Tag: photography

PHOTO ESSAY : SUNDRIED-SONGKHLA


TEXT & PHOTO: BARRY MACDONALD

(For English, press here) 

ในชีวิตประจำวันของสงขลา เรามักเจอสารพัดสิ่งถูกตากแดดอยู่ตามถนนหนทางทั่วเมือง ไม่ว่าจะเป็นพริก หมู ข้าว เปลือกส้ม กุ้ง ปลา หมึก เปลือกทุเรียน ดอกไม้ ใบชา เปลือกไข่ เศษขนมปัง ช้อนส้อม แก้วกาแฟ กระบะทรายแมว เสื้อผ้า บตเตอรี่พลังงานแสงอาทิตย์ และแม้แต่เสื่อสำหรับกิจกรรมทางศาสนา 

บางครั้งเรามักได้ยินคนพูดถึงประเพณีและวัฒนธรรมกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แต่พอลองพิจารณาดูจริงๆ กลับพบว่าหลายอย่างเพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน สำหรับผม การตากแดดอาจเป็นหนึ่งในประเพณีที่เก่าแก่ที่สุดของไทย และเป็นสายใยที่เชื่อมเรากับอดีตและธรรมชาติ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของผมเป็นพิเศษ ภาพเหล่านี้ไม่ได้เพียงแค่สวยงาม หากแต่ยังเป็นวิธีการมองวัตถุดิบสำคัญที่ประกอบขึ้นเป็นชีวิตของผู้คนในท้องถิ่นได้อย่างงดงาม

___________________

แบร์รี่ แมคโดนัลด์ ช่างภาพอิสระจากลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาเริ่มต้นจากการถ่ายภาพนักดนตรีและได้ค้นพบความสนุกของการเดินทางจากการทัวร์ ร่วมกับวงดนตรี ทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2565 เขาย้ายมาพำนักอยู่ในกรุงเทพฯ ประเทศไทย ด้วยที่เขาเป็นคนสนใจด้านสังคมวิทยา มองวัฒนธรรมและธรรมชาติของมนุษย์ผ่านภาพถ่าย ผลงานของเขาได้ถูกพัฒนาไปเป็นรูปแบบผสมผสานระหว่างการถ่ายภาพแนวสตรีทและสารคดี

barrymacdonald.co.uk
instagram.com/barrymac84

PHOTO ESSAY : SOMETHING STILL REMAINS


TEXT: THAN DEESAMER
PHOTO: WEERAPON SINGNOI

(For English, press here) 

‘หอพักอ่างแก้ว’ หนึ่งในอาคารจากช่วงเริ่มต้นของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเป็นผลงานของอมร ศรีวงศ์ สถาปนิกผู้มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ไทย ที่กำลังกลายเป็นภาพที่อาจเหลือไว้เพียงในความทรงจำ หลังมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ชะลอการเดินหน้ารื้อถอนอาคารที่มีอายุกว่า 60 ปี ท่ามกลางข้อถกเถียงถึงคุณค่าทางสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และความทรงจำของสถานที่แห่งนี้ 

ความน่าสนใจของหอพักอ่างแก้วไม่ได้อยู่เพียงที่รูปทรงแบบโมเดิร์น หากแต่อยู่ในวิธีที่อาคารถูกออกแบบมาเพื่อ ‘ทำงาน’ ร่วมกับสิ่งอื่น ทั้งการจัดพื้นที่เปิดเพื่อรับลม การใช้บานเกล็ดเพื่อกรองแสง และการเลือกให้โครงสร้างเป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม รายละเอียดเหล่านี้สะท้อนวิธีคิดที่ทำให้ความงามเกิดขึ้นจากการใช้งานและบริบท มากกว่าการประดับตกแต่ง 

