Tag: Photographer

PHOTO ESSAY : AT THE HEART OF FAITH


TEXT & PHOTO: SAMATCHA APAISUWAN

(For English, press here

ใจกลางแห่งศรัทธา: ภาพเหมือนของชุมชนชาวอินเดียในกรุงเทพฯ

แนวคิดของโครงการ ใจกลางแห่งศรัทธา (At the Heart of Faith) เริ่มต้นขึ้นหลังจากนิทรรศการ ‘Connect’ ในงาน Bangkok Design Week 2025 ซึ่งเป็นผลงานที่สำรวจแนวคิดเรื่อง ‘การเชื่อมโยงผู้คนผ่านศิลปะ พื้นที่ และอารมณ์ร่วม’ ภายหลังจากนิทรรศการนั้น กรุงเทพมหานคร (กทม.) ได้เชิญให้ผมพัฒนาโครงการถ่ายภาพชุดใหม่ในรูปแบบนิทรรศการภาพถ่ายกลางแจ้ง เพื่อจัดแสดงในช่วงเทศกาลดิวาลี (Diwali Festival) วัตถุประสงค์คือเพื่อส่งเสริมและเผยแพร่ชีวิตของชุมชนชาวอินเดียในย่านพาหุรัด หรือ ลิตเติลอินเดียของกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีบทบาทสำคัญในความหลากหลายทางวัฒนธรรมของเมืองนี้

แนวคิดหลักของโครงการชัดเจนตั้งแต่ต้นคือการถ่ายทอดภาพชีวิตของผู้คนในชุมชนที่เต็มไปด้วยสีสันและศรัทธา ผ่านมุมมองที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อ การค้า และวิถีชีวิตที่ดำเนินควบคู่ไปกับเมืองสมัยใหม่ โครงการนี้มีเป้าหมายเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรม ขณะเดียวกันก็สำรวจ ‘สายใยของมนุษย์’ ที่เชื่อมโยงชุมชนชาวอินเดียในแต่ละประเทศเข้าด้วยกัน ผ่านภาษากลางของความศรัทธาและความเป็นหนึ่งเดียว 

ผลงานภาพถ่ายชุดนี้ประกอบด้วยภาพถ่ายจากประเทศอินเดียร่วมกับภาพถ่ายชุดใหม่ที่สร้างขึ้นในย่านพาหุรัด ทั้งสองชุดภาพถูกนำมาสานต่อกันเป็นบทสนทนาทางสายตา ระหว่างชุมชนที่มีจังหวะทางจิตวิญญาณเดียวกัน จุดศูนย์กลางของเรื่องราวอยู่ที่ คุรุดวารา ศรีคุรุสิงห์สภา (Gurdwara Sri Guru Singh Sabha) วัดซิกห์หลักของกรุงเทพฯ ที่มีโดมสีทองอร่ามโดดเด่นเหนือย่านการค้า เป็นสัญลักษณ์ของความศรัทธาและความต่อเนื่องของชุมชน 

รอบๆ วัดคือภาพชีวิตประจำวันอันเรียบง่ายแต่เปี่ยมความหมาย ช่างตัดผ้าที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในร้านเล็กๆ พ่อค้าแม่ค้าที่ขายผ้าและเครื่องเทศ ผู้สูงอายุที่นั่งสนทนากันในยามบ่าย ภาพเหล่านี้คือช่วงท่วงทำนองชีวิตที่สืบทอดมาหลายชั่วคน ในทุกๆ การกระทำเล็กๆ การสวมมณฑ์ การทำงาน การแบ่งปันอาหาร ศรัทธาไม่ได้ปรากฏเพียงในพิธีกรรม หากแต่ปรากฏอยู่ใน ‘จังหวะของชีวิตประจำวัน’ ของผู้คนในชุมชนแห่งนี้ 

ใจกลางแห่งศรัทธา จึงไม่ใช่เพียงแค่ภาพเหมือนของย่านพาหุรัดเท่านั้น แต่ยังเป็นบทบันทึกทางวัฒนธรรมที่สะท้อนถึงความต่อเนื่องของความเชื่อและตัวตนของผู้คนในมหานครกรุงเทพฯ

