Category: PHOTO ESSAY

PHOTO ESSAY : LOST IN THE MOON

มกราคม 10, 2026
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: CHATURON YADAM

(For English, press here) 

ถึงดวงจันทร์… เธอผู้ที่ฉัน ทำได้เพียงมองจากตรงนี้… อยู่บนนั้น มีแค่ดาวกับฟ้า คงเหงาแย่เลย 

คุณเคยหลงรักดวงจันทร์กันบ้างไหม?
ผมเป็นคนหนึ่งที่ตอนนี้หลงไหลดวงจันทร์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เรียกได้ว่าเป็นกระต่ายผู้หลงจันทร์พิศวาสเลยก็ว่าได้ 

ถึงแม้หลายๆ คนบอกว่า ดวงจันทร์… คือสัญลักษณ์ของความเป็นไปไม่ได้
มีคนบอกไว้แบบนั้น ที่เราทำได้เพียงแค่เฝ้ามองมันจากที่ไกลๆ แต่ไม่มีทางจะได้ครอบครองมัน 

เปรียบประดุจเธอไม่ต่างจากจันทร์อันแสงไกล
ที่มีกระต่ายเฝ้าหมายจันทร์และหมายปองอีกแสนตัว
มีดาวอีกแสนดวง เธอนวลผ่องกว่าดาวแสงใด
ถึงแม้อยากขึ้นไป แต่ฝูงกระต่ายก็แสนกลัว 

แต่ลึกๆ แล้วฉันก็ยังอยากจะครอบครองเธอ ถึงแม้จะเป็นเพียงในลักษณะของรูปภาพ ก็ยังดี… 

ฉันคือผู้ที่คอยจับคู่ให้กับดวงจันทร์ ถึงแม้ตัวฉันจะอยากคู่กับจันทร์มากสักเพียงใด แต่ก็คงเป็นไม่ได้ (เพราะไม่มีใครมาถ่ายให้ 5555) แต่ถึงเราจะไม่ได้ครอบครองมัน เพียงแค่เราได้มองจากตรงนี้ก็มีความสุขดีเช่นกัน 

สุดท้ายนี้ถึงดวงจันทร์ของผมจะไม่ได้ใหญ่โตเหมือนคนอื่นๆ แต่ผมถ่ายมันออกมาในแบบของผมได้เช่นกัน…

___________________

หลง – จตุรนต์ ยาดำ เป็นพ่อค้าที่หลงใหลในการถ่ายภาพ ถ่ายหลากหลายแนว ชอบถ่ายภาพแนว minimal ชอบความเรียบง่าย ส่วนตัวชอบถ่ายภาพให้ภาพมีพื้นที่ทิ้งสเปซว่างๆ เอาไว้ดูคลีนๆ สะอาดตา ชอบบันทึกภาพของดวงจันทร์และท้องฟ้า ผมอยากเก็บความรู้สึกประทับใจทุกครั้งที่แหงนมองฟ้าให้คงอยู่กับผมตลอดไป ในรูปแบบของภาพถ่าย

instagram.com/lost_in_the_mooon

PHOTO ESSAY : COINCIDENCES IN THE STREET

ธันวาคม 21, 2025
by admin
Leave a comment
  • Blue Umbrellas


TEXT & PHOTO: KANTAYA NEW

(For English, press here) 

ในฐานะช่างภาพสตรีท สิ่งที่คอยมองหาอยู่เสมอคือ ‘โมเมนต์’ สั้นๆ ที่ทุกอย่างลงตัวกันพอดี—อิริยาบถของคนเดินผ่าน ฉากหลัง และแสงสีในเฟรมที่ดูเหมือนตอบรับกัน ราวกับนัดกันไว้โดยไม่ตั้งใจ 

ภาพชุดนี้บันทึกความบังเอิญจากพื้นที่สาธารณะที่คุ้นตา—ทางเดิน ถนน หรือมุมเมืองที่เราเดินผ่านทุกวัน แต่ไม่ค่อยหยุดสังเกต หลายภาพเล่นกับความสัมพันธ์ระหว่างฉากหลัง สีสัน และท่าทางของผู้คน เช่น โปสเตอร์หรือภาพวาดที่ท่าทางไปพ้องกับคนจริง หรือลวดลายบนกำแพงที่ดูเหมือนต่อเนื่องกับคนเดินผ่านในเฟรมเดียวกัน ผู้คนธรรมดาเหล่านี้กลายเป็นตัวละครหลักในฉากสั้นๆ ที่เกิดขึ้นแล้วก็ผ่านไป 

