TEXT & PHOTO: PUTTIPONG NIPATUTIT
(For English, press here)
“ทุกครั้งที่เดินผ่านพื้นที่เล็กๆ ในเมือง ผมมักเห็นแมวก้าวกระโดดอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีการเตรียมตัว ไม่มีพิธีการ มันคือเสี้ยววินาทีสั้นๆ ที่บอกเล่าเรื่องราวของการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ภาพเหล่านี้เลยกลายเป็นเหมือนบันทึกที่บอกเราว่า ความงามบางอย่างซ่อนอยู่ในสิ่งเล็กๆ รอบตัวเสมอ”
___________________
พุทธิพงศ์ นิพัทธอุทิศ (แอมป์) เจ้าของโรงพิมพ์ดิจิทัลเล็กๆ ที่ชอบการถ่ายภาพเป็นชีวิตจิตใจ
TEXT & PHOTO: RUMI ANDO
(For English, press here)
ทุกฤดูร้อนนับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่โตเกียว ฉันจะต้องเป็นลมล้มลงกลางถนนอยู่หนึ่งหรือสองครั้งเสมอ และทุกครั้งที่เป็นลม ฉันก็อดรู้สึกหวาดหวั่นไม่ได้ เมื่อจินตนาการว่าตัวเองกำลังจะจมหายไปในคลื่นผู้คน ท่ามกลางกระแสข้อมูลที่ไหลบ่า และไอร้อนของเมืองที่ดูไม่มีทางหนี จนวันหนึ่ง ความรู้สึกเหล่านี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันสร้างภาพโตเกียวในอีกมุมมองหนึ่งขึ้นมา
ผลงานครั้งนี้ว่าด้วยการทำให้ ‘โตเกียวในจินตนาการ’ ปรากฏขึ้นในภาพถ่ายผ่านเทคนิคการตัดต่อภาพดิจิทัล กฎที่ฉันตั้งไว้ก็คือ ฉันจะลบสิ่งรบกวนสายตาที่โดดเด่นออกไป ไม่ว่าจะเป็นหน้าต่าง เสาไฟ ป้ายโฆษณา ผู้คน หรือเศษขยะ การค่อยๆ ลบองค์ประกอบเหล่านี้ที่เป็นเหมือน ‘เสียงรบกวน’ ให้หมดสิ้น คล้ายเป็นการลอกคราบจนเห็นตัวตนที่แท้จริงของโตเกียว = เปลือยเปล่า
ทุกวันนี้ ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนของผู้คนค่อยๆ เปลี่ยนไปอยู่บนโลกออนไลน์ ท่ามกลางสภาวะแบบนั้น ฉันกลับรู้สึกโหยหาโตเกียวในภาพที่อยู่นอกกำแพงที่ล้อมรอบ และความโหยหานี้เองคือแรงผลักดันให้ฉันสร้างผลงานเหล่านี้ขึ้นมา
___________________
รูมิ อันโดะ (Rumi Ando) เป็นช่างภาพและนักรีทัชภาพ หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปะแห่งกรุงโตเกียว สาขาศิลปะขั้นสูง เธอได้สร้างสรรค์ผลงานโดยใช้ภาพถ่ายเป็นสื่อหลัก ผสมผสานเทคนิคการประมวลผลภาพ เพื่อถ่ายทอดภูมิทัศน์เมืองที่ผสานโลกแห่งความจริงและจินตนาการเข้าไว้ด้วยกัน
TEXT & PHOTO: KONGKIAT SAMANGSRI
(For English, press here)
การตากผ้าในอิตาลีไม่ใช่เพียงแค่กิจวัตรประจำวันของคนท้องถิ่น แต่ยังเป็นสิ่งที่ดึงดูดสายตาของช่างภาพ
ผ้าที่ปลิวกระพืออยู่ระหว่างอาคารเก่า ริมหน้าต่าง ผนังบ้านก่ออิฐส้มในเมืองอย่างเวนิส ฟลอเรนซ์ เซียนาหรือโบโลญญา บ้างมีระเบียบบ้างไร้ทิศทาง แต่ทุกราวล้วนเรียบง่ายกลายเป็นฉากไร้การปรุงแต่งที่ทั้งมีสีสันและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน
การตากผ้ากลางแจ้งช่วยเติมชีวิตชีวาให้กับตรอกแคบๆ และผนังว่างเปล่า ผ้าที่ตากอยู่ไม่ได้เป็นเพียงวัตถุ แต่สะท้อนเรื่องราวของผู้คน ครอบครัว ฤดูกาลและความสัมพันธ์ของคนในชุมชน
การถ่ายภาพผ้าที่ตากอยู่คือการเก็บรายละเอียดของวัฒนธรรมที่แท้จริง ใช้แค่แสงแดดธรรมชาติ ลมพัดนิดหน่อย และฝีมือจัดวางผ้าบนราวจากเหล่าแม่บ้านพ่อบ้านชาวอิตาเลียน ก็เพียงพอที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้ช่างภาพได้สร้างสรรค์ผลงานที่มีอารมณ์และความหมาย
___________________
ก้องเกียรติ สำอางศรี (ก้อง) เป็นเภสัชกรผู้ชอบการเดินทางและการถ่ายภาพสไตล์ minimalist
TEXT & PHOTO: PEERAPAT WIMOLRUNGKARAT
(For English, press here)
ถ้าจะพูดกันตรงๆ จุดมุ่งหมายของคนที่มางาน Expo 2025 Osaka ส่วนใหญ่ก็เพื่อมาดู pavilion ที่ตัวเองเล็งไว้แหละ ทั้งด้วยอยากจะรู้ว่าแต่ละประเทศจะโชว์อะไร หรือหวังจะไปลุ้น lotto ให้มันได้สักที (ใครๆ ก็อยากโชคดีเหมือนกันนั่นแหละนะ)
แต่ถ้ามองข้ามความอลังการของแต่ละ pavilion ไป สิ่งที่ต้องพูดถึงแน่ๆ คือ ‘วงแหวนแห่งใจ’ หรือ Grand Ring โครงสร้างไม้ยักษ์ที่บอกเลยว่าตอนเดินเข้าไปครั้งแรกคือ “เห้ย… มันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?” แล้วมันเองก็ไม่ได้ใหญ่แบบเปล่าๆ มันมีความละเมียดละไมแบบญี่ปุ่นจ๋า แสงเงาตัดกันสวยทุกย่างก้าว เดินเพลินๆ เหมือนไม่ได้เดินวนแต่เหมือนเดินผ่านอะไรใหม่ๆ ตลอดเวลา
แม้ทั้งหมดทั้งมวลจากที่เล่ามาจะล้วนแต่น่าสนใจ แต่สิ่งที่อยากบอกในเรื่องนี้ก็คือ… ห้องน้ำครับคุณผู้ชม!
ห้องน้ำมักจะเป็นสิ่งที่คนมองข้าม แต่ห้องน้ำที่นี่เขาคิดมาดีมาก บางห้องน้ำออกแบบซะอย่างกับ pavilion ย่อมๆ จะเข้าไปปลดทุกข์แต่เหมือนเข้าไปสำรวจอะไรบางอย่างซะงั้น แถมบางจุดมีลูกเล่นทางเข้า-ทางออกคนละทางด้วยนะ เก๋…แต่คนไม่ชินก็มึนเล็กน้อย (บางคนหลงก็มี) แต่ทุกคนยิ้มได้ เพราะมันไม่ใช่หลงแบบเครียด มันหลงแบบ “555 ออกผิดทางว่ะ”
แต่ๆๆๆ อันนี้เตือนเลยนะ
ก่อนเข้าห้องน้ำ ดูสัญลักษณ์ดีๆ
เพราะบางห้องถ้าไม่สังเกตดีๆ แล้วเผลอเข้าไปผิด… ชีวิตอาจไม่เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความทรงจำนะครับพี่น้อง
___________________
พีรพัฒน์ วิมลรังครัตน์ (แอ๊ด) ช่างภาพผู้ชื่นชอบเก็บบันทึกภาพนิ่ง ที่มีความเคลื่อนไหวในความทรงจำ
Leica Ambassador (Thailand)
Architecture photography @somethingarchitecture
TEXT & PHOTO: PHATSAKORN BUNDASAK
(For English, press here)
“ภาพลวงตาสุดเหนือจริงเหล่านี้ จะเปลี่ยนมุมมองที่คุณมีต่อชีวิตประจำวัน”