___________________

สมัชชา อภัยสุวรรณ เป็นช่างภาพและผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ในกรุงเทพฯ ที่มีประสบการณ์ด้านศิลปะและการออกแบบมากกว่า 30 ปี ผลงานของเขามุ่งสำรวจความเชื่อ โยงระหว่างวัฒนธรรม ศรัทธา และชีวิตประจำวันในแนวทางเชิงสารคดี เขาได้ร่วมงานกับองค์กรศิลปะและวัฒนธรรม รวมถึงเครือข่ายสื่อและข่าวชั้นนำ อาทิ Bangkok Post, Thai PBS World และ Financial Times 

samatchaapaisuwan.com
facebook.com/samatcha.apaisuwan 

PHOTO ESSAY : A LETTER TO REM AND HENRI


TEXT & PHOTO: BHUMIBHAT PROMBOOT

(For English, press here

การพยายามปะติดปะต่อภาพความทรงจำ ผ่านองค์ประกอบของเมืองในมุมมองของคนนอก ที่ที่เมืองนั้นถูกประกอบสร้างให้เป็นพื้นที่เพื่อการพักผ่อน บันดาลความสุข สร้างความสบาย และปลอบประโลมความบันเทิงในจิตใจให้แก่ผู้อยู่อาศัยและผู้มาเยือน โดยอ้างอิงสาระบางส่วนจากในหนังสือ Delirious New York, 1978 ของ Rem Koolhaas สถาปนิกและนักทฤษฎีที่มีบทบาทสำคัญต่อสถาปัตยกรรมร่วมสมัย ที่ได้วิเคราะห์และตีแผ่ การก่อร่าง สร้างมหานครนิวยอร์กโดยเฉพาะบริเวณพื้นที่เกาะ Manhattan ขึ้นมา 

ภาพถ่ายชุดนี้จึงต้องการเชื่อมต่อความจริงบางประการจากหนังสือ Delirious New York ไปยังหนังสือภาพของ Henri Cartier-Bresson ที่ชื่อว่า America in Passing, 1991 ที่ได้นำเสนอความเป็นจริงและความปกติธรรมดาบางอย่างของ American’s Life ในช่วงยุคปี 1940s-1960s 

ภาพ American’s Life, 2025 แบบสะเปะสะปะ ที่เรียงรายบนพื้นที่และวัตถุที่ตอบสนองการพักผ่อนหย่อนใจต่างๆ รอบๆ ทั้งเกาะ Manhattan ยังคงทำให้นิวยอร์กเป็นมหานครที่เสมือนเป็นจอทีวีขนาดใหญ่ยักษ์ ที่นำเสนอภาพชีวิต ภาพความฝันและภาพความตาย ที่วนเวียนอย่างไม่รู้จบ ไม่รู้สิ้น 

Dear Rem,
I am very frustrated. 

Dear Henri,
I feel so disconnected. 

___________________

ภูมิภัทร พรหมบุตร สถาปนิกและอาจารย์พิเศษ มีความสนใจใน ตึก ต้นไม้ วิญญาณ และสิงสาราสัตว์

instagram.com/bhumibhatpromboot  

PHOTO ESSAY : BLOSSOM BURN TO ASH


TEXT & PHOTO: RICHARD SAESONG

(For English, press here

เทศกาลดอกไม้ไฟในญี่ปุ่น หรือ ฮานาบิไทไค ไม่ได้เป็นเพียงการแสดงสีสันบนท้องฟ้า แต่คือการรวมผู้คนให้มานั่งอยู่ด้วยกันใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน เพื่อเฝ้ารอความงดงามที่เกิดขึ้นเพียงชั่วขณะ ดอกไม้ไฟแต่ละดอกเปรียบเสมือนดอกไม้ที่เบ่งบาน สว่างไสว งดงาม แต่ก็สลายหายไปอย่างรวดเร็ว ความไม่จีรังนี้เองที่ทำให้มันจับใจผู้ชม 