นี่คือเหตุผลที่หยุดถ่ายภาพสตรีทไม่ได้ เพราะมันคือการเก็บเสี้ยววินาทีที่ไม่ได้จัดฉาก ไม่ได้ขอให้ใครโพสท่า แต่เปิดให้เห็นจังหวะ ความพอดี และความงามเล็กๆ ที่มักถูกมองข้าม ภาพเหล่านี้ชวนให้หันกลับไปมองพื้นที่เดิมด้วยสายตาใหม่ ว่าชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยช่วงเวลาน่าจดจำมากกว่าที่คิด

___________________

กันตยา นิว เป็นช่างภาพสตรีทและภาพถ่ายแนวคอนเซ็ปชวล เชื้อสายไทย–สิงคโปร์ ผลงานสตรีทของเธอมุ่งเน้นการจับอิริยาบถของผู้คนในพื้นที่สาธารณะ โดยเฉพาะโมเมนต์ที่บังเอิญเข้าจังหวะกับฉากหลังและสีสันในเสี้ยววินาทีเดียว

ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่สิงคโปร์ ผลงานของเธอเคยจัดแสดงในระดับนานาชาติ และได้รับการคัดเลือกในหลายรางวัลสำคัญ เช่น Sony Alpha: MX Street Photo Contest (ชนะเลิศ, 2025), Women Street Photographers Artist Residency (Shortlist, 2025), Fujifilm Moment Street Photo Awards (รองชนะเลิศ, 2024), LensCulture Critics’ Choice (Winner, 2023) และ Sony World Photography Awards (Shortlist, 2022 — Open Competition และ Alpha Female Awards)

kantayanew.com
instagram.com/kantaya_new
instagram.com/kantaya_new_art

PHOTO ESSAY : LAYERS OF THE CITY

ธันวาคม 14, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: PUTTIPONG NIPATUTIT

(For English, press here) 

ภาพชุดนี้ถ่ายด้วยเทคนิคภาพซ้อนจากในกล้อง ที่ผมใช้มองเมืองในมุมที่ต่างไปจากเดิม ไม่ได้ตั้งใจให้ดูแฟนตาซี แต่แค่อยากเล่าให้เห็นว่าชีวิตในเมืองมันมีหลายชั้นกว่าที่เรามักเห็นผ่านตา ถนนกับตึกที่ตัดกัน ผู้คนที่เดินสวนกัน แสง สี เสียง ที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กันโดยไม่ได้นัดหมาย 

การซ้อนภาพช่วยทำให้สิ่งเหล่านั้นมารวมอยู่ในเฟรมเดียวกัน เหมือนเป็นวิธีบันทึกความวุ่นวาย และความเป็นระเบียบเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในแต่ละวันของเมืองนี้ 

แค่ตั้งใจอยากให้เราเห็นเมืองเดิมๆ ในมุมที่เปลี่ยนไป 

ภาพทั้งหมดนี้ ใช้เทคนิคการถ่ายภาพแบบ multiple exposure ไม่มีการรีทัชโดยใช้โปรแกรมอะไรทั้งสิ้น โดยผมเริ่มศึกษาและทดลองการถ่ายภาพซ้อนจากกล้องฟิล์มช่วงปี 2020 โดยที่ไม่รู้ว่ากล้องดิจิตอลบางรุ่นก็สามารถถ่ายภาพซ้อนได้ด้วย จนได้เริ่มขยับมาลองถ่ายภาพซ้อนในกล้องดิจิตอล ปัจจุบันยังคงถ่ายภาพซ้อนทั้งกล้องฟิล์มและดิจิตอล

___________________

พุทธิพงศ์ นิพัทธอุทิศ (แอมป์) เจ้าของโรงพิมพ์ดิจิทัลเล็กๆ ที่ชอบการถ่ายภาพเป็นชีวิตจิตใจ

facebook.com/amp.puttipong
instagram.com/amp_puttipong

PHOTO ESSAY : DAILY SNAP JUXTAPOSITION

พฤศจิกายน 30, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: WORARAT MEEKRONGTHAM

(For English, press here) 

การนำสิ่งสองสิ่งมาวางเทียบกันเพื่อให้เกิดความหมายใหม่ หรือตีความใหม่ เป็นการสร้างอารมณ์ขันให้กับผลงานภาพถ่ายที่ผมชื่นชอบ อนึ่งเป็นเทคนิคการถ่ายภาพที่ทำให้ผมสนุกกับการสังเกต สิ่งเล็กๆ รอบๆ ตัวที่คนส่วนมากมักมองข้าม 