ภาพถ่ายชุด Something Still Remains จึงชวนเรามามองหอพักอ่างแก้วผ่านมวลอาคาร พื้นที่ว่าง แสงเงา และร่องรอยของการใช้งาน เพื่อบันทึกสถาปัตยกรรมหนึ่งชิ้นไว้ในช่วงเวลาที่กำลังเปลี่ยนผ่าน เพราะบางครั้ง การถ่ายภาพอาคารเก่าอาจเป็นการเก็บหลักฐานของสิ่งที่อาจไม่มีอยู่อีกต่อไป

___________________

เบียร์ – วีระพล สิงห์น้อย ช่างภาพสถาปัตยกรรมชาวไทย ผู้ทำงานทั้งด้านสถาปัตยกรรมเชิงพาณิชย์และที่อยู่อาศัย โดดเด่นด้วยการใช้แสงธรรมชาติ สีสัน และองค์ประกอบเชิงพื้นที่ในการถ่ายทอดบรรยากาศของอาคาร นอกจากนี้ยังมี Foto_momo โปรเจกต์ส่วนตัวของเบียร์ที่รวบรวมภาพถ่ายสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ไว้เป็นฐานข้อมูลสำหรับผู้ที่สนใจงานประเภทนี้ ซึ่งความสนใจดังกล่าวสะท้อนผ่านการบันทึกหอพักอ่างแก้วในครั้งนี้ได้เป็นอย่างดี โดยภาพชุดนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2026 ที่ผ่านมา

foto-momo.com
facebook.com/fotomomo.project

VERONICA OLARIU

จากสถาปัตยกรรมสู่ศิลปะ ชวนทำความรู้จักกับ Veronica Olariu สถาปนิกและศิลปินชาวโรมาเนียที่สนใจพื้นที่ ‘ระหว่าง’ ศาสตร์ต่างๆ กับการใช้ร่างกาย ธรรมชาติ และสัญชาตญาณเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างสรรค์

Read More

MAIBANTAT DESIGN

Sala Unico grande golf club

Maibantat Design สตูดิโอออกแบบจากโคราชที่เชื่อในงานออกแบบที่เกิดจากบริบท คำถาม และการค้นหาคำตอบใหม่ๆ โดยไม่มีสไตล์ตายตัว Read More

PHOTO ESSAY : SOMETHING IN EVERYTHING


TEXT & PHOTO: SUKRIT PATJUNTADUSIT

(For English, press here) 

“เสียงกระซิบจากโรงงาน มันดังกว่าเสียงร้องของชาวบ้าน” 

ประโยคนี้ถูกพูดโดยตัวแทนชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากมลพิษที่กำเนิดมาจากโรงงานต่างๆ ในจังหวัดระยอง ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยควันส่งกลิ่นเหม็น และการรั่วไหลของสารเคมีปริศนาในทะเลที่มักจะเกิดขึ้นสลับกันเป็นประจำทุกปี ซึ่งส่งผลให้สิ่งมีชีวิตทางทะเลเริ่มหายไป ชาวประมงก็มีรายได้ลดน้อยลง และสุขภาพของผู้คนที่มีอัตราการเป็นโรคมะเร็งเพิ่มสูงขึ้น 

ภาพถ่ายชุด SOMETHING IN EVERYTHING เป็นผลงานเชิงทดลองและสำรวจบนพื้นที่จริงในจังหวัดระยอง โดยใช้แผ่นฟิล์มในการบันทึกภาพและนำมาทดลองด้วยเทคนิค ‘ฟิล์มซุป’ (film Soup)

สิ่งที่นำมาใช้ซุปฟิล์มคือน้ำจากท่อน้ำทิ้งที่ต่อตรงมาจากในโรงงานที่กำลังไหลลงสู่ทะเล น้ำจากบ่อบำบัดน้ำเสียที่เกิดการรั่วไหลลงแหล่งน้ำของชุมชน ดินที่ปนเปื้อนเคมีจากสวนยางพาราที่อยู่ติดกับโรงงานที่เคยเกิดเหตุไฟไหม้ ขี้เถ้าจากถังสารเคมี และน้ำมันดิบที่ชาวบ้านเก็บได้จากเหตุการณ์ท่อส่งน้ำมันรั่วไหลลอยขึ้นมาบนหาดแม่รำพึงปี 2565 

