VERS UNE ARCHITECTURE
ในวาระครบรอบ 100 ปี การตีพิมพ์หนังสือ Vers une Architecture ขอชวนมาสำรวจหนังสือสถาปัตยกรรมมาสเตอร์พีซเล่มนี้โดย Le Corbusier ที่เชิดชูงานวิศวกรรมและเครื่องยนต์กลไกต่างๆ ว่าเป็นจิตวิญญาณของ ‘Modern Design’ Read More
JENTWO
Jentwo นักวาดภาพประกอบที่ใส่คาแร็กเตอร์สนุกสดใสไว้ในลายเส้น และมาพร้อมความยืดหยุ่นในการทดลองสร้างสรรค์ผลงานที่สามารถสานต่อสู่ความเป็นไปได้มากมาย
PHOTO ESSAY : EVERYDAY LIFE OF AN ASTRONAUT
TEXT & PHOTO: UTYUIROIRO
(For English, press here)
ภาพถ่ายชุดนี้คือ ‘เหตุการณ์พิลึกพิลั่นในวันสามัญธรรมดา’ จากการปรากฏตัวของนักบินอวกาศในแต่ละวัน
พอเราดูภาพถ่ายพวกนี้แล้ว เรารับรู้ได้ถึงอารมณ์อันหลากหลาย ทั้งน่าเอ็นดู น่ากลัว น่าค้นหา บางคนก็รู้สึกถึงความอ้างว้างภายในตนเอง
นี่คือมนุษย์อวกาศที่อยู่ในภาพจำของผู้คนทั่วโลก ไร้ซึ่งอัตลักษณ์จำเพาะเจาะจงใดๆ และเพราะสิ่งนี้เอง ทุกคนจึงจินตนาการถึงสถานการณ์ในภาพได้อย่างอิสระ
ผมรู้สึกว่ามันเหมือนนิยายไซไฟ
คำว่า ‘Dépaysement’ ในแวดวงศิลปะแบบ surrealism หมายถึงการเคลื่อนย้ายสิ่งของบางอย่างออกจากบริบทที่ควรจะเป็นไปไว้ที่อื่นแล้วเกิดความแตกต่างขึ้นมา
ภาพถ่ายนี้เรียกว่าเป็นการ Dépaysement ได้ด้วยเช่นกัน
ถึงแม้ว่าทุกวันนี้ ความก้าวหน้าด้านอวกาศจากบริษัทเอกชน อย่าง SpaceX จะสร้างแรงกระเพื่อมมากขึ้นเรื่อยๆ และการท่องอวกาศกลายเป็นความจริง ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป
ในอนาคตที่วาดฝันไว้ มีความเป็นไปได้ว่าใครๆ ก็เป็นนักบินอวกาศได้
ดังนั้น ความรู้สึกผิดที่ผิดทางจาก ‘การปรากฏตัวของนักบินอวกาศในชีวิตประจำวัน’ อาจไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดเท่าไรนักในภายภาคหน้า
นี่ถือเป็นการแสดงออกถึงการเปิดรับความก้าวหน้าทางอวกาศในอนาคตได้เลยทีเดียว
_____________
Utyuiroiro เป็นช่างภาพชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาจาก Osaka University of Arts เขาทำชุดนักบินอวกาศเป็นของตัวเองและเริ่มต้นถ่ายภาพชุด ‘Everyday Life of an Astronaut’ ในปี 2020 นอกจากนี้เขายังผลิตผลงานวิดีโอแนวไซไฟอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น เรื่อง ‘KAIJYU’
CENTRAL WESTVILLE
Central Westville บนถนนราชพฤกษ์ เสนอแนวคิดเชื่อมต่อกับธรรมชาติ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ผ่านพื้นที่ semi-outdoor ที่เปลี่ยนภาพจำการมาห้างเพื่อตากแอร์
COUNCIL OF ENGINEERS THAILAND
AATTN8A ออกแบบอาคารที่ทำการสภาวิศวกรแห่งใหม่ของประเทศไทย โดยตั้งใจเพิ่มพื้นที่สาธารณะให้ผู้คนในชุมชนลาดพร้าวเข้ามาใช้งาน
STUDIO SIFAH
Studio Sifah สตูดิโอออกแบบสถาปัตยกรรมภายนอกและภายใน ที่ผสมผสานตัวตนของสตูดิโอไว้ในภาษาทางสถาปัตยกรรมที่ร่วมสมัย แต่ก็เรียบง่าย ขับเน้น ‘ความธรรมดาที่พิเศษ’ ของแต่ละพื้นที่
VAIR