การได้ไปชมเทศกาลพลุนากาโอกะคือความฝันที่สืบเนื่องมาตั้งแต่วัยเด็ก ภาพจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นที่เคยเห็น ผู้คนเงยหน้ามองท้องฟ้าที่สว่างไสวด้วยประกายไฟ ทำให้ผมเฝ้าฝันว่าสักวันจะได้สัมผัสบรรยากาศจริงๆ และเมื่อได้ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนในฤดูร้อนที่ผ่านมา กล้องที่ผมถือไว้ไม่ได้เพียงบันทึกแสงสีของพลุที่เบ่งบานบนท้องฟ้า แต่ยังบันทึกความรู้สึกและความทรงจำที่ผูกพันกับภาพในวัยเยาว์ที่ครั้งหนึ่งเคยฝันถึง 

สิ่งที่ทำให้ค่ำคืนนั้นพิเศษคือบรรยากาศรอบข้าง ผู้คนปูเสื่อ นั่งพูดคุย แบ่งปันอาหาร และรอคอยร่วมกัน เมื่อเสียงพลุแรกดังขึ้น ท้องฟ้าก็เบ่งบานด้วยสีสัน ผู้สูงวัยนั่งมองอย่างสงบ ขณะที่เสียงหัวเราะของเด็กๆ ก้องไปทั่วสวนสาธารณะ มันคือภาพแห่งความอบอุ่นที่เชื่อมโยงผู้คนมากมายไว้ด้วยกัน และเมื่อแสงสุดท้ายเลือนหาย ท้องฟ้าก็กลับคืนสู่ความมืด ความงามทั้งหมดยังคงอยู่ในใจ เพราะมันเกิดขึ้นเพียงเพื่อจะหายไป และด้วยการหายไปนั้นเอง เราจึงเรียนรู้ที่จะโอบกอดคุณค่าของช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่ร่วมกันใต้ฟ้าเดียวกัน

___________________

ริชาร์ด แซส่ง เป็น 3D Modeling & Visualizer ที่ไม่ถนัดในการการสื่อสารด้วยคำพูด เขาจึงมักใช้ภาพถ่ายเป็นอีกหนึ่งภาษาที่สะท้อนความเป็นตัวตนและมุมมองต่อสิ่งที่ได้พบเจอ ถ่ายทอดผ่านโทนสี เส้นสาย การเคลื่อนไหวที่เรียบง่าย และบรรยากาศที่สงบ จนกลายเป็นภาพที่เข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน แต่ยังคงเก็บรายละเอียดของความรู้สึกไว้อย่างครบถ้วน

facebook.com/rcbline
instagram.com/___rc_

PHOTO ESSAY : A MODERN DAY AFFAIR

  • The Beginning: ช่องว่างระหว่างเรา ค่อยๆ กว้างขึ้น


TEXT & PHOTO: KANTAYA NEW

(For English, press here

ทุกอย่างเริ่มจากความเงียบที่คุ้นเคย—เรานั่งใกล้กันแต่ถูกคั่นด้วยแสงจากหน้าจอ นั่นคือจุดตั้งต้นของ ‘A Modern Day Affair’ 

ชุดภาพถ่ายนี้สำรวจการที่โทรศัพท์ค่อยๆ แทรกซึมในความสัมพันธ์ส่วนตัว ผ่านเซลฟ์พอร์ตเทรตและภาพสัญลักษณ์ บางภาพได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ขณะที่หลายภาพถูกจินตนาการและจัดวางขึ้น—ไม่ใช่เหตุการณ์จริง แต่ยังคงความจริงทางความรู้สึกที่สัมผัสได้ เช่น แผ่นฟิล์มกันรอยที่แตกร้าวตั้งบนหน้าเค้ก หรือกระดาษโพสต์อิทติดบนประตู—เป็นภาพสมมติที่สื่อถึงถ้อยคำที่ยังค้างคา 

ทุกภาพถูกจัดฉากอย่างพิถีพิถัน แต่หยั่งรากลึกจากประสบการณ์จริง จึงคงไว้ซึ่งอารมณ์และบรรยากาศที่แท้จริง ทำให้ผู้ชมสัมผัสได้ถึงความเป็นจริงที่อยู่เบื้องหลัง งานชิ้นนี้ผสานอารมณ์ขันเข้ากับความเศร้าอย่างลงตัว เพื่อชี้ให้เห็นถึงระยะห่างที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น แม้ร่างกายจะอยู่เคียงข้างกัน แต่จิตใจกลับล่องลอยไปในโลกดิจิทัล 