เมื่อผ่านกระบวนการล้างและทำให้ภาพปรากฏบนแผ่นฟิล์มแสดงให้เห็นถึงรูปร่างที่แท้จริงของผลกระทบมีทั้งที่ทำให้สีสันผิดเพี้ยนไป เกิดคราบต่างๆ จากสารเคมี ที่มีความเป็นกรดกัดกร่อนแผ่นฟิล์มจนทำให้เนื้อฟิล์มเสียหาย และผิดรูปไปจากเดิม กระบวนการทดลองนี้ได้แสดงให้เห็นถึงบางสิ่งบางอย่างที่อาจสามารถทำให้เกิดความผิดปกติขึ้นได้ในร่างกายมนุษย์ ไม่ต่างจากแผ่นฟิล์มที่นำมาทดลอง

___________________

เปา สุกฤษฎิ์ ปัจจันตดุสิต หรือ SiiXTY-4 (64) ช่างภาพและศิลปินภาพถ่าย ปัจจุบันเป็นช่างภาพอิสระรับถ่ายงาน commercial และงาน event ต่างๆ ในบทของการเป็นศิลปินภาพถ่ายเปามีความสนใจในเรื่องของสิ่งแวดล้อม ร่องรอยการกระทำบางอย่าง และการตั้งคำถามถึงความเป็นมนุษย์ ปัจจุบันอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ เมืองที่เต็มไปด้วยอารยธรรมและความวุ่นวาย

siixty-4.com
facebook.com/IXVIIXLI

PHOTO ESSAY : SEOUL


TEXT & PHOTO: RYO KATSUMURA

(For English, press here) 

ซีรีส์นี้เป็นส่วนหนึ่งของ photo zine แรกของผมชื่อว่า ‘SEOUL’ ที่เพิ่งตีพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2026 ที่ผ่านมา แทนที่ผมจะถ่ายภาพสถานที่หรือแลนด์มาร์กสำคัญๆ ผมกลับเตร็ดเตร่ในเมืองและเลือกจับห้วงเวลาอันเงียบสงบของแสง การสาดสะท้อนของเงา และฉากเล็กๆ ที่รู้สึกว่าใช่ต่อความรู้สึกของผม เป็นการถ่ายภาพที่ทำงานอย่างใกล้ชิดกับความรู้สึกที่ผมมีต่อ ‘สิ่งดีๆ’ ที่ถูกโอบอุ้มไว้อย่างเงียบเชียบภายในจิตใจ

ตั้งแต่เปิดตัว photo zine ชุดนี้ ได้รับการนำเสนอและพูดถึงโดยสื่อจากไต้หวัน และปัจจุบันนี้วางแผงอยู่ในร้านหนังสือที่เกาหลีใต้ ฮ่องกง และไทย แต่อย่างไรก็ตาม ผมเองก็คิดไว้ว่าอยากจะนำเสนอผลงานชิ้นนี้ให้กว้างไกลไปยิ่งขึ้นในอนาคต

สำหรับผู้ที่สนใจสามารถชมผลงานเพิ่มเติมได้ที่ลิงก์: facebook.com/share/p/1C8cmXQKBF

___________________

เรียว คัตสึมูระ (Ryo Katsumura) เป็นช่างภาพชาวโตเกียว ที่มักถ่ายภาพด้วยความรู้สึกเงียบสงบและวางใจ รวมถึงความรู้สึก ‘ดีๆ’ ที่ยังตราตรึงในหัวใจของเขา แม้สถานที่นั้นจะเปลี่ยนไปแค่ไหนก็ตาม อาจจะบอกได้ว่าเขามักถูกดึงดูดด้วยความสนใจที่มีต่อบรรยากาศพิเศษ อันมากด้วยมวลความรู้สึกอันละเอียดอ่อนที่ฟุ้งกระจายอยู่ในแต่ละเมืองที่หาไม่ได้จากที่ไหน

ryokatsumura.photo
instagram.com/2.ryo.photo

MO NUM EN TS

‘MO NUM EN TS’ นิทรรศการเดี่ยวจาก ส้ม ศุภปริญญา ที่ชวนรื้อความหมายของรูประลึกว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่เราจดจำถูกสร้างมาอย่างไร Read More

