PATTANI DECODED 2026

สำรวจ 6 ผลงานน่าสนใจในงาน Pattani Decoded 2026 ที่ถ่ายทอดเรื่องราวชาวปัตตานีผ่านงานออกแบบ ที่เชื่อมโยงสายน้ำ ผู้คน ความทรงจำ และวัฒนธรรมเข้ากับมุมมองร่วมสมัย

TEXT: SARUNKORN ARTHAN
PHOTO COURTESY OF CREATIVE ECONOMY AGENCY EXCEPT AS NOTED

(For English, press  here)

ยามที่เราพูดถึงคำว่า ‘การกระจายอำนาจ’ ในมิติทางรัฐศาสตร์ เรามักนึกถึงเรื่องโครงสร้างการปกครอง การบริหาร หรือการจัดสรรงบประมาณสู่ท้องถิ่น ทว่าในมิติทางวัฒนธรรมและสังคม ‘งานออกแบบ’ เองก็กำลังเผชิญหน้ากับการกระจายอำนาจครั้งสำคัญในไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้  เพราะโลกในยุคแห่งการไร้พรมแดนนั้น ไม่จำเป็นต้องยึดติดหรือรวมศูนย์อยู่แค่ในเมืองหลวงอย่างกรุงเทพฯ อีกต่อไปแล้ว

พลังสร้างสรรค์ของยุคสมัยนี้งอกงามและเปล่งเสียงได้ในทุกภูมิภาค โดยเฉพาะในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่กลุ่มนักออกแบบและชุมชนคนรุ่นใหม่ทั้งนอกและในปัตตานีได้พิสูจน์ให้เห็นมาโดยตลอดว่างานออกแบบนั้นมีบทบาทมากเพียงใดในการขับเคลื่อนเมือง นักออกแบบมากหน้าหลายตาได้ก้าวเข้ามาท้าทายภาพจำเดิมๆ และดึงเอาทุนทางวัฒนธรรมที่ซ้อนทับอยู่ในประวัติศาสตร์มาสร้างบทสนทนาใหม่ด้วยน้ำเสียงของคนในพื้นที่เอง โดยความเคลื่อนไหวที่ค่อยๆ เติบโตอย่างมีนัยสำคัญนี้เอง คือรากฐานสำคัญที่นำไปสู่เทศกาลสร้างสรรค์แห่งปีอย่าง ‘ปัตตานีดีโคตร’ หรือ ‘Pattani Decoded 2026’

เอาจริงๆ แค่ชื่อก็น่าสนใจ จริงไหม? เพราะนอกจากจะสื่อถึงว่าปัตตานีเป็นเมืองที่ ‘โคตรดี’ ด้วยมรดกทางวัฒนธรรมที่เปี่ยมเสน่ห์ อาหารการกิน รอยยิ้ม และความหลากหลายที่ไม่เหมือนใคร เพียงแต่เรื่องดีๆ เหล่านี้ยังรอการ ‘Decoded’ เพื่อเปลี่ยนทุนเดิมของเมืองให้กลายเป็นพลังสร้างสรรค์ยุคใหม่ที่จับต้องได้ ซึ่ง ‘รหัส’ ที่เทศกาลปีนี้เลือกนำมาคลี่กางให้เราดู ก็คือเรื่องราวของแม่น้ำปัตตานี ภายใต้ธีม ‘Riversation’ ที่เปลี่ยนย่านเมืองเก่าและชุมชนริมน้ำให้กลายเป็นพื้นที่เปิดบทสนทนาครั้งใหม่ระหว่างผู้คนกับสายน้ำที่หล่อเลี้ยงเมืองนี้มาแสนนาน