ทุกครั้งที่ผมออกจากบ้าน ไม่ว่าจะเป็นวันทำงานหรือวันหยุดราชการ ผมจะพกกล้องคอมแพคติดตัวเสมอ และมักจะใช้เวลาที่จำกัดเพื่อสังเกตสิ่งรอบตัวและกดบันทึกภาพจนเป็นที่มาของภาพชุดนี้

___________________

วรรัตน์ มีครองธรรม ข้าราชการสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ที่รักและชื่นชอบในการถ่ายภาพ ปัจจุบันให้ความสนใจในการถ่าย Minimalist Photography, Street Photography, Portrait Photography

instagram.com/firstinblvck
instagram.com/firstinblvck_streetmoment

PHOTO ESSAY : SAWADEE

พฤศจิกายน 23, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: BARRY MACDONALD

(For English, press here) 

‘สวัสดี’ และการไหว้เป็นสิ่งแรกๆ ที่นักท่องเที่ยวได้เรียนรู้เมื่อมาถึงประเทศไทย การไหว้มีต้นกำเนิดมาจากท่า ‘อัญชลีมุทรา’ ในศาสนาฮินดูเมื่อกว่า 2,000 ปีที่แล้ว ซึ่งมาพร้อมกับคำว่า ‘นมัสเต’ และต่อมาก็ได้ถูกนํามาปรับใช้ในพุทธศาสนาด้วย 

ท่าอัญชลีมุทรานี้เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกโยคะ การประกบฝ่ามือทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียมกันเป็นสัญลักษณ์ว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน นอกจากการทักทายแล้ว การไหว้ยังใช้ในการบอกลา การขอบคุณ การขอโทษ การขอความเมตตา และการแสดงความสุภาพและเคารพในรูปแบบอื่นๆ 

คนไทยมีลำดับชั้นทางสังคมที่เข้มงวด และการไหว้ก็เป็นศูนย์กลางในการแสดงออกถึงลำดับชั้นนี้ ในชีวิตประจำวัน การไหว้คนที่เท่าเทียมกันจะใช้การประกบฝ่ามือไว้ที่หน้าอก การไหว้ผู้ที่อาวุโสกว่าหรือผู้ที่มีตำแหน่งสูงกว่า เช่น ครูหรือเจ้านาย จะใช้การยกมือขึ้นจรดปลายคาง การไหว้พระสงฆ์ พระพุทธรูป หรือพระบรมวงศานุวงศ์ จะใช้การยกมือขึ้นจรดหน้าผากพร้อมกับก้มศีรษะลง ผู้ที่อาวุโสกว่าไม่จำเป็นต้องไหว้ ตอบผู้อายุน้อยกว่า และลูกค้าก็ไม่จําเป็นต้องไหว้ตอบพนักงานในร้านค้า การไหว้ของอีกฝ่ายมีความหมายอย่างมากถึงวิธีที่พวกเขาเห็นคุณและใครคือผู้ที่มีบทบาทนำในความสัมพันธ์นั้น 

ผมสนใจว่าท่าทางนี้ปรากฏอย่างแพร่หลายเพียงใด ไม่เพียงแต่ในบริบททางศาสนา การร่ายรำมวยไทย การแสดงโขน การนวด แต่ยังรวมถึงมาสคอตเชิงพาณิชย์ ป้ายประกาศสาธารณะ สติกเกอร์ และภาพตัดปะ ถึงแม้ว่าการไหว้จะได้รับความนิยมน้อยลงในหมู่คนรุ่นใหม่ ผมต้องการแสดงให้เห็นว่าท่าทางนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไทยในหลายระดับ

___________________

แบร์รี่ แมคโดนัลด์ ช่างภาพอิสระจากลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาเริ่มต้นจากการถ่ายภาพนักดนตรีและได้ค้นพบความสนุกของการเดินทางจากการทัวร์ ร่วมกับวงดนตรี ทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2565 เขาย้ายมาพำนักอยู่ในกรุงเทพฯ ประเทศไทย ด้วยที่เขาเป็นคนสนใจด้านสังคมวิทยา มองวัฒนธรรมและธรรมชาติของมนุษย์ผ่านภาพถ่าย ผลงานของเขาได้ถูกพัฒนาไปเป็นรูปแบบผสมผสานระหว่างการถ่ายภาพแนวสตรีทและสารคดี

barrymacdonald.co.uk
facebook.com/barry.macdonald2

PHOTO ESSAY : FREITAG AND MY IDENTITY

พฤศจิกายน 15, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT: SARUNKORN ARTHAN
PHOTO COURTESY OF THE PHOTOGRAPHER

(For English, press here) 