ผลงานภาพถ่ายแนวสตรีทชุดนี้ คือการสำรวจความบังเอิญ มุมมองเฉพาะ และจังหวะที่เป๊ะอย่างไม่น่าเชื่อ — เพื่อสร้างภาพที่ดู ‘ไม่ปกติ’ และหลอกให้เราคิดไปอีกแบบ ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นล้วนเกิดขึ้นจริงในโลกแห่งความเป็นจริง โดยไม่ได้มีการจัดฉากใดๆ เลย องค์ประกอบในภาพที่ซ้อนทับกันอย่างพอดิบพอดี เงาที่ขยายตัวเองผิดธรรมชาติ หรือมุมมองที่พลิกสิ่งธรรมดาให้กลายเป็นเรื่องเหลือเชื่อ ล้วนทำให้ผู้ชมเกิดความรู้สึกสงสัย ตั้งคำถาม และย้อนกลับมามองโลกด้วยสายตาที่ต่างออกไป
นั่นคือเสน่ห์ของ street photography ที่ผมหลงใหล ไม่ใช่เพียงการจับภาพเหตุการณ์ แต่เป็นการ ‘ตีความสิ่งที่เกิดขึ้น’ และส่งต่อความรู้สึกให้ผู้ชมได้ร่วมค้นพบไปพร้อมกัน
___________________
ภาสกร บรรดาศักดิ์ ปัจจุบันทำงานเป็นกราฟิกดีไซน์เนอร์ในบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง เขาเริ่มถ่ายภาพสตรีทตั้งแต่ปี 2019 โดยใช้เวลาว่างออกเดินถนนเพื่อมองหาความพิเศษในความธรรมดา โดยเฉพาะ ‘ภาพลวงตา’ หรือโมเมนต์เหนือจริงที่เกิดขึ้นจากการจัดวางโดยธรรมชาติซึ่งมักซ่อนตัวอยู่ในแสง เงา หรือจังหวะที่คาดไม่ถึง เขานิยามสิ่งเหล่านี้ว่าเป็น ‘มายาแห่งชีวิตประจำวัน’ ที่รอให้เราสังเกต เพื่อกดชัตเตอร์เพียงครั้งเดียว และหยุดช่วงเวลานั้นไว้ตลอดกาล
TEXT & PHOTO: SANTAWAT CHIENPRADIT
(For English, press here)
สถานที่ ชุมชน ตึก อาคาร วัด สวนสาธารณะ ถูกสร้างเพื่อรองรับการใช้งานตามแต่ยุคสมัย เราเคยได้ยินตอนเด็กๆ ว่าครั้งหนึ่งวัดเคยเป็นเหมือนศูนย์กลางกิจกรรมในวันสำคัญต่างๆ งานมงคล งานสงกรานต์ หรือขึ้นปีใหม่ ไม่ใช่เป็นแค่เพียงที่ประกอบงานพิธีกรรมทางศาสนา
วันเวลาผ่านไป ธุรกิจต่างๆ เติบโต ผู้คนโยกย้ายเข้ามาจนเป็นเหตุให้อาคารสูงกว่าต้นไม้ใหญ่ สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับผู้คน ไม่ว่าจะเป็นออฟฟิศใจกลางเมือง ห้างสรรพสินค้า หรือคอนโดติดรถไฟฟ้า จนทำให้ละแวกหนึ่งอาจมีตึกฟังก์ชันคล้ายกันไปหมด บางครั้งเราเงยหน้าขึ้นแล้วก็พบว่ามีแต่อาคารสูงรอบตัว
ทุกวันนี้อาคารต่างๆ ได้รับ ‘โจทย์’ ในการออกแบบให้ประหยัดพื้นที่ใช้สอยและเข้ากับยุคสมัยมากขึ้น รวมถึงต้องมีเอกลักษณ์และสอดคล้องกับความเป็นไปได้ที่จะเกิดในอนาคต ขณะเดียวกันสภาพแวดล้อมของอาคารเก่าและสถานที่โดยรอบกลับไม่เปลี่ยนแปลงและยังคงไว้ซึ่งกลิ่นอายของยุคสมัยก่อน
เราอาจจะได้เห็นอะไรที่ชินตา เช่น ออฟฟิศบนห้าง หรือตึกเก่าอย่าง British Council (1980) กลายเป็นแหล่งขายเสื้อผ้าแฟชั่นและถูกล้อมรอบด้วยอาคารที่ใหม่และทันสมัยกว่า วัดถูกเมืองล้อม สวนสาธารณะก็มีอาคารสูงขึ้นรอบๆ
สิ่งต่างๆ เหล่านี้อาจจะดูเรียบง่าย แต่ถ้าหากเราลองเงยหน้าดูรอบตัว ก็จะพบกับรายละเอียดมากมายและอะไรใหม่ๆเสมอ
