BEMYSELF

บันทึกการเติบโตในวัย 11 ปี ที่ถ่ายทอดความรัก ความสัมพันธ์ในครอบครัว ความฝันส่วนตัว ไปจนถึงการตั้งคำถามต่อโลกใบนี้อย่างตรงไปตรงมา ใน ‘BEMYSELF’ Solo Art Exhibition by Roman

TEXT: PRATARN TEERATADA
PHOTO CREDIT AS NOTED

(For English, press here)

เมื่อคุณมาถึงหน้าสถานที่จัดนิทรรศการ BEMYSELF การเดินทางต่อขึ้นไปให้ถึงชั้นสาม ไม่ใช่เรื่องง่ายดายนัก คุณต้องค่อยๆ เดินขึ้นบันไดชันขึ้นไปตามเส้นทางอันคดเคี้ยวและแคบ อันเป็นลักษณะเฉพาะตัวของตึกแถวโบราณ…

โรมันมีพ่อเป็นศิลปิน แม่ก็เป็นศิลปิน แถมน้องชายยังชอบทำงานศิลปะ โรมันใช้ชีวิตและสร้างงานศิลปะอยู่ที่หัวหินเป็นหลัก มีบ้างที่ออกตระเวนท่องเที่ยวและทำงานตามสถานที่ต่างๆ ทั่วโลก โรมันมีเพื่อนในวัยเดียวกันที่เติบโตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมที่ต่างไปจากครอบครัวของเขา ทั้งไลฟ์สไตล์ รสนิยม รวมไปถึงมุมมองต่อโลกในด้านต่างๆ ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุที่เขาตั้งคำถามกับตัวเองว่า แท้ที่จริงแล้ว ตัวตนของโรมันเป็นเช่นไรกันแน่ การทำนิทรรศการเดี่ยวครั้งนี้จึงเป็นการบอกต่อโลกว่า นี่แหละคือตัวตนของโรมัน อย่างน้อยก็ ณ เวลานี้

หมาตัวแรกของโรมันคือพันธุ์บีเกิ้ล ที่โรมันเก็บเงินจากการวาดภาพขายด้วยตัวเองเพื่อเป็นเจ้าของ โรมันตั้งชื่อให้มันว่า ‘แซลมอน’ เนื่องจากตัวเองชอบทานปลาแซลมอนมาก ผู้ชมจะได้เห็นแซลมอนที่เป็นมนุษย์ปลาอยู่บนพื้นสีเหลือง และมีแซลมอนในเวอร์ชันน้องหมาซ้อนทับอยู่ชั้นบน

พ่อของโรมันชอบทานทาโกะยากิมาก แต่โรมันทานไม่ได้ เพราะว่าแพ้หมึก… เรื่องเล่าของโรมันก็จะอะไรประมาณนี้ ดูแล้วเข้าใจง่าย ดูสักพักได้ร้องอ๋อ ตึก ตึก โป๊ะ (เสียงฉาบประกอบ) เดินดูนิทรรศการไปเรื่อยๆ ผู้ชมจะค่อยๆ ขยับเข้าใกล้ชีวิตและตัวตนของศิลปินมากขึ้นมากขึ้นว่าเขาเติบโตขึ้นมาอย่างไร ถูกดูแลเลี้ยงดูมาเช่นไร…

โรมันไม่ชอบทานนม แต่ถ้าเป็นขนมหวานล่ะก็ ‘Sweet I love it’ เวลาโรมันมีปัญหาแม่จะเป็นคนที่คอยช่วยเหลืออยู่เสมอ ในภาพชื่อ‘Mother’s boys’  โรมันเขียนถึงแม่เอาไว้ว่า ‘Mom help me every time when I have problem. Mom is a super hero. THIS IS MY BEST HERO.’ (เสียงฉาบต้องมา) ผู้ชมยังได้รับรู้ชีวิตประจำวันของศิลปินผ่านงานชื่อ ‘Leg Cream’ เพียงยืนตรงหน้าภาพ คุณจะได้ยินเสียงแม่ร้องเตือนว่าอย่าลืมทาครีมที่ขา ยังมีเสียงพ่อคอยย้ำเตือนเรื่องอย่าลืมผูกเชือกรองเท้า ซ้ำๆ วนเป็นลูปอยู่ในภาพสีแดงสด