art4d คุยกับสตูดิโออินทีเรียสัญชาติไทย VAIR ถึงตัวตนของสตูดิโอและความมุ่งมั่นสร้างสรรค์ผลงานทุกชิ้นให้โดดเด่น พร้อมฉีกกรอบด้วยการทดลองวัสดุและดีเทลใหม่ๆ อยู่เสมอ
SHONE PUIPIA HANDS
สิ่งพิมพ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 5 ปีของคอลเล็กชันโดยแบรนด์เสื้อผ้า Shone Puipia ซึ่ง นภิษา ลีละศุภพงษ์ สร้างจากคอนเซ็ปต์ ‘(หลาย) มือ’ ที่สะท้อนกระบวนการตัดเย็บเสื้อผ้าในแบรนด์
PHOTO ESSAY : SPEND TIME
TEXT & PHOTO: PEERAPAT WIMOLRUNGKARAT
(For English, press here)
ไร่แม่ฟ้าหลวง (อุทยานศิลปะวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง) เป็นสถานที่ที่ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยือนทุกครั้ง ที่ขึ้นไปเชียงราย (ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 7)
สถานที่แห่งความสุขความทรงจำ ในครั้งแรกที่ได้ขึ้นไปสัมผัสกับความสงบและสง่าของที่แห่งนี้
หลายปีก่อนได้มีโอกาสไปร่วมงานแต่งงานของรุ่นพี่ที่เคารพทั้งสองท่าน ครั้งนั้นก็ได้มีคำมั่นกับตัวเอง ว่าครั้งหน้าจะมาเชียงราย และจะต้องกลับมาอีกให้ได้
ใครจะคิดว่าคำความคิดวันนั้น ทำให้ผมได้หวนเวียนกลับมาอีกตอนต้นปี 2023 ผมได้มีโอกาสขึ้นมา ที่จังหวัดเชียงราย หลังจากได้ถ่ายงานเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ผม อาจารย์ และพี่พี่ ได้มีโอกาสมาชม นิทรรศการ Light of Life ที่จัดขึ้นในช่วงเวลานั้นพอดิบพอดี รวมทั้งบรรยากาศก็ดี ผมได้ถือโอกาส มาชมทั้งเวลาค่ำคืนที่จัดแสงไฟ และตอนกลางวันที่ไม่เปิดแสดงไฟ
ความสวยงามของไร่แม่ฟ้าหลวงทำให้ผมต้องหลงเสน่ห์ ไม่ว่าจะเป็นจังหวะการจัดวางชิ้นงานศิลปะ ในแต่ละชิ้น ที่สอดรับขับกล่อมไปกับสวนและอาคารงานสถาปัตยกรรม
และในครั้งนี้ (2024) ผมได้มีโอกาสใช้เวลากลับมาบันทึกภาพไร่แม่ฟ้าหลวงอย่างจริงจัง และเพลิด เพลินกับงาน Thailand Biennale, Chiang Rai 2023 ที่ไร่แม่ฟ้าหลวง เป็นอีกหนึ่งในสถาน ที่จัดแสดงงานของศิลปินหลายท่าน ด้วยพื้นที่ที่เหมาะกับการจัดแสดงงานศิลป์ในรูปแบบต่างๆ แล้ว บรรยากาศในการถ่ายงานครั้งนี้ของผมนั้นเสมือนกับการได้พักผ่อนจิตใจไปในคราวเดียวกัน
การที่เราให้เวลากับพื้นที่ ให้นาทีกับงานศิลปะชิ้นนั้นๆ ทำให้เราค่อยๆ ซึมซับพลังงานจากสถานที่ และศิลปิน เหมือนการจิบเครื่องดื่มที่ถูกปาก หอมคอ ในเวลาเดียวกัน
การที่ได้มีโอกาสเดินและสัมผัสกับธรรมชาติภายในไร่แม่ฟ้าหลวงนั้นทำให้ผมค่อยๆ สังเกตตัวเองในเรื่องการมองโลก การมองพื้นที่ที่เปลี่ยนไป ไม่รีบเร่งและมีการวางแผนสำหรับการถ่ายทำงาน และ เพลินกับงานสถาปัตยกรรม พร้อมกับตั้งคำถามโน่นนี่นั่นไป สัมผัสรอยยิ้มของกลิ่นอายของต้นหญ้า เสียงใบไม้ทักทายกัน สร้างบรรยากาศสุขสงบ ทำให้ผมหลงรักพื้นที่แห่งนี้ขึ้นมา จนรู้สึกว่า “อยากมีบ้านอยู่เชียงรายครับ”
_____________
พีรพัฒน์ วิมลรังครัตน์ (แอ๊ด) ช่างภาพผู้ชื่นชอบเก็บบันทึกภาพนิ่ง ที่มีความเคลื่อนไหวในความทรงจำ
Leica Ambassador (Thailand)
Architecture photography @somethingarchitecture


















