PHOTO ESSAY : COINCIDENCES IN THE STREET

  • Blue Umbrellas


TEXT & PHOTO: KANTAYA NEW

(For English, press here) 

ในฐานะช่างภาพสตรีท สิ่งที่คอยมองหาอยู่เสมอคือ ‘โมเมนต์’ สั้นๆ ที่ทุกอย่างลงตัวกันพอดี—อิริยาบถของคนเดินผ่าน ฉากหลัง และแสงสีในเฟรมที่ดูเหมือนตอบรับกัน ราวกับนัดกันไว้โดยไม่ตั้งใจ 

ภาพชุดนี้บันทึกความบังเอิญจากพื้นที่สาธารณะที่คุ้นตา—ทางเดิน ถนน หรือมุมเมืองที่เราเดินผ่านทุกวัน แต่ไม่ค่อยหยุดสังเกต หลายภาพเล่นกับความสัมพันธ์ระหว่างฉากหลัง สีสัน และท่าทางของผู้คน เช่น โปสเตอร์หรือภาพวาดที่ท่าทางไปพ้องกับคนจริง หรือลวดลายบนกำแพงที่ดูเหมือนต่อเนื่องกับคนเดินผ่านในเฟรมเดียวกัน ผู้คนธรรมดาเหล่านี้กลายเป็นตัวละครหลักในฉากสั้นๆ ที่เกิดขึ้นแล้วก็ผ่านไป 

นี่คือเหตุผลที่หยุดถ่ายภาพสตรีทไม่ได้ เพราะมันคือการเก็บเสี้ยววินาทีที่ไม่ได้จัดฉาก ไม่ได้ขอให้ใครโพสท่า แต่เปิดให้เห็นจังหวะ ความพอดี และความงามเล็กๆ ที่มักถูกมองข้าม ภาพเหล่านี้ชวนให้หันกลับไปมองพื้นที่เดิมด้วยสายตาใหม่ ว่าชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยช่วงเวลาน่าจดจำมากกว่าที่คิด

___________________

กันตยา นิว เป็นช่างภาพสตรีทและภาพถ่ายแนวคอนเซ็ปชวล เชื้อสายไทย–สิงคโปร์ ผลงานสตรีทของเธอมุ่งเน้นการจับอิริยาบถของผู้คนในพื้นที่สาธารณะ โดยเฉพาะโมเมนต์ที่บังเอิญเข้าจังหวะกับฉากหลังและสีสันในเสี้ยววินาทีเดียว

ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่สิงคโปร์ ผลงานของเธอเคยจัดแสดงในระดับนานาชาติ และได้รับการคัดเลือกในหลายรางวัลสำคัญ เช่น Sony Alpha: MX Street Photo Contest (ชนะเลิศ, 2025), Women Street Photographers Artist Residency (Shortlist, 2025), Fujifilm Moment Street Photo Awards (รองชนะเลิศ, 2024), LensCulture Critics’ Choice (Winner, 2023) และ Sony World Photography Awards (Shortlist, 2022 — Open Competition และ Alpha Female Awards)

kantayanew.com
instagram.com/kantaya_new
instagram.com/kantaya_new_art

PHOTO ESSAY : SAWADEE


TEXT & PHOTO: BARRY MACDONALD

(For English, press here) 

‘สวัสดี’ และการไหว้เป็นสิ่งแรกๆ ที่นักท่องเที่ยวได้เรียนรู้เมื่อมาถึงประเทศไทย การไหว้มีต้นกำเนิดมาจากท่า ‘อัญชลีมุทรา’ ในศาสนาฮินดูเมื่อกว่า 2,000 ปีที่แล้ว ซึ่งมาพร้อมกับคำว่า ‘นมัสเต’ และต่อมาก็ได้ถูกนํามาปรับใช้ในพุทธศาสนาด้วย 