หากให้ผู้อ่านลองหยิบสิ่งของที่สื่อถึงตัวตนของตัวเองที่สุด สิ่งนั้นจะเป็นอะไรได้บ้าง แว่นตาที่ใส่ทุกวัน? หนังสือเล่มโปรด? กระปุกยาดมคู่กาย? ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นก็ดูน่าสนุกและท้าทาย ระหว่างการบาลานซ์ความคิดตัวเองกับความสร้างสรรค์เพื่อรวมกันเป็นตัวตนออกมา แต่ถ้าเป็น ‘กระเป๋าคู่ใจ’ ล่ะ? จะสื่อถึงตัวตนในรูปแบบไหนได้บ้าง 

art4d x FREITAG จึงร่วมกันริเริ่มแคมเปญภาพถ่ายสุดพิเศษในหัวข้อ ‘FREITAG and my identity’ ที่อยากให้ทุกคนจากทุกอาชีพมานำเสนอตัวตนและความสร้างสรรค์ผ่านกระเป๋า FREITAG คู่ใจ 

ผู้คนจากหลากหลายอาชีพเวียนวนส่งผลงานเข้ามา แต่ก็มีผลงานจากอาชีพหนึ่งที่น่าสนใจและงดงามในตัวเองอย่างมาก คือ ผลงาน ‘แบกกันไปทุกที่’ ของมาลินี เม็นดอนก้า ในอาชีพ #FULLTIMEMOTHER ที่ไม่เพียงสื่อสารความสวยงามผ่านภาพถ่าย แต่ยังสื่อสารเรื่องราวเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่อย่างความเป็นแม่ได้อย่างดี 

ผลงานอื่นๆ ก็น่าสนใจและสื่อสารตัวตนออกมาได้สวยงามไม่แพ้กัน ตามแต่สาขาอาชีพของตัวเองไม่ว่าจะเป็น #ARCHITECT #SHOPKEEPER #INTERIORARCHITECT หรือแม้แต่ #VETERINARIAN ที่โดดเด่นในความคิดสร้างสรรค์ที่ผนวกสัตว์ คน และวัตถุอย่างกระเป๋าเข้ามาอยู่ในเรื่องราวที่เรียกรอยยิ้มได้อย่างพอดิบพอดี 

ไม่ว่าผลงานไหนจะได้รางวัลอะไร ก็ไม่ได้เป็นการทำลายหรือลดทอนคุณค่าในตัวตนของคุณเลยแม้แต่น้อย เพราะความเป็นตัวเอง (be yourself) นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดของทุกขณะของการดำรงอยู่ของชีวิต เพราะการเป็นตัวเองก็คือการรักตัวเอง เพื่อส่งต่อความรักให้คนอื่นต่อไป 

“If you can’t love yourself, how the hell you gonna love somebody else?” – RuPaul

___________________

มาลินี เม็นดอนก้า
Occupation: Full-time mother
Title of the Photo: แบกกันไปทุกที่

ไม่ว่าจะทริปใกล้ ไกล สิ่งที่ขาดไม่ได้คือกระเป๋าคู่ใจใบนี้ ถึกทน สะพายข้าง สะพายเป็นเป้ก็สะดวก

ทีป์ชลิต จุฬารัตน์
Occupation: สถาปนิก
Title of the Photo: Art Play Work 

FREITAG นอกเหนือจากจะเป็นกระเป๋าที่ออกมาเพื่อการใช้งานและมีความ Eco แล้วถือเป็นงานที่ให้ความสำคัญกับศิลปะในการจัดวางในเรื่อง pattern และ color มาก ให้ความสนุกและสร้างแรงบันดาลใจทุกครั้งในการใช้งาน ภาพนี้เป็นตัวอย่างที่เรียบง่ายในตัวตนของผมที่ชอบงานศิลปะ ถ่ายรูปเล่น และใช้เก็บอุปกรณ์ทำงานที่พกพาสะดวก สอดคล้องกับคอนเซ็ปต์ในการทำงานของ FREITAG เลย 

พชร เลิศผดุงธรรม
Occupation: Interior Architect, Branding, AI Experience Strategist
Title of the Photo: Layers in 3D

FREITAG, one of my life’s (p)layers (not just layers), still takes the stage

ธนภัทร ฆ้องวงศ์วิไล
Occupation: ขายรองเท้า
Title of the Photo: Be Yourself

จะสีไหนก็ไม่สะดุด ถ้าเป็นสีสันของตัวเรา 

กฤช เจ็งสืบสันต์
Occupation: ธุรกิจส่วนตัว
Title of the Photo: The Business Man

“I came here to drop somе money, droppin’ all my money 💴”