ถ้าในอนาคตโรมันเป็นศิลปินเพลง เขาอาจใช้ชื่อในวงการว่า‘Benji’ มีสัญลักษณ์เป็นรูปกระต่าย เพลงในอัลบั้มแรกของเขาน่าจะมีเนื้อเพลงเกี่ยวกับเสียงเตือนจากพ่อซ้ำๆ กันในทุกๆ เช้า “โรมัน make your bed” message ของแต่ละชิ้นงาน น่าเอ็นดูใช่ไหม? มองมาจากดาวอังคารยังดูออกเลยว่า ทั้งหมดนี่มันคือความรักนั่นแหละ!

โรมันยังมีความฝันว่าตอนโตเขาจะสะสมรถ Ferrari และกีตาร์เต็มบ้าน นั่นคือเรื่องราวรอบๆ ตัวและความฝันส่วนตัวของศิลปิน ทว่าในบรรดาผลงานทั้ง 16 ชิ้นที่จัดแสดงนั้น มีชิ้นงานที่ศิลปินขยับออกไกลไปจากเรื่องใกล้ๆ ตัวด้วยเช่นกัน อย่างเช่น งานชื่อ‘Money’ โรมันสื่อสภาพเศรษฐกิจและสังคมผ่านปูสีส้มจัด เปรียบการทำงานหาเงินเลี้ยงชีพ เหมือนกับการว่ายน้ำ ปูน้อยตะเกียกตะกายว่ายน้ำเพื่อเอาชีวิตรอด ดูแล้วเหนื่อยแทนปู ไม่ใช่สิ เหนื่อยแทน ‘นุด’ ต่างหาก

งานเชิงกวีก็มีให้สัมผัสใน BEMYSELF จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ได้ยินเพลง Sukayaki ของ Kyo Sakamoto จากหนังอนิเมชั่นเรื่อง ‘Up on Poppy Hill’ ซีนที่ตัวละครร้องเพลงนี้พร้อมๆ กันในหนังมันคือการเฉลิมฉลองของมนุษย์ เนื้อเพลงภาษาญี่ปุ่นบางส่วนแปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า

I look up as I walk
So that the tears won’t fall
Happiness lies beyond the clouds
Happiness lies above the sky

โรมันบันทึกเนื้อเพลงท่อนนี้ไว้บนงาน‘Sukiyaki’ ของเขา งานนี้เรียบง่าย ไม่ใช้สีสันฟาดฟันกันฉูดฉาด ทว่ามีความ subtle sentimental และสุดจะมนุษย์นิยม ดูแล้วดูอีก ค่อยๆ ค้นหาความหมายแห่งบทกวีเบื้องหลัง ที่โดนทับด้วยสีชั้นบนสุด ค่อยๆ ปะติดปะต่อ ในใจพลันได้ยิน เสียงดนตรี เสียงร้อง ช่องว่างของกาลเวลา บรรจุอยู่ด้วยกัน…

โรมันใช้เวลาทั้งหมด 4 วันในแกลเลอรีเพื่อสร้างงานทั้ง 16 ชิ้น รวมติดตั้งพร้อมแสดง โดยมีครอบครัว พ่อ แม่ และน้องชาย เป็นสายซัพพอร์ต ขนเฟรม อุปกรณ์ ล้างแปรง เทน้ำ… เขาวางแผนการทำงาน (การเล่าเรื่อง) ของเขา เป็นระบบ เริ่มจากสเก็ตช์ไอเดียคร่าวๆ ในสมุดโน้ต ปูพื้นชั้นแรกทุกๆ ภาพตามแผน ก่อนจะเริ่มทับชั้นต่อๆ มาด้วยเทคนิคอันหลากหลาย ทั้งที่มีความชำนาญและที่อาศัยความกล้า ตัดสินใจทำสิ่งที่ยังไม่เคยทำมาก่อน การปาดฝีแปรงที่ไม่ติดว่าแบบนี้ผิดหรือถูก การเลือกคู่สีที่ใช้สัญชาตญาณล้วนๆ ส่วนที่โดดเด่นที่สุดน่าจะเป็นการเล่าเรื่องผ่านรูปทรง เส้นสาย และสี ที่แสดงถึงความเป็นอิสระ ความสนุก ความรู้สึกของวัยปัจจุบัน