‘A Modern Day Affair’ เป็นชุดภาพถ่ายที่ยังดำเนินต่อเนื่อง เพื่อสำรวจผลกระทบที่โทรศัพท์มีต่อชีวิตและความสัมพันธ์ของเรา แม้เริ่มต้นจากประสบการณ์ส่วนตัว ซึ่งหลายคนคงเชื่อมโยงได้—เพราะการใช้โทรศัพท์กลายเป็นเรื่องธรรมดาที่พบเห็นได้แทบทุกที่ทุกเวลา ซีรีส์นี้จึงเป็นการเชิญชวน—ให้หันกลับไปมองคนข้างๆ ที่กำลังรอให้เราสนทนาด้วย

___________________

กันตยา นิว เป็นศิลปินภาพถ่ายเชื้อสายไทย–สิงคโปร์ ทำงานทั้งภาพถ่ายสตรีทและภาพถ่ายคอนเซ็ปชวล งานสตรีทของเธอมองหาจังหวะในชีวิตประจำวันที่มักถูกมองข้าม—ความบังเอิญที่เล่าเรื่อง ส่วนงานคอนเซ็ปชวลใช้การจัดฉากและการเลือกวัตถุ เพื่อชวนให้ผู้ชมคิดทบทวน โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับเทคโนโลยี ซึ่งปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่สิงคโปร์ และกำลังทำงานชุดภาพถ่าย ‘A Modern Day Affair’

ผลงานของเธอเคยจัดแสดงในระดับนานาชาติ และได้รับการคัดเลือกในหลายรางวัลสำคัญ เช่น LensCulture Critics’ Choice (Winner, 2023), Fujifilm Moment Street Photo Awards (2nd Prize, 2024) และ Sony World Photography Awards (Shortlist, 2022 — Open Competition และ Alpha Female Awards)

kantayanew.com
instagram.com/kantaya_new
instagram.com/kantaya_new_art

PHOTO ESSAY : CATS IN THE AIR


TEXT & PHOTO: PUTTIPONG NIPATUTIT

(For English, press here

“ทุกครั้งที่เดินผ่านพื้นที่เล็กๆ ในเมือง ผมมักเห็นแมวก้าวกระโดดอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีการเตรียมตัว ไม่มีพิธีการ มันคือเสี้ยววินาทีสั้นๆ ที่บอกเล่าเรื่องราวของการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ภาพเหล่านี้เลยกลายเป็นเหมือนบันทึกที่บอกเราว่า ความงามบางอย่างซ่อนอยู่ในสิ่งเล็กๆ รอบตัวเสมอ”

___________________

พุทธิพงศ์ นิพัทธอุทิศ (แอมป์) เจ้าของโรงพิมพ์ดิจิทัลเล็กๆ ที่ชอบการถ่ายภาพเป็นชีวิตจิตใจ

facebook.com/amp.puttipong
instagram.com/amp_puttipong

PHOTO ESSAY : TOKYO NUDE


TEXT & PHOTO: RUMI ANDO

(For English, press here

ทุกฤดูร้อนนับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่โตเกียว ฉันจะต้องเป็นลมล้มลงกลางถนนอยู่หนึ่งหรือสองครั้งเสมอ และทุกครั้งที่เป็นลม ฉันก็อดรู้สึกหวาดหวั่นไม่ได้ เมื่อจินตนาการว่าตัวเองกำลังจะจมหายไปในคลื่นผู้คน ท่ามกลางกระแสข้อมูลที่ไหลบ่า และไอร้อนของเมืองที่ดูไม่มีทางหนี จนวันหนึ่ง ความรู้สึกเหล่านี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันสร้างภาพโตเกียวในอีกมุมมองหนึ่งขึ้นมา 