นิมิตพร ตั๋นวัน
Occupation: เจ้าของกิจการ
Title of the Photo: จุใจ

ไอเดียเกิดจากที่เรามี FREITAG รุ่น F302 ROY อยู่หนึ่งใบ ซึ่งเป็นใบที่ชอบและใบใหญ่ สามารถใส่ของใช้ได้เยอะมากๆ เวลาไปเที่ยวที่ไหนใบเดียวก็เอาอยู่

รัฐพงษ์ อังกสิทธิ์
Occupation: สถาปนิก / อาจารย์
Title of the Photo: นิ่งในกระแสเมือง

ท่ามกลางเสียงพูดคุย กลิ่นอาหาร และการเคลื่อนไหวของผู้คนในตลาด ผมยืนนิ่งอยู่เพียงชั่วขณะ เหมือนโลกภายนอกยังคงหมุนไป แต่ใจกลับสงบลง หยุดอยู่กับตัวเองในความวุ่นวายรอบตัว

เมธาวิน ไสวเกิดศิริ
Occupation: สัตวแพทย์
Title of the Photo: ฟายถาก or ฟรายถาก

อ่าน (ควายๆ) แบบไหนก็ไม่สำคัญ ขอแค่รักรีไซเคิลในแบบเดียวกันก็พอ เพื่อโลกที่น่าอยู่อาศัยกว่าเดิม

พงศกรณ์ ลังกากาศ
Occupation: ช่างภาพ
Title of the Photo: Art in 360 

ในเมื่อศิลปะมีอยู่ทุกที่ ผมก็เลยอยากดึงมันออกมาให้ได้มากที่สุด จากกระเป๋า F40 สีดำตัดกับขาว ที่มีความอาร์ตในตัวอยู่แล้ว จึงอยากให้เสื้อผ้าที่สวมใส่ เข้ากันกับกระเป๋าที่คล้องอยู่

เลยเกิดความคิดใช้วิธีพ่นสีดำลงบนพื้นเสื้อผ้าสีขาว โดยใช้กระดาษตัดเป็นรูปวงรีบังสีดำที่พ่นไว้ ให้เกิดรูปภาพเชื่อมต่อกันกับกระเป๋า ดีดสีลงไปเล็กน้อย และอาจจะต่อยอดแบบสะพายด้านหลังด้วย เพื่อเกิดเป็นศิลปะชิ้นใหม่ที่อยู่บนตัวเรา 360 องศา

เป็นชิ้นงานเฉพาะของใครของมัน กระเป๋าหนึ่งใบต่อเสื้อหนึ่งตัว และสามารถโชว์ศิลปะทั้งหมดนี้ไปได้ทุกที่เมื่อสวมใส่นั่นเอง

รังค์ อิ่นปัน
Occupation: สถาปนิก
Title of the Photo: The Architect’s Canvas

สถาปนิกกับ FREITAG คู่แท้แห่งความทนทานและการสร้างสรรค์ที่ยั่งยืน ท่ามกลางสมรภูมิรบของสถาปนิกแบบแปลนบ้านที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น พร้อมเครื่องมือและอุปกรณ์ ที่ถูกแบกไว้บนบ่ากับกระเป๋าที่ทำจากผ้าใบรีไซเคิล FREITAG ไม่เป็นเพียงแค่กระเป๋า แต่เป็นสัญลักษณ์ของความยั่งยืน ทนทาน และเป็นเอกลักษณ์ ภาพนี้จะสื่อถึงตัวตนและการทำงานของผมที่ต้องสร้างสรรค์สิ่งที่ยืนยาวและรับมือกับความท้าทายได้ทุกรูปแบบ หลอมรวมเข้ากับแบรนด์กระเป๋าแฟชั่น FREITAG เข้าด้วยกันอย่างลงตัว

PHOTO ESSAY : AT THE HEART OF FAITH

พฤศจิกายน 9, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: SAMATCHA APAISUWAN

(For English, press here) 

ใจกลางแห่งศรัทธา: ภาพเหมือนของชุมชนชาวอินเดียในกรุงเทพฯ

แนวคิดของโครงการ ใจกลางแห่งศรัทธา (At the Heart of Faith) เริ่มต้นขึ้นหลังจากนิทรรศการ ‘Connect’ ในงาน Bangkok Design Week 2025 ซึ่งเป็นผลงานที่สำรวจแนวคิดเรื่อง ‘การเชื่อมโยงผู้คนผ่านศิลปะ พื้นที่ และอารมณ์ร่วม’ ภายหลังจากนิทรรศการนั้น กรุงเทพมหานคร (กทม.) ได้เชิญให้ผมพัฒนาโครงการถ่ายภาพชุดใหม่ในรูปแบบนิทรรศการภาพถ่ายกลางแจ้ง เพื่อจัดแสดงในช่วงเทศกาลดิวาลี (Diwali Festival) วัตถุประสงค์คือเพื่อส่งเสริมและเผยแพร่ชีวิตของชุมชนชาวอินเดียในย่านพาหุรัด หรือ ลิตเติลอินเดียของกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีบทบาทสำคัญในความหลากหลายทางวัฒนธรรมของเมืองนี้