ท่าอัญชลีมุทรานี้เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกโยคะ การประกบฝ่ามือทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียมกันเป็นสัญลักษณ์ว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน นอกจากการทักทายแล้ว การไหว้ยังใช้ในการบอกลา การขอบคุณ การขอโทษ การขอความเมตตา และการแสดงความสุภาพและเคารพในรูปแบบอื่นๆ 

คนไทยมีลำดับชั้นทางสังคมที่เข้มงวด และการไหว้ก็เป็นศูนย์กลางในการแสดงออกถึงลำดับชั้นนี้ ในชีวิตประจำวัน การไหว้คนที่เท่าเทียมกันจะใช้การประกบฝ่ามือไว้ที่หน้าอก การไหว้ผู้ที่อาวุโสกว่าหรือผู้ที่มีตำแหน่งสูงกว่า เช่น ครูหรือเจ้านาย จะใช้การยกมือขึ้นจรดปลายคาง การไหว้พระสงฆ์ พระพุทธรูป หรือพระบรมวงศานุวงศ์ จะใช้การยกมือขึ้นจรดหน้าผากพร้อมกับก้มศีรษะลง ผู้ที่อาวุโสกว่าไม่จำเป็นต้องไหว้ ตอบผู้อายุน้อยกว่า และลูกค้าก็ไม่จําเป็นต้องไหว้ตอบพนักงานในร้านค้า การไหว้ของอีกฝ่ายมีความหมายอย่างมากถึงวิธีที่พวกเขาเห็นคุณและใครคือผู้ที่มีบทบาทนำในความสัมพันธ์นั้น 

ผมสนใจว่าท่าทางนี้ปรากฏอย่างแพร่หลายเพียงใด ไม่เพียงแต่ในบริบททางศาสนา การร่ายรำมวยไทย การแสดงโขน การนวด แต่ยังรวมถึงมาสคอตเชิงพาณิชย์ ป้ายประกาศสาธารณะ สติกเกอร์ และภาพตัดปะ ถึงแม้ว่าการไหว้จะได้รับความนิยมน้อยลงในหมู่คนรุ่นใหม่ ผมต้องการแสดงให้เห็นว่าท่าทางนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไทยในหลายระดับ

___________________

แบร์รี่ แมคโดนัลด์ ช่างภาพอิสระจากลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาเริ่มต้นจากการถ่ายภาพนักดนตรีและได้ค้นพบความสนุกของการเดินทางจากการทัวร์ ร่วมกับวงดนตรี ทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2565 เขาย้ายมาพำนักอยู่ในกรุงเทพฯ ประเทศไทย ด้วยที่เขาเป็นคนสนใจด้านสังคมวิทยา มองวัฒนธรรมและธรรมชาติของมนุษย์ผ่านภาพถ่าย ผลงานของเขาได้ถูกพัฒนาไปเป็นรูปแบบผสมผสานระหว่างการถ่ายภาพแนวสตรีทและสารคดี

barrymacdonald.co.uk
facebook.com/barry.macdonald2

PHOTO ESSAY : FREITAG AND MY IDENTITY


TEXT: SARUNKORN ARTHAN
PHOTO COURTESY OF THE PHOTOGRAPHER

(For English, press here) 

