Fang Eyewear Showroom โชว์รูมแว่นตาที่ถ่ายทอดประสบการณ์ในรูปแบบพิพิธภัณฑ์ โดย M-D DESIGN STUDIO
TEXT: SURAWIT BOONJOO
PHOTO: YU SUNPING | XIE SHUXIANG | QU WENHAO | WU QIYAN
(For English, press here)
อาคารสำนักงานตรงหัวมุมถนนที่แตกต่างจากทัศนียภาพล้อมรอบ จากทั้งวัสดุพื้นผิวกระจก เส้นสายพลิ้วไหว และทรวดทรงโค้งมน พร้อมได้รับการส่งเสริมให้โดดเด่นตัดกันแบบพาราด็อกซ์ด้วยส่วนล่างอาคารซึ่งบิดสลับมีพลวัตอย่างรุนแรงจากเส้นสายรูปทรงเรขาคณิตทั้งทึบตันและสีหม่น มากกว่าโชว์รูมจัดแสดงสินค้าแว่นตาที่มีอยู่มากมายท่ามกลางศูนย์กลางอุตสาหกรรมแว่นตา นี่คือแลนด์มาร์กทางศิลปะที่ผลักดันเสริมสร้างแรงบันดาลใจในกระบวนการคิดเชิงพาณิชย์ที่ชวนให้ติดตาม Fang Eyewear Showroom ผลงานออกแบบของ M-D DESIGN STUDIO ตั้งอยู่ในเมือง Wenzhou มณฑล Zhejiang ประเทศจีน ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อมกราคมที่ผ่านมา ด้วยฟังก์ชันที่หลากหลายที่ไม่อาจนิยามได้ว่าเป็นเพียงแค่พื้นที่จัดแสดงสินค้าอย่างแว่นตาเพียงอย่างเดียว เนื่องด้วยการออกแบบพื้นที่ซึ่งผนวกรวมคาเฟ่ ร้านหนังสือศิลปะขนาดย่อม รวมถึงความก้าวล้ำในการนำเสนอภาพลักษณ์โชว์รูมวัตถุทางศิลปะภายใต้แนวคิดพิพิธภัณฑ์แห่งแสงเข้าไว้
พื้นที่พาณิชย์เชิงสร้างสรรค์กว่า 1,300 ตารางเมตรแห่งนี้ พยายามขยายขอบเขตการนำเสนอทางธุรกิจที่สามารถโต้ตอบกับเมือง ผู้คน และผู้ใช้บริการไปพร้อมๆ กัน กรอบคิดในการเสนอบริการสินค้าแบบเดิมอาจล้าสมัยกับการแข่งขันทางเศรษฐกิจที่สูงของพื้นที่ การบอกเล่าผ่านประสบการณ์แสนพิเศษจึงดูเป็นทางออกที่เหมาะสมกับการปรับปรุงอาคารสำนักงานเดิมได้เป็นอย่างดี
องค์ประกอบในการออกแบบ Fang Eyewear Showroom นั้นได้รับแรงบันดาลใจจากทฤษฎีดาราศาสตร์ นำไปสู่การใช้รูปทรงสามเหลี่ยมที่สื่อถึงความเป็นอนาคตกาลและสัญลักษณ์แห่งการสร้างสรรค์แก่นแท้ทางจิตวิญญาณตามวัฒนธรรมความเชื่อของอินเดีย ก่อให้เกิดเป็นการออกแบบที่ร้อยเรียงรูปทรงสามเหลี่ยมเข้าด้วยกันทั้งในเชิงรูปทรงและเส้นสายที่เต็มไปด้วยความคมทั้งภายในและภายนอก ทั้งยังมีการเว้นช่องเปิดใช้มุมแสง 45 องศา เข้ามาช่วยกำหนดสร้างฉากภาพและนำผัสสะการรับรู้เข้ามาในพื้นที่ผ่านการกำกับเส้นแสงธรรมชาติ ให้ผสานเข้ากับเส้นสายที่ถูกประดิษฐ์ขึ้น รวมถึงยังมีการวางสวนขนาดย่อมไว้ภายในตามจุดต่างๆ ที่คอยเป็นจุดนำสายตาให้แก่ผู้ใช้งานที่ได้เข้ามายังพื้นที่ด้านใน
พื้นที่ภายในแบ่งออกเป็นโถงเปิดโล่งสำหรับการจัดแสดง ในบางบริเวณมีการวางประติมากรรมชาย-หญิงโลหะในผิวสัมผัสคล้ายหินระหว่างทาง ตอบรับกับก้อนหินโลหะจำลองที่พบเจอ กลวิธีเลียนแบบที่ก่อให้เกิดบทสนทนาระหว่างภายในและนอกนี้ ยังคงถูกทำให้ขบคิดต่อด้วยการจัดการแสงสว่างสีแดงร้อนแทรกอยู่เพื่อสร้างการรับรู้ที่เหมือนจะจริง ราวกับกำลังเดินสำรวจภายในถ้ำที่ถูกออกแบบให้เดินวนลึกเข้าไปภายในที่ซุกซ่อนคาเฟ่ขนาดย่อม กลิ่นกาแฟและเสียงของเครื่องต้มจะชักนำให้ค่อยเคลื่อนตัวเข้าไปยังส่วนลึกภายใน ชวนให้ชมสินค้า/ ชิ้นงานไประหว่างเส้นทาง ก่อนจะถูกนำสายตาด้วยความโอ่อ่า โปร่งโล่ง และลึกลับของบันไดวน และพบกับร้านหนังสือที่ตั้งอยู่ในส่วนลึกเงียบสุดของพื้นที่ด้านบน
นอกจากแนวทางการถ่ายทอดพื้นที่อันสดและแปลกใหม่ท่ามกลางภูมิทัศน์ของเมืองแล้ว ยังคงน่าสนใจด้วยมุมมองที่อาจจะดูเรียบง่ายของการเน้นย้ำวัตถุจัดแสดง – ไม่ได้เป็นเพียงสินค้า แต่กำลังกลาย หรือเป็นชิ้นงานศิลปะอยู่ – ในกรณีนี้อาจไม่ได้เป็นการเทียบเคียงแบบการแทนที่อย่างตรงไปตรงมา หากแต่เป็นการเลือกใช้สำนวนเพื่อขับเน้นนำเสนอถึงความใส่ใจพิถีพิถันในการสร้างสรรค์ผลงาน (แว่นตา) ที่อาจกล่าวให้เกินเลยไปกว่านั้น ก็คือไม่เพียงแต่การมองเห็นเท่านั้นที่ถูกใส่ใจ การรับรู้ในผัสสะอื่นๆ กับการมองเห็นก็ถูกนับรวม คัดสรร และจัดการไว้ในกระบวนการนี้ด้วยเช่นกัน ตอบรับไปพอดิบพอดีไปกับภาษาการออกแบบสถาปัตยกรรมของอาคารซึ่งเชื้อเชิญให้ผู้ใช้บริการ/ ผู้ชมพิพิธภัณฑ์ได้รื่นรมย์ไปกับทุกผัสสะการรับรู้