แนวคิดหลักของโครงการชัดเจนตั้งแต่ต้นคือการถ่ายทอดภาพชีวิตของผู้คนในชุมชนที่เต็มไปด้วยสีสันและศรัทธา ผ่านมุมมองที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อ การค้า และวิถีชีวิตที่ดำเนินควบคู่ไปกับเมืองสมัยใหม่ โครงการนี้มีเป้าหมายเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรม ขณะเดียวกันก็สำรวจ ‘สายใยของมนุษย์’ ที่เชื่อมโยงชุมชนชาวอินเดียในแต่ละประเทศเข้าด้วยกัน ผ่านภาษากลางของความศรัทธาและความเป็นหนึ่งเดียว 

ผลงานภาพถ่ายชุดนี้ประกอบด้วยภาพถ่ายจากประเทศอินเดียร่วมกับภาพถ่ายชุดใหม่ที่สร้างขึ้นในย่านพาหุรัด ทั้งสองชุดภาพถูกนำมาสานต่อกันเป็นบทสนทนาทางสายตา ระหว่างชุมชนที่มีจังหวะทางจิตวิญญาณเดียวกัน จุดศูนย์กลางของเรื่องราวอยู่ที่ คุรุดวารา ศรีคุรุสิงห์สภา (Gurdwara Sri Guru Singh Sabha) วัดซิกห์หลักของกรุงเทพฯ ที่มีโดมสีทองอร่ามโดดเด่นเหนือย่านการค้า เป็นสัญลักษณ์ของความศรัทธาและความต่อเนื่องของชุมชน 

รอบๆ วัดคือภาพชีวิตประจำวันอันเรียบง่ายแต่เปี่ยมความหมาย ช่างตัดผ้าที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในร้านเล็กๆ พ่อค้าแม่ค้าที่ขายผ้าและเครื่องเทศ ผู้สูงอายุที่นั่งสนทนากันในยามบ่าย ภาพเหล่านี้คือช่วงท่วงทำนองชีวิตที่สืบทอดมาหลายชั่วคน ในทุกๆ การกระทำเล็กๆ การสวมมณฑ์ การทำงาน การแบ่งปันอาหาร ศรัทธาไม่ได้ปรากฏเพียงในพิธีกรรม หากแต่ปรากฏอยู่ใน ‘จังหวะของชีวิตประจำวัน’ ของผู้คนในชุมชนแห่งนี้ 

ใจกลางแห่งศรัทธา จึงไม่ใช่เพียงแค่ภาพเหมือนของย่านพาหุรัดเท่านั้น แต่ยังเป็นบทบันทึกทางวัฒนธรรมที่สะท้อนถึงความต่อเนื่องของความเชื่อและตัวตนของผู้คนในมหานครกรุงเทพฯ

___________________

สมัชชา อภัยสุวรรณ เป็นช่างภาพและผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ในกรุงเทพฯ ที่มีประสบการณ์ด้านศิลปะและการออกแบบมากกว่า 30 ปี ผลงานของเขามุ่งสำรวจความเชื่อ โยงระหว่างวัฒนธรรม ศรัทธา และชีวิตประจำวันในแนวทางเชิงสารคดี เขาได้ร่วมงานกับองค์กรศิลปะและวัฒนธรรม รวมถึงเครือข่ายสื่อและข่าวชั้นนำ อาทิ Bangkok Post, Thai PBS World และ Financial Times 

samatchaapaisuwan.com
facebook.com/samatcha.apaisuwan 

PHOTO ESSAY : A LETTER TO REM AND HENRI

พฤศจิกายน 1, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: BHUMIBHAT PROMBOOT

(For English, press here) 