‘Riversation’ ที่เกิดจากการสมาสคำระหว่าง ‘River’ และ ‘Conversation’ จึงเป็นหัวใจสำคัญของการจัดงานในปีนี้ ที่ชวนเราย้อนกลับมาฟังเสียงและเริ่มต้นตั้งคำถามกับ ‘แม่น้ำปัตตานี’ สายน้ำสายใหญ่ที่เป็นเหมือนเส้นเลือดหลักหล่อเลี้ยงชีวิต ประวัติศาสตร์ และจิตวิญญาณของเมืองนี้มาอย่างยาวนาน ทำให้สายน้ำปัตตานีจึงเป็นสเปซทางวัฒนธรรมที่โอบรับผู้คนหลากความเชื่อ ทั้งชาวไทยพุทธ มุสลิม และชาวไทยเชื้อสายจีนในย่านเมืองเก่าให้เติบโตและพึ่งพาอาศัยกันเสมอมา และการเปิดบทสนทนากับสายน้ำในครั้งนี้ เกิดขึ้นผ่านการนำกระบวนการออกแบบเข้าไปทำงานร่วมกับพื้นที่จริงตลอดริมฝั่งน้ำเพื่อดึง ‘เสียง’ ของคนริมน้ำ ความทรงจำที่เคยถูกมองข้าม และวิถีชีวิตจริงที่ยังเคลื่อนไหว มาแปลงเป็นรหัสบทสนทนาชุดใหม่ที่ทำให้เราเข้าใจเมืองปัตตานีผ่านสายน้ำสายนี้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ท่ามกลางสถานที่และผลงานที่น่าสนใจหลากหลายชิ้นของ Pattani Decoded 2026 แต่ art4d ขอหยิบยกผลงาน 6 ชิ้นที่น่าสนใจในแง่มุมของความทรงจำ ธรรมชาติ และตัวตนของชาวปัตตานีผ่านมุมมองนักออกแบบคนในและสายตาของพันธมิตรต่างถิ่น ที่ตั้งอยู่บริเวณย่านอา-รมย์-ดี (ย่อมาจาก ถนน ‘อา’เนาะรู , ถนนปัตตานีภิ‘รมย์’, และถนนฤๅ‘ดี’) ย่านจะบังติกอ และย่านสะบารัง ในเมืองเก่าปัตตานี

ความทรงจำไร้เสียง (The Missing Cannon)
โดย Studio Act of Kindness
ที่ บ้านนายกดิเรก ถนนปัตตานีภิรมย์

เราพบกับ ชารีฟ ลอนา ดีไซเนอร์และผู้ก่อตั้ง Studio Act of Kindness เขาเล่าให้ฟังถึงการออกแบบประสบการณ์เชิงพื้นที่ใน ‘บ้านนายกดิเรก’ บ้านจีนเก่าแก่บนถนนปัตตานีภิรมย์ของดิเรก คณานุรักษ์ (อดีตนายกเทศมนตรีเมืองปัตตานี)

ชารีฟตั้งต้นจากตำนานเก่าแก่เรื่องหนึ่งที่เล่าถึงการจมหายและสาบสูญของปืนใหญ่มหาเลลา และมหานครา ปืนใหญ่สองกระบอกของรัฐปาตานี ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ ซึ่งแม้ในความเป็นจริงจะไม่มีใครเคยเห็นปืนนั้นจริงๆ ก็ตาม ทว่าสิ่งที่ชารีฟค้นพบระหว่างบทสนทนาเหล่านี้ ไม่ใช่แค่เรื่องราวของวัตถุในตำนาน แต่คือ ‘เสียงของผู้คนริมน้ำ’ ที่ขาดหาย ถูกกดทับ และถูกทำให้เงียบลงไปในประวัติศาสตร์กระแสหลัก ชารีฟจึงนำเสียงสัมภาษณ์ของผู้คนในย่านสะบารังและปัตตานีภิรมย์ทั้ง 3 ท่าน มาถักทอร้อยเรียงร่วมกับเรื่องราวของปืนใหญ่ ถ่ายทอดผ่านการออกแบบประสบการณ์เชิงพื้นที่ 3 ลำดับฉาก