___________________
ศานตวัฒน์ เจียรประดิษฐ เป็นช่างภาพทั่วไปที่มีความสนใจภาพถ่ายด้านสถาปัตยกรรมและ still life
TEXT & PHOTO: MARCEL HEIJNEN
(For English, press here)
เมื่อช่างภาพชาวดัตช์ มาร์เซล เฮย์เนน (Marcel Heijnen) ย้ายมาใช้ชีวิตที่ฮ่องกงในปี 2015 เขาทั้งดีใจและตื่นเต้นที่ได้พบว่าเพื่อนบ้านของเขาเป็นบรรดาแมวเหมียวเจ้าถิ่นที่อาศัยอยู่ตามร้านรวงละแวกนั้น นับเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะทำความรู้จักกับแมวเหล่านั้นและเจ้าของของพวกมัน พร้อมกับเก็บภาพถ่ายระหว่างทาง จนกลายเป็นผลงานภาพถ่ายชุดนี้ที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว
ท่ามกลางฉากหลังของย่านขายสินค้าแห้งอันพลุกพล่านของฮ่องกง ที่มีชั้นวางของเต็มแน่นไปด้วยผลิตภัณฑ์พื้นบ้านแบบดั้งเดิม แมวเหล่านี้บางตัวก็โดดเด่นราวกับเป็นมาสคอตประจำร้าน ขณะที่บางตัวกลับซ่อนตัวกลมกลืนไปกับกล่องและขวดโหลอย่างแนบเนียน มาร์เซลพยายามถ่ายทอดโลกใบหนึ่งที่ดูเหมือนเวลาจะหยุดนิ่ง เป็นภาพสะท้อนของช่วงเวลาเรียบง่ายในอดีต เรื่องราวอบอุ่นที่ยังคงดำเนินต่อไปไม่ไกลจากฉากหลังของตึกระฟ้าอันแวววาวของฮ่องกง พื้นที่ที่สายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ยังคงแน่นแฟ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
___________________
มาร์เซล ไฮเนน ช่างภาพชาวดัทช์ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเอเชียมานานถึงสามทศวรรษ ปัจจุบันเขาเดินทางสลับระหว่างยุโรปและเอเชีย และในแต่ละช่วงเวลาก็จะมีโปรเจกต์ภาพถ่ายอยู่ในมือเสมอ ไม่ว่าจะเป็นภาพแมว ภาพแนวศิลปะ หรือสารคดีชีวิตริมถนน ที่สะท้อนแง่มุมต่างๆ ของชีวิตในเมืองในภูมิภาคเอเชียท่ามกลางบริบทของการเติบโตและความเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วของพื้นที่เมือง หากคุณสนใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในโลกของแมว ลองชมผลงานภาพถ่ายชุด ‘Chinese Whiskers’ ของเขาใน Instagram ดูได้
TEXT & PHOTO: KRID KARNSOMDEE
(For English, press here)
Splitting Perspective เป็นซีรีส์ภาพถ่ายที่ผมต้องการสื่อถึงการมองเห็นสถานที่ธรรมดาๆ ในมุมใหม่ๆ เพราะแค่เปลี่ยนมุมกล้อง หรือจัดวางเส้นและรูปทรงในเฟรมให้ต่างออกไป ซีนธรรมดาก็สามารถดูน่าสนใจขึ้นได้
การถ่ายภาพชุดนี้ทำให้ผมสังเกตสิ่งรอบตัวมากขึ้น สถานที่ที่เดินผ่านทุกวันแค่ลองมองจากมุมที่ต่างออกไปมันก็สวยและพิเศษขึ้น เลยกลายเป็นเรื่องสนุกที่ได้ค้นหาและมองสิ่งเดิมๆ ด้วยสายตาใหม่
ผมหวังว่าภาพถ่ายชุดนี้จะทำให้คุณรู้สึกอยากลองเปลี่ยนมุมมองดูบ้าง บางทีแค่ขยับมุมเล็กน้อย โลกธรรมดารอบตัวก็กลายเป็นสิ่งที่น่าสนใจและไม่ธรรมดา