ผลงานครั้งนี้ว่าด้วยการทำให้ ‘โตเกียวในจินตนาการ’ ปรากฏขึ้นในภาพถ่ายผ่านเทคนิคการตัดต่อภาพดิจิทัล กฎที่ฉันตั้งไว้ก็คือ ฉันจะลบสิ่งรบกวนสายตาที่โดดเด่นออกไป ไม่ว่าจะเป็นหน้าต่าง เสาไฟ ป้ายโฆษณา ผู้คน หรือเศษขยะ การค่อยๆ ลบองค์ประกอบเหล่านี้ที่เป็นเหมือน ‘เสียงรบกวน’ ให้หมดสิ้น คล้ายเป็นการลอกคราบจนเห็นตัวตนที่แท้จริงของโตเกียว = เปลือยเปล่า 

ทุกวันนี้ ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนของผู้คนค่อยๆ เปลี่ยนไปอยู่บนโลกออนไลน์ ท่ามกลางสภาวะแบบนั้น ฉันกลับรู้สึกโหยหาโตเกียวในภาพที่อยู่นอกกำแพงที่ล้อมรอบ และความโหยหานี้เองคือแรงผลักดันให้ฉันสร้างผลงานเหล่านี้ขึ้นมา

___________________

รูมิ อันโดะ (Rumi Ando) เป็นช่างภาพและนักรีทัชภาพ หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปะแห่งกรุงโตเกียว สาขาศิลปะขั้นสูง เธอได้สร้างสรรค์ผลงานโดยใช้ภาพถ่ายเป็นสื่อหลัก ผสมผสานเทคนิคการประมวลผลภาพ เพื่อถ่ายทอดภูมิทัศน์เมืองที่ผสานโลกแห่งความจริงและจินตนาการเข้าไว้ด้วยกัน

instagram.com/andytrowa

PHOTO ESSAY : ILLUSIONS OF THE STREET


TEXT & PHOTO: PHATSAKORN BUNDASAK

(For English, press here

“ภาพลวงตาสุดเหนือจริงเหล่านี้ จะเปลี่ยนมุมมองที่คุณมีต่อชีวิตประจำวัน”

ผลงานภาพถ่ายแนวสตรีทชุดนี้ คือการสำรวจความบังเอิญ มุมมองเฉพาะ และจังหวะที่เป๊ะอย่างไม่น่าเชื่อ — เพื่อสร้างภาพที่ดู ‘ไม่ปกติ’ และหลอกให้เราคิดไปอีกแบบ ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นล้วนเกิดขึ้นจริงในโลกแห่งความเป็นจริง โดยไม่ได้มีการจัดฉากใดๆ เลย องค์ประกอบในภาพที่ซ้อนทับกันอย่างพอดิบพอดี เงาที่ขยายตัวเองผิดธรรมชาติ หรือมุมมองที่พลิกสิ่งธรรมดาให้กลายเป็นเรื่องเหลือเชื่อ ล้วนทำให้ผู้ชมเกิดความรู้สึกสงสัย ตั้งคำถาม และย้อนกลับมามองโลกด้วยสายตาที่ต่างออกไป

นั่นคือเสน่ห์ของ street photography ที่ผมหลงใหล ไม่ใช่เพียงการจับภาพเหตุการณ์ แต่เป็นการ ‘ตีความสิ่งที่เกิดขึ้น’ และส่งต่อความรู้สึกให้ผู้ชมได้ร่วมค้นพบไปพร้อมกัน 

___________________

ภาสกร บรรดาศักดิ์ ปัจจุบันทำงานเป็นกราฟิกดีไซน์เนอร์ในบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง เขาเริ่มถ่ายภาพสตรีทตั้งแต่ปี 2019 โดยใช้เวลาว่างออกเดินถนนเพื่อมองหาความพิเศษในความธรรมดา โดยเฉพาะ ‘ภาพลวงตา’ หรือโมเมนต์เหนือจริงที่เกิดขึ้นจากการจัดวางโดยธรรมชาติซึ่งมักซ่อนตัวอยู่ในแสง เงา หรือจังหวะที่คาดไม่ถึง เขานิยามสิ่งเหล่านี้ว่าเป็น ‘มายาแห่งชีวิตประจำวัน’ ที่รอให้เราสังเกต เพื่อกดชัตเตอร์เพียงครั้งเดียว และหยุดช่วงเวลานั้นไว้ตลอดกาล