ส่วนแรก ‘ปะติดปะต่อ’ พื้นที่จัดแสดงความทรงจำร่วมของชาวปัตตานีผ่านผืนผ้าโสร่งและส่วนประกอบในการประมง ส่วนที่สอง ‘เสียงสะท้อนแห่งการเปลี่ยนผ่าน’ พื้นที่ตั้งประติมากรรมปืนใหญ่ในความทรงจำ แสดงผ่านลำกล้องสีดำขนาดยาวที่ชวนตั้งคำถามถึงทุกๆ อย่างที่ผ่านมา ตั้งแต่ รูปลักษณ์ รูปลาย หรือรูปทรงจำของปืนใหญ่ที่สัมพันธ์ในชีวิตชาวริมน้ำปัตตานี ส่วนสุดท้าย ‘ปลุกตื่นเรื่องราว’ พื้นที่ล้อมผ้าและตั้งเก้าอี้เรียงรายไว้เพื่อแลกเปลี่ยนความทรงจำของผู้ชมทุกๆ คน ซึ่งแม้ภายนอกจะดูปลอดภัย แต่ก็ถูกจับจ้องโดยกล้องวงจรปิด ทำให้ชวนตั้งคำถามต่อถึงความปลอดภัยของผู้คนในสามจังหวัดชายแดนใต้ที่จับจ้องโดยรัฐอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น Studio Act of Kindness ยังยกระดับมิติทางอารมณ์ด้วยการร่วมมือกับ Copenn. แบรนด์เครื่องหอมที่ร่วมสกัด ‘ความทรงจำริมน้ำ’ ออกมาเป็นกลิ่นเฉพาะในแต่ละสเปซ เช่น โน้ตกลิ่นผลไม้ซีตรัสผสานดอกไม้หวานในห้องที่สาม ซึ่งเป็นกลิ่นอายที่ชาวจีนพื้นถิ่นปัตตานีคุ้นเคย ซึ่งช่วยปลุกความทรงจำส่วนบุคคลและเชื่อมโยงเราเข้ากับบริบทของพื้นที่ผ่านมิติของกลิ่นได้อย่างสมบูรณ์

(อีก) ความทรงจำแห่งอ่าวปัตตานี
โดย สันติ ลอรัชวี
ที่ บ้านภักดีพร (ตานีเบย์)

บ้านภักดีพรเป็นบ้านพื้นที่ขนาดใหญ่ริมน้ำปัตตานีที่ยังดำรงตนเป็นท่าเรือประมงที่หลงเหลืออยู่เพียงไม่กี่แห่งที่ดำเนินกิจการอยู่ถึงปัจจุบัน ที่บ้านแห่งนี้เป็นแหล่งหากิน แหล่งพักพิง แหล่งอยู่อาศัย และแหล่งทรงจำของคนบ้านภักดีพรและชาวประมงรุ่นสู่รุ่น นี่อาจเป็นข้อตั้งต้นของสันติ ลอรัชวีในการตีความ ‘อีก’ ความทรงจำแห่งอ่าวปัตตานี ที่มากกว่าการรบพุ่งระหว่างรัฐในอดีตกาลนานโพ้นหรือการจัดการความ ‘สงบ’ ในภูมิภาคมลายู

งานของ สันติ จัดแสดงอยู่บนเรือลำใหญ่ที่สุดที่ยังคงใช้งานอยู่ แต่ได้กลับมาจอดระหว่างงานนี้ ซึ่งมีสองชิ้น—ชิ้นแรกอยู่ในห้องบังคับเรือ เป็นแผ่นสังกะสีฉายภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวิตประมงของบ้านภักดีพรและจังหวัดปัตตานี จะมองเห็นชัดขึ้นเมื่อเข้ามาชมในช่วงเย็นและหัวค่ำ (ซึ่งอาจสัมพันธ์กับการออกเรือหาปลาด้วย) ส่วนชิ้นที่สองอยู่บนดาดเรือเป็นแผ่นสังกะสีบิดพลิ้วมีหลายรูปแบบ บ้างเงา บ้างเป็นคราบหยดน้ำ ซึ่งผลงานนี้เป็นหัวใจหลักของงาน เพราะว่าเป็นผลงานที่สันติได้นำแผนที่ทั้งสามฉบับ คือ แผนที่คาบสมุทรมลายูช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17, แผนที่ความเปลี่ยนแปลงของอ่าวปัตตานีจาก ดอเลาะ เจ๊ะแต ชาวประมง ปราชญ์ชาวยะหริ่ง และแผนที่จาก GPS ที่แม่นยำในปัจจุบัน มาซ้อนทับและตัดให้เป็นรูปร่างแปลกตา

