Tag: Culture
SRI SU RHA
สำรวจความผูกพันกับศิลปะการแสดงไทย ตัวบทละครในวรรณคดีไทย และความบิดพลิ้วของลายเส้นในจิตรกรรมไทยที่ได้รับการตีความและสร้างสรรค์ใหม่ ผ่านบทสนทนากับ ‘SRI SU RHA’
THE PRESERVATION OF FIRE
The Preservation of Fire นิทรรศการโดย บู้ซือ อาจอ นำเสนอวัฒนธรรมอาข่าผ่านผืนผ้าทอและบ้านไม้ พร้อมชวนตั้งคำถามถึงการธำรงรักษาวัฒนธรรมให้ยังคงมีชีวิตในปัจจุบัน
PHOTO ESSAY : SUNDRIED-SONGKHLA
TEXT & PHOTO: BARRY MACDONALD
(For English, press here)
ในชีวิตประจำวันของสงขลา เรามักเจอสารพัดสิ่งถูกตากแดดอยู่ตามถนนหนทางทั่วเมือง ไม่ว่าจะเป็นพริก หมู ข้าว เปลือกส้ม กุ้ง ปลา หมึก เปลือกทุเรียน ดอกไม้ ใบชา เปลือกไข่ เศษขนมปัง ช้อนส้อม แก้วกาแฟ กระบะทรายแมว เสื้อผ้า บตเตอรี่พลังงานแสงอาทิตย์ และแม้แต่เสื่อสำหรับกิจกรรมทางศาสนา
บางครั้งเรามักได้ยินคนพูดถึงประเพณีและวัฒนธรรมกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แต่พอลองพิจารณาดูจริงๆ กลับพบว่าหลายอย่างเพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน สำหรับผม การตากแดดอาจเป็นหนึ่งในประเพณีที่เก่าแก่ที่สุดของไทย และเป็นสายใยที่เชื่อมเรากับอดีตและธรรมชาติ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของผมเป็นพิเศษ ภาพเหล่านี้ไม่ได้เพียงแค่สวยงาม หากแต่ยังเป็นวิธีการมองวัตถุดิบสำคัญที่ประกอบขึ้นเป็นชีวิตของผู้คนในท้องถิ่นได้อย่างงดงาม
___________________
แบร์รี่ แมคโดนัลด์ ช่างภาพอิสระจากลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาเริ่มต้นจากการถ่ายภาพนักดนตรีและได้ค้นพบความสนุกของการเดินทางจากการทัวร์ ร่วมกับวงดนตรี ทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2565 เขาย้ายมาพำนักอยู่ในกรุงเทพฯ ประเทศไทย ด้วยที่เขาเป็นคนสนใจด้านสังคมวิทยา มองวัฒนธรรมและธรรมชาติของมนุษย์ผ่านภาพถ่าย ผลงานของเขาได้ถูกพัฒนาไปเป็นรูปแบบผสมผสานระหว่างการถ่ายภาพแนวสตรีทและสารคดี
MOORING
‘Mooring’ นิทรรศการที่พาผู้ชมเดินทางผ่าน 4 จุดทอดสมอ เพื่อสำรวจสิ่งที่ยังหลงเหลือระหว่างความทรงจำ วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสภาวะล่องลอย Read More
PHOTO ESSAY : WHITHER RIVERS FLOW
TEXT & PHOTO: XIMENG TU
(For English, press here)
ในฐานะช่างภาพสถาปัตยกรรม เสียงชัตเตอร์ของผมคือการตามหา ‘พื้นผิว’ ของเมืองที่กำลังถูกกลบด้วยเสียงอึกทึกของวัฒนธรรมฉาบฉวย ผมเติบโตมากับเสียงหวูดเรือและเขม่าควันริมฝั่งแม่น้ำเจียหลิงในยุคอุตสาหกรรมสร้างชาติ ความทรงจำเหล่านั้นคือรากเหง้าที่ทำให้ผมเห็นความต่างเมื่อย้ายไปอยู่ทางเหนือ และเมื่อกลับมาฉงชิ่งอีกครั้งในวันที่เมืองกลายเป็นเพียง ‘ฉากหลัง’ สำหรับนักท่องเที่ยว ความแปลกแยกนี้ทำให้ผมตระหนักว่า เลนส์กล้องต้องทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมโยงกาลเวลา ไม่ใช่แค่การบันทึกภาพ
ภายใต้แรงกดดันของระบบทุนนิยมที่บีบอัดเมืองให้เหลือเพียงสัญลักษณ์เชิงพาณิชย์ ผมมองเห็นฉงชิ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่มีชีวิต เป็นภาชนะรองรับความสัมพันธ์ของมนุษย์ ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ผมลงพื้นที่เก็บข้อมูลภาคสนามผ่านภาพถ่าย เพื่อค้นหา ‘การต่อต้านที่เงียบเชียบ’ ของผู้คนตัวเล็กๆ ในตรอกซอกซอยที่มักถูกลืม โดยวางร่องรอยชีวิตเหล่านี้ให้สนทนากับความล้ำสมัยอย่างเหนือจริง
ชื่อชุดภาพ Whither Rivers Flow สะท้อนว่าภาพเมืองที่กินใจควรเป็นเหมือนสายน้ำ ที่นอกจากจะแบกรับน้ำหนักของประวัติศาสตร์ ยังสะท้อนเฉดสีของความเป็นมนุษย์ไปพร้อมกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้คนก็เหมือนกระแสธารที่ไหลเวียน ทิ้งเรื่องราวและรับความทรงจำใหม่ๆ อยู่ระหว่างขุนเขาและสายน้ำตลอดกาล
___________________
ซีเหมิง ตู (Ximeng Tu -屠栖蒙) ช่างภาพสถาปัตยกรรมชาวฉงชิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้ถ่ายทอดสถาปัตยกรรม ชีวิต และธรรมชาติบนแม่น้ำสองสายในเมืองฉงชิ่ง เพื่อบันทึกความสัมพันธ์และปฏิสัมพันธ์ในสิ่งเหล่านั้นผ่านร่องรอยการขยายตัวของเมืองและท้องถิ่น




















































