Is there a place i can go- song by Trudy and the romance บ้านฝัน จินตนาการ และความธรรมดาที่ยังค้นหาคำตอบจาก I draw a house for my friends
TEXT & IMAGE COURTESY OF I DRAW A HOUSE FOR MY FRIENDS
(For English, press here)
WHO
มิรา สุรีรัตน์ หรือ มุก เกิดที่กรุงเทพฯ ชอบต้นไม้ เลี้ยงปลากับมีแมวที่บ้าน 2 ตัว
WHAT
ปัจจุบันทำงานเพ้นท์ติ้งและภาพประกอบเป็นหลัก รวมถึงงานที่เกี่ยวกับศิลปะใน medium ต่างๆ เช่น ผ้า ไม้ บางครั้งก็รับงานกราฟิกและงานดูแลศิลปินในคอนเสิร์ต
At the end of the day
WHEN
จริงๆ เราเป็นคนที่ชอบวาดรูปตั้งแต่จำความได้ สมัยเด็กแม่ชอบเอากระดาษแผ่นใหญ่แปะไว้ที่กำแพงแล้วก็ให้เรากับน้องวาดเล่น พอเข้าโรงเรียนก็เรียนวิชาการไม่ค่อยเก่ง เลยเอาแต่วาดรูปเล่นมาตลอด จำได้ว่าตอนมัธยมเราชอบถามเพื่อนว่าอยากได้บ้านในฝันแบบไหน? แล้วก็วาดบ้านของเพื่อนในจินตนาการออกมา พอเรียนจบมหาลัยแล้วได้นึกย้อนกลับมาถึงเรื่องนี้ ก็เลยได้เอามาตั้งเป็นชื่อนามปากกา
Step by step
WHERE
เราเป็นคนกรุงเทพฯ ที่ได้แรงบันดาลใจส่วนใหญ่มากจากธรรมชาติซะส่วนใหญ่ ต้องขอบคุณครอบครัวที่ตอนเด็กๆ ชอบพาไปกางเต็นท์ ไปเล่นนํ้าลำธารในป่า เราเลยมีความรู้สึกปลอดโปร่งของธรรมชาติฝังอยู่ในใจ บางครั้งเวลาเจอพื้นที่ที่น่าสนใจ ก็มักจะชอบจิตนาการว่าถ้าเราได้ไปอยู่ตรงนั้นมันจะเป็นยังไงนะ?
Whimsical life 1
WHY
เคยมีหลายๆ คนถามเราว่า จะวาดบ้านไปตลอดเลยไหม? เราบอกเลยว่าไม่ (หัวเราะ) ชื่อนี้มันอาจจะทำให้คนตัดสินภาพลักษณ์จากชื่อไปหน่อย แต่จริงๆ เราคิดว่าเบื้องหลังของสิ่งที่เราวาด คือจินตนาการที่สร้างอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง บ้านที่ควรจะเป็นสี่เหลี่ยมสีขาวธรรมดา ดูผิดแปลกบิดเบื้ยวและเต็มไปด้วยอะไรไม่รู้อยู่เต็มไปหมดเป็นความธรรมดาที่จริงๆ ก็ไม่ธรรมดา หรือว่านี่อาจจะเป็นสิ่งที่ตัวเราเองยังคงต้องหาคำตอบอยู่ข้างในก็เป็นได้
Windblown House
คุณนิยามสไตล์งานของตัวเองไว้อย่างไร
จริงๆ เราก็ยังไม่รู้ว่าสไตล์ของเราเป็นยังไง คิดว่าไม่ได้มีสไตล์ที่ตายตัวขนาดนั้น ยังคงค้นหาและทดลองอะไรใหม่ๆ อยู่ แต่ถ้ากว้างๆ ที่ชอบวาดก็น่าจะเป็น landscape ที่มีความ surreal อยู่นิดหน่อย
little pieces that became you
When I Calm Myself
อะไรคือแรงบันดาลใจและหลักการในการทำงานแต่ละครั้ง
แล้วแต่ว่า outcome ของมันเป็นอะไร อย่างเช่นถ้าต้องทำ exhibition แรงบันดาลใจมักจะมาจากประสบการณ์และอารมณ์ที่เข้ามาในชีวิตช่วงนั้น ถ้าดู exhibition ที่ผ่านๆ มาก็พอจะบอกได้เลยว่าชีวิตช่วงนั้นเป็นยังไง หรือถ้าแรงบันดาลใจที่ทำให้อยากเริ่มงานชิ้นใหม่ๆ ก็มักจะเป็นสิ่งที่พบเจอรอบตัวแล้วดูน่าจินตนาการต่อ เช่น พื้นที่แปลกๆ ในเมืองที่มีต้นไม้อยู่ด้วย แบบตึกร้างที่ต้นไม้ขึ้นเยอะมากๆ ไปจนถึงเศษไม้รูปทรงแปลกๆ ที่ร้านขายไม้กำลังจะทิ้ง เพลงที่ฟังหนังที่ดู
Into the garden of change
โปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจมากที่สุด เพราะอะไร?
ภาพ ‘Into the Garden of Change’ ที่วาดเมื่อปลายปีที่แล้ว มันเป็นอารมณ์ของภาพที่เราชอบพอดี เป็นเหมือนกับการเดินเข้าไปหาอะไรไม่รู้ที่เราคาดเดาไม่ได้ ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
คุณชอบขั้นตอนไหนระหว่างทำงานมากที่สุด
ชอบตอนที่ได้สเก็ตช์ภาพในหัวออกมา แล้วก็ตอนวาดลายเส้น ที่ต้องค่อยๆ เติมดีเทลก็สนุกดีค่ะ รู้สึกใจเย็น แล้วก็อยากให้คนที่ดูภาพเรารู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
ถ้าคุณสามารถเชิญ ‘ครีเอทีฟ’ สักคนไปดื่มกาแฟด้วยกันได้ คุณจะเลือกใครและทำไม
Ryuichi Sakamoto (อาจจะช้าไปนิดนึงค่ะ) ไม่ได้อยากไปดื่มกาแฟด้วยกัน แต่ว่าอยากแอบดูเวลาเขาทำงาน ผลงานของเขาเต็มไปด้วยประสบการณ์และอารมณ์ที่เราชอบ น่าค้นหา เหมือนหลายๆ อย่างในชีวิตเขาสื่อออกมาผ่านทางเพลง เลยอยากเห็นเวลาที่เขากลั่นกรองสิ่งนั้นออกมาจากหัว