หากให้ผู้อ่านลองหยิบสิ่งของที่สื่อถึงตัวตนของตัวเองที่สุด สิ่งนั้นจะเป็นอะไรได้บ้าง แว่นตาที่ใส่ทุกวัน? หนังสือเล่มโปรด? กระปุกยาดมคู่กาย? ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นก็ดูน่าสนุกและท้าทาย ระหว่างการบาลานซ์ความคิดตัวเองกับความสร้างสรรค์เพื่อรวมกันเป็นตัวตนออกมา แต่ถ้าเป็น ‘กระเป๋าคู่ใจ’ ล่ะ? จะสื่อถึงตัวตนในรูปแบบไหนได้บ้าง 

art4d x FREITAG จึงร่วมกันริเริ่มแคมเปญภาพถ่ายสุดพิเศษในหัวข้อ ‘FREITAG and my identity’ ที่อยากให้ทุกคนจากทุกอาชีพมานำเสนอตัวตนและความสร้างสรรค์ผ่านกระเป๋า FREITAG คู่ใจ 

ผู้คนจากหลากหลายอาชีพเวียนวนส่งผลงานเข้ามา แต่ก็มีผลงานจากอาชีพหนึ่งที่น่าสนใจและงดงามในตัวเองอย่างมาก คือ ผลงาน ‘แบกกันไปทุกที่’ ของมาลินี เม็นดอนก้า ในอาชีพ #FULLTIMEMOTHER ที่ไม่เพียงสื่อสารความสวยงามผ่านภาพถ่าย แต่ยังสื่อสารเรื่องราวเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่อย่างความเป็นแม่ได้อย่างดี 

ผลงานอื่นๆ ก็น่าสนใจและสื่อสารตัวตนออกมาได้สวยงามไม่แพ้กัน ตามแต่สาขาอาชีพของตัวเองไม่ว่าจะเป็น #ARCHITECT #SHOPKEEPER #INTERIORARCHITECT หรือแม้แต่ #VETERINARIAN ที่โดดเด่นในความคิดสร้างสรรค์ที่ผนวกสัตว์ คน และวัตถุอย่างกระเป๋าเข้ามาอยู่ในเรื่องราวที่เรียกรอยยิ้มได้อย่างพอดิบพอดี 

ไม่ว่าผลงานไหนจะได้รางวัลอะไร ก็ไม่ได้เป็นการทำลายหรือลดทอนคุณค่าในตัวตนของคุณเลยแม้แต่น้อย เพราะความเป็นตัวเอง (be yourself) นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดของทุกขณะของการดำรงอยู่ของชีวิต เพราะการเป็นตัวเองก็คือการรักตัวเอง เพื่อส่งต่อความรักให้คนอื่นต่อไป 

“If you can’t love yourself, how the hell you gonna love somebody else?” – RuPaul

___________________

มาลินี เม็นดอนก้า
Occupation: Full-time mother
Title of the Photo: แบกกันไปทุกที่

ไม่ว่าจะทริปใกล้ ไกล สิ่งที่ขาดไม่ได้คือกระเป๋าคู่ใจใบนี้ ถึกทน สะพายข้าง สะพายเป็นเป้ก็สะดวก

ทีป์ชลิต จุฬารัตน์
Occupation: สถาปนิก
Title of the Photo: Art Play Work 

FREITAG นอกเหนือจากจะเป็นกระเป๋าที่ออกมาเพื่อการใช้งานและมีความ Eco แล้วถือเป็นงานที่ให้ความสำคัญกับศิลปะในการจัดวางในเรื่อง pattern และ color มาก ให้ความสนุกและสร้างแรงบันดาลใจทุกครั้งในการใช้งาน ภาพนี้เป็นตัวอย่างที่เรียบง่ายในตัวตนของผมที่ชอบงานศิลปะ ถ่ายรูปเล่น และใช้เก็บอุปกรณ์ทำงานที่พกพาสะดวก สอดคล้องกับคอนเซ็ปต์ในการทำงานของ FREITAG เลย 

พชร เลิศผดุงธรรม
Occupation: Interior Architect, Branding, AI Experience Strategist
Title of the Photo: Layers in 3D

FREITAG, one of my life’s (p)layers (not just layers), still takes the stage

ธนภัทร ฆ้องวงศ์วิไล
Occupation: ขายรองเท้า
Title of the Photo: Be Yourself

จะสีไหนก็ไม่สะดุด ถ้าเป็นสีสันของตัวเรา 

กฤช เจ็งสืบสันต์
Occupation: ธุรกิจส่วนตัว
Title of the Photo: The Business Man

“I came here to drop somе money, droppin’ all my money 💴”