___________________
กฤษฏ์ การสมดี Co-founder and Director of Photography at Casper House ชอบถ่ายภาพหลากหลายแนว แต่ที่ชอบมากที่สุดคือ Minimalist Street Photography
TEXT & PHOTO: KRONGRAT JINDAPOL
(For English, press here)
ผมชอบถ่ายภาพสิ่งที่พบเจอจากสถานที่ทำงาน เพราะมันให้ความรู้สึกสงบ ผ่อนคลาย และงดงาม เป็นการพักใจจากความเหนื่อยล้าในแต่ละวัน ผมหลงใหลในความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกับธรรมชาติ ความแปลกประหลาดที่น่าสังเกต จินตนาการ และตีความใหม่ผ่านภาพถ่าย
การเลี้ยงกุ้งนั้นเต็มไปด้วยแรงกดดันและความไม่แน่นอน เราเฝ้าดูตลอด 24 ชั่วโมง เพราะไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น ภาพถ่ายชุดนี้สะท้อนมุมมองของเกษตรกรเลี้ยงกุ้งในระหว่างวันทำงาน ความไม่คาดฝันทั้งจากสภาพอากาศ ภารกิจที่ต้องทำ หรือแม้แต่อารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
___________________
ครองรัฐ จินดาพล (อ่อง) – ปัจจุบันเป็นเกษตรกร (เลี้ยงกุ้งขาว) เริ่มถ่ายภาพในฟาร์มมาตั้งแต่ปี 2021 และชอบการถ่ายสตรีทและภาพเรื่องราวอารมณ์ต่างๆ ในชีวิตประจำวันเป็นงานอดิเรก
facebook.com/krongrat.jindapol
instagram.com/ong_krongrat
TEXT & PHOTO: WARUNTORN KAEWKEEREE
(For English, press here)
แพทเทิร์น (Pattern) เป็นคำที่เราพบเจอได้ในชีวิตประจำวันและคุ้นหูกันเป็นอย่างดี โดยเป็นนิยามของการเรียงตัวกันของสิ่งที่มีรูปแบบลักษณะเหมือนกัน เช่น รูปทรงเรขาคณิตต่างๆ หรือแม้กระทั่งการนำสิ่งของมาเรียงต่อกันอย่างเป็นระเบียบก็จะเกิดแพทเทิร์นได้เช่นเดียวกัน
หากมองสังเกตรอบๆ ตัวเราก็จะพบแพทเทิร์นซ่อนอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นตามตึกรามบ้านช่อง หรือแม้กระทั่งตามพื้นท้องถนนที่ใช้ในการสัญจร ซึ่งแพทเทิร์นในแต่ละพื้นจะมีความสวยงามที่เป็นเอกลักษณ์แตกต่างกันไปตามการออกแบบและการจัดวางของผู้ออกแบบนั้นๆ
ทุกครั้งที่ผมได้เดินออกไปถ่ายภาพ ผมมักจะชอบหามุมมองแพทเทิร์นที่ซ่อนอยู่ตามระหว่างทางรอให้ค้นหา สำหรับผมนั้นการถ่ายภาพแพทเทิร์น คือการถ่ายทอดความสวยงามที่เรียบง่าย (Beauty of Simplicity) ทำให้ผมรู้สึกสนุกกับการถ่ายภาพมากขึ้น อีกทั้งนำไปต่อยอดและประยุกต์ใช้ในการถ่ายภาพสไตล์อื่นๆ ได้ด้วย
___________________
วรันธร แก้วคีรี พนักงานเอกชนที่ชอบพกกล้องถ่ายรูปติดตัวตลอดเปรียบเสมือนมีคู่หูอยู่ข้างกาย ชื่นชอบการถ่ายภาพในสไตล์มินิมอลลิสต์ที่พบได้ตามรอบตัว สำหรับผมการถ่ายภาพเปรียบเสมือนเป็นการพักผ่อน และเป็นการเยียวยาจิตใจของตัวเองไปพร้อมกัน
facebook.com/pokpakphotographer
instagram.com/wk.fotosnapper