การพยายามปะติดปะต่อภาพความทรงจำ ผ่านองค์ประกอบของเมืองในมุมมองของคนนอก ที่ที่เมืองนั้นถูกประกอบสร้างให้เป็นพื้นที่เพื่อการพักผ่อน บันดาลความสุข สร้างความสบาย และปลอบประโลมความบันเทิงในจิตใจให้แก่ผู้อยู่อาศัยและผู้มาเยือน โดยอ้างอิงสาระบางส่วนจากในหนังสือ Delirious New York, 1978 ของ Rem Koolhaas สถาปนิกและนักทฤษฎีที่มีบทบาทสำคัญต่อสถาปัตยกรรมร่วมสมัย ที่ได้วิเคราะห์และตีแผ่ การก่อร่าง สร้างมหานครนิวยอร์กโดยเฉพาะบริเวณพื้นที่เกาะ Manhattan ขึ้นมา 

ภาพถ่ายชุดนี้จึงต้องการเชื่อมต่อความจริงบางประการจากหนังสือ Delirious New York ไปยังหนังสือภาพของ Henri Cartier-Bresson ที่ชื่อว่า America in Passing, 1991 ที่ได้นำเสนอความเป็นจริงและความปกติธรรมดาบางอย่างของ American’s Life ในช่วงยุคปี 1940s-1960s 

ภาพ American’s Life, 2025 แบบสะเปะสะปะ ที่เรียงรายบนพื้นที่และวัตถุที่ตอบสนองการพักผ่อนหย่อนใจต่างๆ รอบๆ ทั้งเกาะ Manhattan ยังคงทำให้นิวยอร์กเป็นมหานครที่เสมือนเป็นจอทีวีขนาดใหญ่ยักษ์ ที่นำเสนอภาพชีวิต ภาพความฝันและภาพความตาย ที่วนเวียนอย่างไม่รู้จบ ไม่รู้สิ้น 

Dear Rem,
I am very frustrated. 

Dear Henri,
I feel so disconnected. 

___________________

ภูมิภัทร พรหมบุตร สถาปนิกและอาจารย์พิเศษ มีความสนใจใน ตึก ต้นไม้ วิญญาณ และสิงสาราสัตว์

instagram.com/bhumibhatpromboot  

PHOTO ESSAY : BLOSSOM BURN TO ASH

ตุลาคม 4, 2025
by admin
Leave a comment


TEXT & PHOTO: RICHARD SAESONG

(For English, press here) 

เทศกาลดอกไม้ไฟในญี่ปุ่น หรือ ฮานาบิไทไค ไม่ได้เป็นเพียงการแสดงสีสันบนท้องฟ้า แต่คือการรวมผู้คนให้มานั่งอยู่ด้วยกันใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน เพื่อเฝ้ารอความงดงามที่เกิดขึ้นเพียงชั่วขณะ ดอกไม้ไฟแต่ละดอกเปรียบเสมือนดอกไม้ที่เบ่งบาน สว่างไสว งดงาม แต่ก็สลายหายไปอย่างรวดเร็ว ความไม่จีรังนี้เองที่ทำให้มันจับใจผู้ชม 

การได้ไปชมเทศกาลพลุนากาโอกะคือความฝันที่สืบเนื่องมาตั้งแต่วัยเด็ก ภาพจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นที่เคยเห็น ผู้คนเงยหน้ามองท้องฟ้าที่สว่างไสวด้วยประกายไฟ ทำให้ผมเฝ้าฝันว่าสักวันจะได้สัมผัสบรรยากาศจริงๆ และเมื่อได้ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนในฤดูร้อนที่ผ่านมา กล้องที่ผมถือไว้ไม่ได้เพียงบันทึกแสงสีของพลุที่เบ่งบานบนท้องฟ้า แต่ยังบันทึกความรู้สึกและความทรงจำที่ผูกพันกับภาพในวัยเยาว์ที่ครั้งหนึ่งเคยฝันถึง 

สิ่งที่ทำให้ค่ำคืนนั้นพิเศษคือบรรยากาศรอบข้าง ผู้คนปูเสื่อ นั่งพูดคุย แบ่งปันอาหาร และรอคอยร่วมกัน เมื่อเสียงพลุแรกดังขึ้น ท้องฟ้าก็เบ่งบานด้วยสีสัน ผู้สูงวัยนั่งมองอย่างสงบ ขณะที่เสียงหัวเราะของเด็กๆ ก้องไปทั่วสวนสาธารณะ มันคือภาพแห่งความอบอุ่นที่เชื่อมโยงผู้คนมากมายไว้ด้วยกัน และเมื่อแสงสุดท้ายเลือนหาย ท้องฟ้าก็กลับคืนสู่ความมืด ความงามทั้งหมดยังคงอยู่ในใจ เพราะมันเกิดขึ้นเพียงเพื่อจะหายไป และด้วยการหายไปนั้นเอง เราจึงเรียนรู้ที่จะโอบกอดคุณค่าของช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่ร่วมกันใต้ฟ้าเดียวกัน