facebook.com/phatsakorn
instagram.com/dave_street_photo

PHOTO ESSAY : LOOK AROUND YOURSELF


TEXT & PHOTO: SANTAWAT CHIENPRADIT

(For English, press here

สถานที่ ชุมชน ตึก อาคาร วัด สวนสาธารณะ ถูกสร้างเพื่อรองรับการใช้งานตามแต่ยุคสมัย เราเคยได้ยินตอนเด็กๆ ว่าครั้งหนึ่งวัดเคยเป็นเหมือนศูนย์กลางกิจกรรมในวันสำคัญต่างๆ งานมงคล งานสงกรานต์ หรือขึ้นปีใหม่ ไม่ใช่เป็นแค่เพียงที่ประกอบงานพิธีกรรมทางศาสนา

วันเวลาผ่านไป ธุรกิจต่างๆ เติบโต ผู้คนโยกย้ายเข้ามาจนเป็นเหตุให้อาคารสูงกว่าต้นไม้ใหญ่ สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับผู้คน ไม่ว่าจะเป็นออฟฟิศใจกลางเมือง ห้างสรรพสินค้า หรือคอนโดติดรถไฟฟ้า จนทำให้ละแวกหนึ่งอาจมีตึกฟังก์ชันคล้ายกันไปหมด บางครั้งเราเงยหน้าขึ้นแล้วก็พบว่ามีแต่อาคารสูงรอบตัว

ทุกวันนี้อาคารต่างๆ ได้รับ ‘โจทย์’ ในการออกแบบให้ประหยัดพื้นที่ใช้สอยและเข้ากับยุคสมัยมากขึ้น รวมถึงต้องมีเอกลักษณ์และสอดคล้องกับความเป็นไปได้ที่จะเกิดในอนาคต ขณะเดียวกันสภาพแวดล้อมของอาคารเก่าและสถานที่โดยรอบกลับไม่เปลี่ยนแปลงและยังคงไว้ซึ่งกลิ่นอายของยุคสมัยก่อน

เราอาจจะได้เห็นอะไรที่ชินตา เช่น ออฟฟิศบนห้าง หรือตึกเก่าอย่าง British Council (1980) กลายเป็นแหล่งขายเสื้อผ้าแฟชั่นและถูกล้อมรอบด้วยอาคารที่ใหม่และทันสมัยกว่า วัดถูกเมืองล้อม สวนสาธารณะก็มีอาคารสูงขึ้นรอบๆ

สิ่งต่างๆ เหล่านี้อาจจะดูเรียบง่าย แต่ถ้าหากเราลองเงยหน้าดูรอบตัว ก็จะพบกับรายละเอียดมากมายและอะไรใหม่ๆเสมอ

___________________

ศานตวัฒน์ เจียรประดิษฐ เป็นช่างภาพทั่วไปที่มีความสนใจภาพถ่ายด้านสถาปัตยกรรมและ still life

facebook.com/Pipeder
facebook.com/PipederAlbum

PHOTO ESSAY : SHOP CATS OF HONG KONG


TEXT & PHOTO: MARCEL HEIJNEN

(For English, press here

เมื่อช่างภาพชาวดัตช์ มาร์เซล เฮย์เนน (Marcel Heijnen) ย้ายมาใช้ชีวิตที่ฮ่องกงในปี 2015 เขาทั้งดีใจและตื่นเต้นที่ได้พบว่าเพื่อนบ้านของเขาเป็นบรรดาแมวเหมียวเจ้าถิ่นที่อาศัยอยู่ตามร้านรวงละแวกนั้น นับเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะทำความรู้จักกับแมวเหล่านั้นและเจ้าของของพวกมัน พร้อมกับเก็บภาพถ่ายระหว่างทาง จนกลายเป็นผลงานภาพถ่ายชุดนี้ที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว

ท่ามกลางฉากหลังของย่านขายสินค้าแห้งอันพลุกพล่านของฮ่องกง ที่มีชั้นวางของเต็มแน่นไปด้วยผลิตภัณฑ์พื้นบ้านแบบดั้งเดิม แมวเหล่านี้บางตัวก็โดดเด่นราวกับเป็นมาสคอตประจำร้าน ขณะที่บางตัวกลับซ่อนตัวกลมกลืนไปกับกล่องและขวดโหลอย่างแนบเนียน มาร์เซลพยายามถ่ายทอดโลกใบหนึ่งที่ดูเหมือนเวลาจะหยุดนิ่ง เป็นภาพสะท้อนของช่วงเวลาเรียบง่ายในอดีต เรื่องราวอบอุ่นที่ยังคงดำเนินต่อไปไม่ไกลจากฉากหลังของตึกระฟ้าอันแวววาวของฮ่องกง พื้นที่ที่สายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ยังคงแน่นแฟ้นอย่างเป็นธรรมชาติ 

___________________

มาร์เซล ไฮเนน ช่างภาพชาวดัทช์ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเอเชียมานานถึงสามทศวรรษ ปัจจุบันเขาเดินทางสลับระหว่างยุโรปและเอเชีย และในแต่ละช่วงเวลาก็จะมีโปรเจกต์ภาพถ่ายอยู่ในมือเสมอ ไม่ว่าจะเป็นภาพแมว ภาพแนวศิลปะ หรือสารคดีชีวิตริมถนน ที่สะท้อนแง่มุมต่างๆ ของชีวิตในเมืองในภูมิภาคเอเชียท่ามกลางบริบทของการเติบโตและความเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วของพื้นที่เมือง หากคุณสนใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในโลกของแมว ลองชมผลงานภาพถ่ายชุด ‘Chinese Whiskers’ ของเขาใน Instagram ดูได้

instagram.com/chinesewhiskers

PHOTO ESSAY : PATTERN AROUND US


TEXT & PHOTO: WARUNTORN KAEWKEEREE

(For English, press here

แพทเทิร์น (Pattern) เป็นคำที่เราพบเจอได้ในชีวิตประจำวันและคุ้นหูกันเป็นอย่างดี โดยเป็นนิยามของการเรียงตัวกันของสิ่งที่มีรูปแบบลักษณะเหมือนกัน เช่น รูปทรงเรขาคณิตต่างๆ หรือแม้กระทั่งการนำสิ่งของมาเรียงต่อกันอย่างเป็นระเบียบก็จะเกิดแพทเทิร์นได้เช่นเดียวกัน

หากมองสังเกตรอบๆ ตัวเราก็จะพบแพทเทิร์นซ่อนอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นตามตึกรามบ้านช่อง หรือแม้กระทั่งตามพื้นท้องถนนที่ใช้ในการสัญจร ซึ่งแพทเทิร์นในแต่ละพื้นจะมีความสวยงามที่เป็นเอกลักษณ์แตกต่างกันไปตามการออกแบบและการจัดวางของผู้ออกแบบนั้นๆ

ทุกครั้งที่ผมได้เดินออกไปถ่ายภาพ ผมมักจะชอบหามุมมองแพทเทิร์นที่ซ่อนอยู่ตามระหว่างทางรอให้ค้นหา สำหรับผมนั้นการถ่ายภาพแพทเทิร์น คือการถ่ายทอดความสวยงามที่เรียบง่าย (Beauty of Simplicity) ทำให้ผมรู้สึกสนุกกับการถ่ายภาพมากขึ้น อีกทั้งนำไปต่อยอดและประยุกต์ใช้ในการถ่ายภาพสไตล์อื่นๆ ได้ด้วย

___________________

วรันธร แก้วคีรี พนักงานเอกชนที่ชอบพกกล้องถ่ายรูปติดตัวตลอดเปรียบเสมือนมีคู่หูอยู่ข้างกาย ชื่นชอบการถ่ายภาพในสไตล์มินิมอลลิสต์ที่พบได้ตามรอบตัว สำหรับผมการถ่ายภาพเปรียบเสมือนเป็นการพักผ่อน และเป็นการเยียวยาจิตใจของตัวเองไปพร้อมกัน

facebook.com/pokpakphotographer
instagram.com/wk.fotosnapper