ผลงานของสันติพุ่งตรงถึงสิ่งทรงจำในทรงจำผ่านสายตาของมนุษย์ในช่วงเวลาต่างๆ ซึ่งไม่จีรังและสถาพร ทำให้เขาเลือกใช้สังกะสีในการทำผลงาน เพราะมันไม่ทนทานเท่ากับวัสดุอื่นๆ (เหมือนกับความทรงจำที่จะค่อยๆ สลายไปตามกาล) และด้วยเหตุที่งานนี้จัดแสดงบนเรือ ความน่าสนุกและท้าทายเลยเกิดจากการขึ้นและลงเรือในระยะเวลาที่ต่างกัน บ้างเวลาน้ำลงก็ยาก เวลาน้ำขึ้นก็สบายหน่อย ซึ่งความสบายหรือลำบากขึ้นอยู่กับการต้องเหยียบไม้กระดานแผ่นยาวเพื่อขึ้นเรือ ทำให้เมื่อเราเข้าไปชมงานในต่างเวลา ต่างแสงแดด ต่างพลิ้วลม เราจะมีประสบการณ์ในการรับรู้และมองงานต่างกันไปแต่ละคน

RIVER PEOPLE: Lives Woven by the Pattani River
โดย กรรณิการ์ แสงจันทร์ และ อนน สิงห์ทองลา
ที่ บ้านสายน้ำ

ตุ้ม—กรรณิการ์ แสงจันทร์ จากแบรนด์ Made by Hotcake รังสรรค์สไตล์ใหม่ผ่านการถอดรหัสวิถีชีวิตริมแม่น้ำปัตตานี สายน้ำที่เป็นทั้งศูนย์กลางเศรษฐกิจ มิติทางศรัทธา และประวัติศาสตร์ของผู้คนหลากวัฒนธรรม โดยหยิบเอาเศษซากจากการทำประมงที่ถูกลืมเลือนอย่าง ‘อวนและแห’ มาชุบชีวิตและสร้างมูลค่าใหม่ ด้วยการนำมาจับคู่และตัดเย็บร่วมกับ ‘ผ้าปาเต๊ะ’ เครื่องแต่งกายเอกลักษณ์ที่เป็นมรดกวัฒนธรรมร่วมของทั้งชาวพุทธและมุสลิมในคาบสมุทรมลายู

เรื่องราวทั้งหมดถูกบอกเล่าผ่านคอลเลกชันเครื่องแต่งกายและภาพถ่ายแฟชั่นชุด ‘RIVER PEOPLE’ ที่ได้รับความช่วยเหลืออย่างดีจาก อนน สิงห์ทองลา หรือ SUPERVERYSNAPSHOT ในการถ่ายภาพเหล่าโมเดลที่สะพานปลาแห่งหนึ่งในสามจังหวัดชายแดนใต้ ซึ่งพวกเธอได้นำงานดีไซน์สุดจัดจ้านไปจัดวางอยู่ท่ามกลางบรรยากาศชีวิตจริงอันจอแจของตลาดปลา ควบคู่ไปกับการจัดแสดงกระเป๋าสานจากเส้นใยอวนประมงใช้แล้ว ซึ่งเป็นผลงานความร่วมมือระหว่างกลุ่มบ้านน้ำใส อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี และแบรนด์ Ramai จากจังหวัดยะลา แสดงให้เห็นถึงการแปลงขยะริมฝั่งน้ำให้กลายเป็นงานดีไซน์ร่วมสมัยที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชนได้อย่างลงตัว

นาวา ศรัทธา ลังกาสุกะ
ที่ บ้านนาวา

นิทรรศการที่ตั้งอยู่บนผืนทรายในอาคารเก่าพาเราย้อนเวลากลับไปสำรวจรากเหง้าอันยาวนานกว่าสหัสวรรษของปัตตานี ผ่านร่องรอยทางโบราณคดีของเมืองโบราณยะรัง—หมุดหมายสำคัญที่ได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นที่ตั้งของอาณาจักรลังกาสุกะ อันรุ่งเรืองก่อนการสถาปนาอาณาจักรปาตานี ซึ่งหลักฐานทางประวัติศาสตร์เหล่านั้นฉายให้เห็นภาพศูนย์กลางการเดินเรือที่เชื่อมประสานอารยธรรมหลากทิศทาง ทั้งอินเดีย จีน และเปอร์เซีย ผ่านเส้นทางแลกเปลี่ยนสินค้าและการแสวงหาแหล่งไม้หอมและเครื่องเทศอันเปี่ยมด้วยมิติทางศรัทธา

