจักษ์ชัดของความรัก ไม่มีใครรู้เลย (แม้กระทั่งผู้เขียนเองในตอนแรก) ว่าแท้จริงแล้ว Pedro Hernandez ชายชาวไต้หวัน-เม็กซิกันคนนี้เป็นตัวละครสมมติที่อัญชลีปั้นแต่งขึ้นมาจากบางส่วนของตัวเอง
อัญชลีและ Pedro
และหากลองวิเคราะห์ตามทฤษฎีจิตวิเคราะห์ เราอาจค้นพบความจริงที่น่าตื่นเต้นว่า ‘Pedro Hernandez’ แท้จริงแล้วคือใครกันแน่?
เพราะเมื่อมองลึกลงไปในชีวิตของอัญชลีแล้ว เธอจบการศึกษาปริญญาตรีในสายกราฟิกดีไซน์ ก่อนจะหันเหไปเรียนต่อปริญญาโทด้านอนิเมชัน ซึ่งเป็นศาสตร์ที่ต้องอาศัยการควบคุม เฟรมต่อเฟรม วินาทีต่อวินาที แตกต่างจากโลกของจิตรกรรมที่ใช้สัญชาตญาณและการปลดปล่อยอย่างสิ้นเชิง เป็นไปได้ไหมว่า ตลอดระยะเวลาที่เธอทำอนิเมชัน ตัวตนของ ‘นักวาดภาพ’ ได้ถูกกดทับ (Repressed) เอาไว้ในจิตใต้สำนึกมาโดยตลอด
Baby, it_s gonna be hot, Huihui learn how to make fire
Pedro Hernandez is my love
Pedro Hernandez จึงไม่ใช่ชายหนุ่มลึกลับจากแดนไกล แต่เป็นอวตารของอัญชลีที่เธอได้แบ่งภาคลงมาเพื่อสนทนาถึงอดีตและปัจจุบันร่วมกันผ่านศาสตร์แห่งจิตรกรรม รักครั้งแรกที่อัญชลีเคยละทิ้งไปไกลเพื่อออกเดินทางในโลกของอนิเมชัน
ประโยคที่ชื่อนิทรรศการตะโกนว่า ‘Pedro teach me how to paint’ อาจเป็นการยอมรับอย่างซื่อสัตย์ว่า ‘Pedro (อวตารจากจิตรกรรม) คือผู้ที่เข้ามาสอนฉันวาดภาพ’ ภาพวาดที่ดูดิบ สด และตวัดสีสเปรย์อย่างมีนัยสำคัญเหล่านั้น จึงเป็นผลลัพธ์ของการที่อัญชลีปล่อยให้จิตใต้สำนึกก้าวขึ้นมาทำหน้าที่เป็นผู้จูงมือและนำทางร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยไม่ต้องพึ่งพาระเบียบแบบแผนและการควบคุมใดๆ อีกต่อไป
Night sea
ท้ายที่สุดแล้วมนุษย์เราทุกคนล้วนมีช่วงเวลาที่ต้องเติบโต ต้องสวมหน้ากากแห่งเหตุผล และจำใจพับเก็บ ‘รักแรก’ หรือ ‘ความฝันในวัยเยาว์’ บางอย่างไว้ในซอกลึกของจิตใต้สำนึกเพื่อทำสัญญากับโลกความจริง เราควบคุมตัวเองอย่างหนักหน่วงจนหลงลืมไปว่า ครั้งหนึ่งเราเคยมีความสุขและเป็นอิสระแค่ไหนยามที่ได้ซื่อสัตย์กับสัญชาตญาณของตัวเอง การมาเยือนนิทรรศการของอัญชลีในครั้งนี้ คล้ายเป็นการสะกิดให้เราหันกลับมาสำรวจพื้นที่เปราะบางในใจของตัวเราเองเช่นกัน
แล้ว ‘Pedro Hernandez’ ของคุณคือใคร?
นิทรรศการ Pedro teach me how to paint จัดแสดงที่ TARS Unlimited ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม – 7 มิถุนายน พ.ศ. 2569