Tag: Sukrit Patjuntadusit

PHOTO ESSAY : SOMETHING IN EVERYTHING


TEXT & PHOTO: SUKRIT PATJUNTADUSIT

(For English, press here

“เสียงกระซิบจากโรงงาน มันดังกว่าเสียงร้องของชาวบ้าน” 

ประโยคนี้ถูกพูดโดยตัวแทนชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากมลพิษที่กำเนิดมาจากโรงงานต่างๆ ในจังหวัดระยอง ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยควันส่งกลิ่นเหม็น และการรั่วไหลของสารเคมีปริศนาในทะเลที่มักจะเกิดขึ้นสลับกันเป็นประจำทุกปี ซึ่งส่งผลให้สิ่งมีชีวิตทางทะเลเริ่มหายไป ชาวประมงก็มีรายได้ลดน้อยลง และสุขภาพของผู้คนที่มีอัตราการเป็นโรคมะเร็งเพิ่มสูงขึ้น 

ภาพถ่ายชุด SOMETHING IN EVERYTHING เป็นผลงานเชิงทดลองและสำรวจบนพื้นที่จริงในจังหวัดระยอง โดยใช้แผ่นฟิล์มในการบันทึกภาพและนำมาทดลองด้วยเทคนิค ‘ฟิล์มซุป’ (film Soup)

สิ่งที่นำมาใช้ซุปฟิล์มคือน้ำจากท่อน้ำทิ้งที่ต่อตรงมาจากในโรงงานที่กำลังไหลลงสู่ทะเล น้ำจากบ่อบำบัดน้ำเสียที่เกิดการรั่วไหลลงแหล่งน้ำของชุมชน ดินที่ปนเปื้อนเคมีจากสวนยางพาราที่อยู่ติดกับโรงงานที่เคยเกิดเหตุไฟไหม้ ขี้เถ้าจากถังสารเคมี และน้ำมันดิบที่ชาวบ้านเก็บได้จากเหตุการณ์ท่อส่งน้ำมันรั่วไหลลอยขึ้นมาบนหาดแม่รำพึงปี 2565 

เมื่อผ่านกระบวนการล้างและทำให้ภาพปรากฏบนแผ่นฟิล์มแสดงให้เห็นถึงรูปร่างที่แท้จริงของผลกระทบมีทั้งที่ทำให้สีสันผิดเพี้ยนไป เกิดคราบต่างๆ จากสารเคมี ที่มีความเป็นกรดกัดกร่อนแผ่นฟิล์มจนทำให้เนื้อฟิล์มเสียหาย และผิดรูปไปจากเดิม กระบวนการทดลองนี้ได้แสดงให้เห็นถึงบางสิ่งบางอย่างที่อาจสามารถทำให้เกิดความผิดปกติขึ้นได้ในร่างกายมนุษย์ ไม่ต่างจากแผ่นฟิล์มที่นำมาทดลอง

___________________

เปา สุกฤษฎิ์ ปัจจันตดุสิต หรือ SiiXTY-4 (64) ช่างภาพและศิลปินภาพถ่าย ปัจจุบันเป็นช่างภาพอิสระรับถ่ายงาน commercial และงาน event ต่างๆ ในบทของการเป็นศิลปินภาพถ่ายเปามีความสนใจในเรื่องของสิ่งแวดล้อม ร่องรอยการกระทำบางอย่าง และการตั้งคำถามถึงความเป็นมนุษย์ ปัจจุบันอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ เมืองที่เต็มไปด้วยอารยธรรมและความวุ่นวาย

siixty-4.com
facebook.com/IXVIIXLI

PHOTO ESSAY : TW W/O HM


TEXT & PHOTO: SUKRIT PATJUNTADUSIT

(For English, press here

ลองจินตนาการดูว่า “โลกจะเป็นยังไงหากพวกเราหายไปในวันพรุ่งนี้เลย”

คือคำโปรยของหนังสือ The World without US ที่เป็นแรงบันดาลใจสำคัญของผลงานชุด TW w/o HM

งานชุดนี้ส่วนตัวแล้วมันคือการเข้าไปสำรวจพื้นที่ที่ครั้งหนึ่งได้เคยมีร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์ และได้สูญหายไปจากพื้นที่ตรงนั้นด้วยเหตุผลบางอย่าง จากที่ได้ไปเห็นมาในหลายๆ พื้นที่ เราพบว่าธรรมชาติเป็นสิ่งที่ปรับตัวได้เก่งมากๆ มันใช้เวลาไม่นานในการฟื้นฟูสถานที่ที่ถูกช่วงชิงไป แต่สำหรับมนุษย์เราอาจหมายถึงช่วงทศวรรษหนึ่งได้เลย เราก็เลยต้องสร้างตัวแทนขึ้นมาเพื่อยืนยันการดำรงอยู่ของเรา อย่างเช่นที่บรรพบุรุษเราได้เคยวาดภาพการล่าที่ยิ่งใหญ่ และประทับลายมือลงบนผนังถ้ำ กลับมาในยุคสมัยของเราก็จะเป็นพวกอาคารโครงสร้างสิ่งก่อสร้างและรูปปั้นสัตว์ในจินตนาการ

ในผลงานภาพถ่ายชุดนี้ก็ยังมีอีกหลายๆ เรื่องราวที่เราหยิบยกมา ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีที่เข้ามามีอิทธิพลต่อชีวิตของพวกเรามากขึ้น มลพิษทางอากาศอย่างฝุ่น PM2.5 ที่มาจากการเผาป่า รวมๆ แล้วมันคือบันทึกของการสำรวจหลักฐานการกระทำของพวกเราที่มีต่อโลกใบนี้ เพื่อย้ำเตือนว่าเราควรที่จะรักษาบ้านหลังนี้เอาไว้ เพราะมันอาจไม่มีบ้านหลังใหม่แล้วก็ได้

___________________

สุกฤษฎิ์ ปัจจันตดุสิต หรือ SiiXTY-4 ปัจจุบันทำงานเป็นช่างภาพแฟชั่นเพื่อหาเงินมาทำงานในส่วนของความชอบตัวเองอีกที ส่วนตัวแล้วตอนนี้สนใจเรื่องสิ่งแวดล้อมเป็นพิเศษ เพราะโลกในตอนนี้รับการกระทำของมนุษย์เราไม่ไหวแล้ว เลยอยากเป็นอีกหนึ่งเสียงที่ช่วยตะโกนว่า “ช่วยกันดูแลบ้านหลังนี้หน่อยโว้ยยย”

siixty-4.com
facebook.com/SukritPatjuntadusit