
Sook Hotel | Photo courtesy of PASA Architects

Sook Hotel | Photo courtesy of PASA Architects
TEXT: THAN DEESAMER
PHOTO: WEERAPON SINGNOI
(For English, press here)
‘หอพักอ่างแก้ว’ หนึ่งในอาคารจากช่วงเริ่มต้นของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเป็นผลงานของอมร ศรีวงศ์ สถาปนิกผู้มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ไทย ที่กำลังกลายเป็นภาพที่อาจเหลือไว้เพียงในความทรงจำ หลังมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ชะลอการเดินหน้ารื้อถอนอาคารที่มีอายุกว่า 60 ปี ท่ามกลางข้อถกเถียงถึงคุณค่าทางสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และความทรงจำของสถานที่แห่งนี้
ความน่าสนใจของหอพักอ่างแก้วไม่ได้อยู่เพียงที่รูปทรงแบบโมเดิร์น หากแต่อยู่ในวิธีที่อาคารถูกออกแบบมาเพื่อ ‘ทำงาน’ ร่วมกับสิ่งอื่น ทั้งการจัดพื้นที่เปิดเพื่อรับลม การใช้บานเกล็ดเพื่อกรองแสง และการเลือกให้โครงสร้างเป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม รายละเอียดเหล่านี้สะท้อนวิธีคิดที่ทำให้ความงามเกิดขึ้นจากการใช้งานและบริบท มากกว่าการประดับตกแต่ง
ภาพถ่ายชุด Something Still Remains จึงชวนเรามามองหอพักอ่างแก้วผ่านมวลอาคาร พื้นที่ว่าง แสงเงา และร่องรอยของการใช้งาน เพื่อบันทึกสถาปัตยกรรมหนึ่งชิ้นไว้ในช่วงเวลาที่กำลังเปลี่ยนผ่าน เพราะบางครั้ง การถ่ายภาพอาคารเก่าอาจเป็นการเก็บหลักฐานของสิ่งที่อาจไม่มีอยู่อีกต่อไป
___________________
เบียร์ – วีระพล สิงห์น้อย ช่างภาพสถาปัตยกรรมชาวไทย ผู้ทำงานทั้งด้านสถาปัตยกรรมเชิงพาณิชย์และที่อยู่อาศัย โดดเด่นด้วยการใช้แสงธรรมชาติ สีสัน และองค์ประกอบเชิงพื้นที่ในการถ่ายทอดบรรยากาศของอาคาร นอกจากนี้ยังมี Foto_momo โปรเจกต์ส่วนตัวของเบียร์ที่รวบรวมภาพถ่ายสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ไว้เป็นฐานข้อมูลสำหรับผู้ที่สนใจงานประเภทนี้ ซึ่งความสนใจดังกล่าวสะท้อนผ่านการบันทึกหอพักอ่างแก้วในครั้งนี้ได้เป็นอย่างดี โดยภาพชุดนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2026 ที่ผ่านมา
TEXT & PHOTO: XIMENG TU
(For English, press here)
ในฐานะช่างภาพสถาปัตยกรรม เสียงชัตเตอร์ของผมคือการตามหา ‘พื้นผิว’ ของเมืองที่กำลังถูกกลบด้วยเสียงอึกทึกของวัฒนธรรมฉาบฉวย ผมเติบโตมากับเสียงหวูดเรือและเขม่าควันริมฝั่งแม่น้ำเจียหลิงในยุคอุตสาหกรรมสร้างชาติ ความทรงจำเหล่านั้นคือรากเหง้าที่ทำให้ผมเห็นความต่างเมื่อย้ายไปอยู่ทางเหนือ และเมื่อกลับมาฉงชิ่งอีกครั้งในวันที่เมืองกลายเป็นเพียง ‘ฉากหลัง’ สำหรับนักท่องเที่ยว ความแปลกแยกนี้ทำให้ผมตระหนักว่า เลนส์กล้องต้องทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมโยงกาลเวลา ไม่ใช่แค่การบันทึกภาพ
ภายใต้แรงกดดันของระบบทุนนิยมที่บีบอัดเมืองให้เหลือเพียงสัญลักษณ์เชิงพาณิชย์ ผมมองเห็นฉงชิ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่มีชีวิต เป็นภาชนะรองรับความสัมพันธ์ของมนุษย์ ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ผมลงพื้นที่เก็บข้อมูลภาคสนามผ่านภาพถ่าย เพื่อค้นหา ‘การต่อต้านที่เงียบเชียบ’ ของผู้คนตัวเล็กๆ ในตรอกซอกซอยที่มักถูกลืม โดยวางร่องรอยชีวิตเหล่านี้ให้สนทนากับความล้ำสมัยอย่างเหนือจริง
ชื่อชุดภาพ Whither Rivers Flow สะท้อนว่าภาพเมืองที่กินใจควรเป็นเหมือนสายน้ำ ที่นอกจากจะแบกรับน้ำหนักของประวัติศาสตร์ ยังสะท้อนเฉดสีของความเป็นมนุษย์ไปพร้อมกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้คนก็เหมือนกระแสธารที่ไหลเวียน ทิ้งเรื่องราวและรับความทรงจำใหม่ๆ อยู่ระหว่างขุนเขาและสายน้ำตลอดกาล
___________________
ซีเหมิง ตู (Ximeng Tu -屠栖蒙) ช่างภาพสถาปัตยกรรมชาวฉงชิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้ถ่ายทอดสถาปัตยกรรม ชีวิต และธรรมชาติบนแม่น้ำสองสายในเมืองฉงชิ่ง เพื่อบันทึกความสัมพันธ์และปฏิสัมพันธ์ในสิ่งเหล่านั้นผ่านร่องรอยการขยายตัวของเมืองและท้องถิ่น