___________________

ริชาร์ด แซส่ง เป็น 3D Modeling & Visualizer ที่ไม่ถนัดในการการสื่อสารด้วยคำพูด เขาจึงมักใช้ภาพถ่ายเป็นอีกหนึ่งภาษาที่สะท้อนความเป็นตัวตนและมุมมองต่อสิ่งที่ได้พบเจอ ถ่ายทอดผ่านโทนสี เส้นสาย การเคลื่อนไหวที่เรียบง่าย และบรรยากาศที่สงบ จนกลายเป็นภาพที่เข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน แต่ยังคงเก็บรายละเอียดของความรู้สึกไว้อย่างครบถ้วน

facebook.com/rcbline
instagram.com/___rc_

PHOTO ESSAY : A MODERN DAY AFFAIR

กันยายน 21, 2025
by admin
Leave a comment
  • The Beginning: ช่องว่างระหว่างเรา ค่อยๆ กว้างขึ้น


TEXT & PHOTO: KANTAYA NEW

(For English, press here) 

ทุกอย่างเริ่มจากความเงียบที่คุ้นเคย—เรานั่งใกล้กันแต่ถูกคั่นด้วยแสงจากหน้าจอ นั่นคือจุดตั้งต้นของ ‘A Modern Day Affair’ 

ชุดภาพถ่ายนี้สำรวจการที่โทรศัพท์ค่อยๆ แทรกซึมในความสัมพันธ์ส่วนตัว ผ่านเซลฟ์พอร์ตเทรตและภาพสัญลักษณ์ บางภาพได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ขณะที่หลายภาพถูกจินตนาการและจัดวางขึ้น—ไม่ใช่เหตุการณ์จริง แต่ยังคงความจริงทางความรู้สึกที่สัมผัสได้ เช่น แผ่นฟิล์มกันรอยที่แตกร้าวตั้งบนหน้าเค้ก หรือกระดาษโพสต์อิทติดบนประตู—เป็นภาพสมมติที่สื่อถึงถ้อยคำที่ยังค้างคา 

ทุกภาพถูกจัดฉากอย่างพิถีพิถัน แต่หยั่งรากลึกจากประสบการณ์จริง จึงคงไว้ซึ่งอารมณ์และบรรยากาศที่แท้จริง ทำให้ผู้ชมสัมผัสได้ถึงความเป็นจริงที่อยู่เบื้องหลัง งานชิ้นนี้ผสานอารมณ์ขันเข้ากับความเศร้าอย่างลงตัว เพื่อชี้ให้เห็นถึงระยะห่างที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น แม้ร่างกายจะอยู่เคียงข้างกัน แต่จิตใจกลับล่องลอยไปในโลกดิจิทัล 

‘A Modern Day Affair’ เป็นชุดภาพถ่ายที่ยังดำเนินต่อเนื่อง เพื่อสำรวจผลกระทบที่โทรศัพท์มีต่อชีวิตและความสัมพันธ์ของเรา แม้เริ่มต้นจากประสบการณ์ส่วนตัว ซึ่งหลายคนคงเชื่อมโยงได้—เพราะการใช้โทรศัพท์กลายเป็นเรื่องธรรมดาที่พบเห็นได้แทบทุกที่ทุกเวลา ซีรีส์นี้จึงเป็นการเชิญชวน—ให้หันกลับไปมองคนข้างๆ ที่กำลังรอให้เราสนทนาด้วย

___________________

กันตยา นิว เป็นศิลปินภาพถ่ายเชื้อสายไทย–สิงคโปร์ ทำงานทั้งภาพถ่ายสตรีทและภาพถ่ายคอนเซ็ปชวล งานสตรีทของเธอมองหาจังหวะในชีวิตประจำวันที่มักถูกมองข้าม—ความบังเอิญที่เล่าเรื่อง ส่วนงานคอนเซ็ปชวลใช้การจัดฉากและการเลือกวัตถุ เพื่อชวนให้ผู้ชมคิดทบทวน โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับเทคโนโลยี ซึ่งปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่สิงคโปร์ และกำลังทำงานชุดภาพถ่าย ‘A Modern Day Affair’

ผลงานของเธอเคยจัดแสดงในระดับนานาชาติ และได้รับการคัดเลือกในหลายรางวัลสำคัญ เช่น LensCulture Critics’ Choice (Winner, 2023), Fujifilm Moment Street Photo Awards (2nd Prize, 2024) และ Sony World Photography Awards (Shortlist, 2022 — Open Competition และ Alpha Female Awards)

kantayanew.com
instagram.com/kantaya_new
instagram.com/kantaya_new_art