ความทรงจำบนเกลียวคลื่นยังคงถูกส่งต่อและถักทอเรื่อยมาจนถึงยุคใกล้ โดยเฉพาะในราวช่วง พ.ศ. 2500 ที่อ่าวปัตตานีเคยทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นการแสวงบุญครั้งใหญ่ของผู้คนในพื้นที่ ผู้สละกุมบังเหียนเรือข้ามจากน่านน้ำท้องถิ่น มุ่งหน้าสู่ทะเลแดงเพื่อประกอบพิธีฮัจญ์ ทิ้งร่องรอยเรื่องราวการเดินทางอันยิ่งใหญ่ที่ยังคงมีชีวิต และถอดถ่ายผ่านคำบอกเล่าของคนร่วมสมัยมาจนถึงปัจจุบัน

ท่ามกลางสิ่งละอันพันละน้อยและวัตถุจัดแสดงหลากชิ้นภายในสเปซนิทรรศการ เปรียบเสมือนจิ๊กซอว์ชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่คอยจุดประกายจินตนาการ และชวนให้เราย้อนระลึกถึงภาพความเจริญรุ่งเรืองของปัตตานีในยุคสมัยก่อนได้อย่างแจ่มชัดอีกครั้ง

MYARAB
โดย วิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์
ที่ สวนหย่อมมัสยิดปากีสถาน

เสียงใสแจ๋วเหมือนเสียงนกตัวน้อยลอยมาไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านนาวา เพราะที่สวนหย่อมหน้ามัสยิดปากีสถานที่ติดกับบ้านนาวานี้ปรากฏผลงาน MYARAB (ไมยราบเดียวกับที่เป็นพืช) อินสตอลเลชันของ วิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์ ที่พัฒนาต่อยอดมาจากความคิดตั้งแต่ผลงานชุดแรกๆ ด้วยตัวงานประติมากรรมเคลื่อนไหว (Kinetic Sculpture) ที่มีลักษณะเป็นโครงสร้างชิ้นส่วนเรขาคณิตน้ำหนักเบา แขวนลอยโยงใยกันอยู่ในอากาศ และพร้อมใจกันขยับพับหุบ-คลี่ขยายเป็นจังหวะตามสายเชือก ราวกับกิ่งใบของต้นไมยราบที่ตอบสนองเมื่อถูกสัมผัส ซึ่งในการแสดงครั้งนี้ วิชญ์ได้ทดลองลดทอนการใช้พลังงานไฟฟ้า แล้วถอยกลับไปหาความเป็นอนาล็อกมากขึ้น ด้วยการใช้มอเตอร์เพียงตัวเดียวในการขับเคลื่อนระบบผ่านสายเชือกทั้งหมด

แม้ MYARAB จะเคยจัดแสดงในพื้นที่ปิดอย่างอาคารห้างนิวเวิลด์ ทว่าการนำผลงานมาตั้งวางริมน้ำปัตตานีได้กลายเป็นสนามทดลองใหม่ที่ปล่อยให้ตัวงานได้ปะทะและท้าทายกับแสงแดดรวมถึงสายลมธรรมชาติอย่างตรงไปตรงมา และที่สำคัญและอาจเลือนหายไปจากความทรงจำ คือ ณ จุดติดตั้งบริเวณสวนหย่อมนี้เคยเป็นท่าเรือที่ผู้คนในอดีตเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ ซึ่งประจวบเหมาะกับที่ผลงานชิ้นนี้กำลังจะมีโอกาสเดินทางไปจัดแสดงต่อที่เมืองริยาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย มิติทางศรัทธา ประวัติศาสตร์ และการเดินทางข้ามแดนจึงซ้อนทับกันบนสเปซแห่งนี้ได้อย่างน่าสนใจอย่างยิ่ง

สมุทราแห่งสันติ
โดย เอ็มโซเฟียน เบญจเมธา
ที่ บ้านวาฬ

นิทรรศการ ‘Laut Damai’ หรือ ‘สมุทราแห่งสันติ’ ตั้งต้นมาจากความคิดที่ว่า ท่ามกลางห้วงน้ำลึกอันกว้างใหญ่ สิ่งมีชีวิตนานาพันธุ์ต่างแหวกว่ายด้วยจังหวะและวิถีที่แปรผัน บางชนิดแหวกว่ายตามลำพัง บางชนิดรวมตัวเป็นฝูงใหญ่ ทว่าในโลกของมนุษย์ บ่อยครั้งที่เรากลับถูกตีกรอบด้วยมาตรฐานเดียวกัน จนทำให้หลายคนรู้สึกหลงทางและแปลกแยก เพียงเพราะกำลังฝืนโตอยู่ในสเปซที่ไม่ใช่ของตนเอง