อีกไม่นานโรมันจะเข้าสู่วัยใหม่ เสียงจะเริ่มแตก ร่างกายจะเติบโตยืดขยาย สมองจะเกิดระบบคิดที่ซับซ้อนขึ้น ฝีมือทางศิลปะยิ่งพัฒนามากขึ้นทั้งในแง่ของทักษะและภาคทฤษฎีศิลป์ ทว่าโรมันในวัยหนุ่มหรือโรมันที่เก่งฉกาจกว่านี้ จะไม่สามารถสร้างสรรค์ผลงานในแบบ BEMYSELF  ในปี 2025 ได้อีกแล้ว เรื่องที่อยากจะเล่าจะเป็นอีกแบบ การถ่ายทอดจะมีทักษะมากกว่านี้ แต่ยากที่จะเป็นแบบนี้ ถ้าโรมันอยากจะเก็บคุณภาพแบบนี้เอาไว้ เขาต้องฝึกปรืออย่างหนักที่จะทะลุออกจากกรอบ ออกมาสร้างงานใสๆ เล่าเรื่องสนุกๆ แบบเด็กอายุ 11 ปี แต่ใช้ทักษะที่เข้าใจเรื่องความงามในระดับของคนที่ผ่านการฝึกปรือมา…

งาน BEMYSELF คือบันทึกของเด็กชายโรมัน ตอนมีอายุ 11 ปีกว่าๆ จัดเป็นงาน ‘Pop Art’ ตามลักษณะของงานที่ตลาดนิยม แต่สำหรับเราผลงานทั้งหมดนี้คืองาน abstract ที่เล่าเรื่องผ่าน ‘figurative elements’ ต่างหาก

ในขณะที่คุณกำลังก้าวเท้าขึ้นบันไดจากชั้น 1 เพื่อไปให้ถึงชั้น 3 ซึ่งเป็นห้องนิทรรศการ ของ BEMYSELF เรามีข้อเสนอแนะบางประการให้คิดเล่นๆ ระหว่างเส้นทาง

• คุณกำลังขึ้นไปชมงานของศิลปินคนหนึ่ง ไม่ใช่งานของเด็กอายุยังไม่เต็ม 12 ปี
• ลองนึกภาพผู้นำประเทศต่างๆ ที่กำลังก่อสงครามอยู่ทั่วโลกในขณะนี้ ทั้งที่ไกลออกไปและใกล้ๆ บ้านเรานี่เอง
• ลองใส่ภาพคาแร็กเตอร์ที่มีสีสันแทนคนเหล่านั้น
• ต่อมาให้นึกถึงความคิดเห็นในโลกโซเชียลที่เป็นความคิดเห็นเกลียดชัง อาจจะเป็นความคิดเชิงลบต่อต่อนักการเมืองที่เขาไม่ชอบ รวมไปถึงกลุ่มผู้สนับสนุนนักการเมืองนั้นๆ
• ลองวาดภาพนักการเมืองเหล่านั้นใหม่ด้วยหัวใจที่เบิกบาน ร่าเริง
• คุณมาถึงชั้นสองแล้ว ลองพาตัวเองล่องลอยออกมานอกโลก ไกลออกไป ไกลออกไป คุณจะเห็นก้อนกลมๆ จิ๋วๆ นั่นล่ะ โลกของเรา เห็นก้อนยักษ์อีกหลายก้อน นั่นดาวดวงอื่นในสุริยะจักรวาล
• ลองระบายสีดาวทุกดวงดู เติมหน้าตาแปลกๆ ให้พวกเขาด้วยนะ จัดให้เต็มที่เลย
• คุณอาจรู้สึกหอบเล็กๆ นั่นคือสัญญาณว่า คุณกำลังก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่
• ขอต้อนรับสู่ ‘โลกของโรมัน’

‘BEMYSELF’ Solo Art Exhibition by Roman จัดแสดงระหว่างวันที่ 9 สิงหาคม ถึง 30 กันยายน 2568 ที่ ชั้น 3 ร้าน MON IZAKAYA

instagram.com/romanninjaart