นิมิตพร ตั๋นวัน
Occupation: เจ้าของกิจการ
Title of the Photo: จุใจ

ไอเดียเกิดจากที่เรามี FREITAG รุ่น F302 ROY อยู่หนึ่งใบ ซึ่งเป็นใบที่ชอบและใบใหญ่ สามารถใส่ของใช้ได้เยอะมากๆ เวลาไปเที่ยวที่ไหนใบเดียวก็เอาอยู่

รัฐพงษ์ อังกสิทธิ์
Occupation: สถาปนิก / อาจารย์
Title of the Photo: นิ่งในกระแสเมือง

ท่ามกลางเสียงพูดคุย กลิ่นอาหาร และการเคลื่อนไหวของผู้คนในตลาด ผมยืนนิ่งอยู่เพียงชั่วขณะ เหมือนโลกภายนอกยังคงหมุนไป แต่ใจกลับสงบลง หยุดอยู่กับตัวเองในความวุ่นวายรอบตัว

เมธาวิน ไสวเกิดศิริ
Occupation: สัตวแพทย์
Title of the Photo: ฟายถาก or ฟรายถาก

อ่าน (ควายๆ) แบบไหนก็ไม่สำคัญ ขอแค่รักรีไซเคิลในแบบเดียวกันก็พอ เพื่อโลกที่น่าอยู่อาศัยกว่าเดิม

พงศกรณ์ ลังกากาศ
Occupation: ช่างภาพ
Title of the Photo: Art in 360 

ในเมื่อศิลปะมีอยู่ทุกที่ ผมก็เลยอยากดึงมันออกมาให้ได้มากที่สุด จากกระเป๋า F40 สีดำตัดกับขาว ที่มีความอาร์ตในตัวอยู่แล้ว จึงอยากให้เสื้อผ้าที่สวมใส่ เข้ากันกับกระเป๋าที่คล้องอยู่

เลยเกิดความคิดใช้วิธีพ่นสีดำลงบนพื้นเสื้อผ้าสีขาว โดยใช้กระดาษตัดเป็นรูปวงรีบังสีดำที่พ่นไว้ ให้เกิดรูปภาพเชื่อมต่อกันกับกระเป๋า ดีดสีลงไปเล็กน้อย และอาจจะต่อยอดแบบสะพายด้านหลังด้วย เพื่อเกิดเป็นศิลปะชิ้นใหม่ที่อยู่บนตัวเรา 360 องศา

เป็นชิ้นงานเฉพาะของใครของมัน กระเป๋าหนึ่งใบต่อเสื้อหนึ่งตัว และสามารถโชว์ศิลปะทั้งหมดนี้ไปได้ทุกที่เมื่อสวมใส่นั่นเอง

รังค์ อิ่นปัน
Occupation: สถาปนิก
Title of the Photo: The Architect’s Canvas

สถาปนิกกับ FREITAG คู่แท้แห่งความทนทานและการสร้างสรรค์ที่ยั่งยืน ท่ามกลางสมรภูมิรบของสถาปนิกแบบแปลนบ้านที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น พร้อมเครื่องมือและอุปกรณ์ ที่ถูกแบกไว้บนบ่ากับกระเป๋าที่ทำจากผ้าใบรีไซเคิล FREITAG ไม่เป็นเพียงแค่กระเป๋า แต่เป็นสัญลักษณ์ของความยั่งยืน ทนทาน และเป็นเอกลักษณ์ ภาพนี้จะสื่อถึงตัวตนและการทำงานของผมที่ต้องสร้างสรรค์สิ่งที่ยืนยาวและรับมือกับความท้าทายได้ทุกรูปแบบ หลอมรวมเข้ากับแบรนด์กระเป๋าแฟชั่น FREITAG เข้าด้วยกันอย่างลงตัว