นิทรรศการนี้หยิบยกแนวคิดบุคลิกภาพ MBTI มาตีความใหม่ให้เป็นมิตรและยืดหยุ่นยิ่งขึ้น ผ่านการใช้อุปมาอุปไมยของ ‘สัตว์ทะเล’ เป็นตัวแทนความหลากหลายทางธรรมชาติ ซึ่งโปรเจกต์นี้จะเป็นเหมือนเครื่องมือทบทวนใจที่ชวนให้เราโอบรับตัวตนอันแตกต่าง ไม่เร่งตัดสินผู้อื่น และค้นหาสภาพแวดล้อมที่ปล่อยให้เราได้เป็นตัวเองอย่างแท้จริง ผ่านแบบทดสอบออนไลน์ให้ผู้เยี่ยมชมได้ร่วมค้นพบสัตว์ทะเลที่เป็นตัวแทนบุคลิกภาพของตนเองทาง lautdamai.com

ความตั้งใจนี้ถูกขยายผลต่อยอดเป็นพื้นที่ภายในบ้านวาฬ ตั้งแต่เสียงสงบเงียบใต้ท้องทะเล สีฟ้า กรม เข้มสบายตา ไปจนถึงภาพวาดสัตว์ทะเลแสนน่ารัก เช่น วาฬ ปลาไหลมอเรย์ และอื่นๆ อีกมากมาย รวมถึงผลงานเซรามิกจาก เบญจเมธา เซรามิกด้วย มากไปกว่านั้นแนวคิดความหลากหลายยังถูกถ่ายทอดผ่าน ‘นิทานหุ่นเงา Laut Damai’ การแสดงเชิงเล่าเรื่องที่ใช้แสงและเงามาถ่ายทอดระบบนิเวศใต้ท้องทะเล ชวนผู้ชมรวมถึงเด็กๆ และเยาวชนมาร่วมคลี่คลายเงื่อนปมความขัดแย้งในใจ และตระหนักว่า เมื่อทุกคนได้แหวกว่ายอยู่ในพื้นที่ที่เหมาะสม และเรียนรู้ที่จะเกื้อกูลกัน ‘สันติภาพ’ ก็ไม่ใช่สิ่งไกลตัวที่ต้องไขว่คว้า หากแต่เป็นภาวะที่เกิดขึ้นเองเมื่อทุกชีวิตเติบโตอย่างเป็นธรรมชาติในมหาสมุทรแห่งเดียวกัน—มหาสมุทรที่ชื่อว่า ‘โลก’

นอกจาก 6 ผลงานที่นำเสนอมานั้น Pattani Decoded 2026 ยังมีผลงานอื่นๆ ที่เหมาะแก่การรับชมจากผู้มาเยือนทุกคน เช่น ซุ้มสาธิตการเขียนค็อต อักษรวิจิตรอาหรับโดยนูรฮายาตี วาโด หรือพาวิลเลียน Pattani Fisherman Community Hub ที่พาชมประสบการณ์ใกล้ชิดสายน้ำปัตตานีจากการรังสรรค์ของ Jenchieh Hung + Kulthida Songkittipakdee / HAS design and research  และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งทำให้เห็นว่าการกลับมาของ Pattani Decoded ปีนี้ สายน้ำปัตตานียังคงทำหน้าที่หล่อเลี้ยงผู้คนและเรื่องราวใหม่ๆ อยู่เสมอ เช่นเดียวกับงานดีไซน์ที่เข้ามาช่วยต่อบทสนทนาระหว่างเมืองกับผู้คน ให้ยังคงเคลื่อนไหวและมีชีวิตต่อไป

เทศกาล Pattani Decoded 2026 จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 11-19 กรกฎาคม 2569 ที่ย่านเมืองเก่าปัตตานี อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี

facebook.com/pattanidecoded