Tag: photography

PHOTO ESSAY : SHOP CATS OF HONG KONG


TEXT & PHOTO: MARCEL HEIJNEN

(For English, press here

เมื่อช่างภาพชาวดัตช์ มาร์เซล เฮย์เนน (Marcel Heijnen) ย้ายมาใช้ชีวิตที่ฮ่องกงในปี 2015 เขาทั้งดีใจและตื่นเต้นที่ได้พบว่าเพื่อนบ้านของเขาเป็นบรรดาแมวเหมียวเจ้าถิ่นที่อาศัยอยู่ตามร้านรวงละแวกนั้น นับเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะทำความรู้จักกับแมวเหล่านั้นและเจ้าของของพวกมัน พร้อมกับเก็บภาพถ่ายระหว่างทาง จนกลายเป็นผลงานภาพถ่ายชุดนี้ที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว

ท่ามกลางฉากหลังของย่านขายสินค้าแห้งอันพลุกพล่านของฮ่องกง ที่มีชั้นวางของเต็มแน่นไปด้วยผลิตภัณฑ์พื้นบ้านแบบดั้งเดิม แมวเหล่านี้บางตัวก็โดดเด่นราวกับเป็นมาสคอตประจำร้าน ขณะที่บางตัวกลับซ่อนตัวกลมกลืนไปกับกล่องและขวดโหลอย่างแนบเนียน มาร์เซลพยายามถ่ายทอดโลกใบหนึ่งที่ดูเหมือนเวลาจะหยุดนิ่ง เป็นภาพสะท้อนของช่วงเวลาเรียบง่ายในอดีต เรื่องราวอบอุ่นที่ยังคงดำเนินต่อไปไม่ไกลจากฉากหลังของตึกระฟ้าอันแวววาวของฮ่องกง พื้นที่ที่สายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ยังคงแน่นแฟ้นอย่างเป็นธรรมชาติ 

___________________

มาร์เซล ไฮเนน ช่างภาพชาวดัทช์ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเอเชียมานานถึงสามทศวรรษ ปัจจุบันเขาเดินทางสลับระหว่างยุโรปและเอเชีย และในแต่ละช่วงเวลาก็จะมีโปรเจกต์ภาพถ่ายอยู่ในมือเสมอ ไม่ว่าจะเป็นภาพแมว ภาพแนวศิลปะ หรือสารคดีชีวิตริมถนน ที่สะท้อนแง่มุมต่างๆ ของชีวิตในเมืองในภูมิภาคเอเชียท่ามกลางบริบทของการเติบโตและความเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วของพื้นที่เมือง หากคุณสนใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในโลกของแมว ลองชมผลงานภาพถ่ายชุด ‘Chinese Whiskers’ ของเขาใน Instagram ดูได้

instagram.com/chinesewhiskers

PHOTO ESSAY : SPLITTING PERSPECTIVE


TEXT & PHOTO: KRID KARNSOMDEE

(For English, press here

Splitting Perspective เป็นซีรีส์ภาพถ่ายที่ผมต้องการสื่อถึงการมองเห็นสถานที่ธรรมดาๆ ในมุมใหม่ๆ เพราะแค่เปลี่ยนมุมกล้อง หรือจัดวางเส้นและรูปทรงในเฟรมให้ต่างออกไป ซีนธรรมดาก็สามารถดูน่าสนใจขึ้นได้

การถ่ายภาพชุดนี้ทำให้ผมสังเกตสิ่งรอบตัวมากขึ้น สถานที่ที่เดินผ่านทุกวันแค่ลองมองจากมุมที่ต่างออกไปมันก็สวยและพิเศษขึ้น เลยกลายเป็นเรื่องสนุกที่ได้ค้นหาและมองสิ่งเดิมๆ ด้วยสายตาใหม่

ผมหวังว่าภาพถ่ายชุดนี้จะทำให้คุณรู้สึกอยากลองเปลี่ยนมุมมองดูบ้าง บางทีแค่ขยับมุมเล็กน้อย โลกธรรมดารอบตัวก็กลายเป็นสิ่งที่น่าสนใจและไม่ธรรมดา

___________________

กฤษฏ์ การสมดี Co-founder and Director of Photography at Casper House ชอบถ่ายภาพหลากหลายแนว แต่ที่ชอบมากที่สุดคือ Minimalist Street Photography

facebook.com/krid.karnsomdee
instagram.com/kkrid

PHOTO ESSAY : FARM WORKPLACE


TEXT & PHOTO: KRONGRAT JINDAPOL

(For English, press here

ผมชอบถ่ายภาพสิ่งที่พบเจอจากสถานที่ทำงาน เพราะมันให้ความรู้สึกสงบ ผ่อนคลาย และงดงาม เป็นการพักใจจากความเหนื่อยล้าในแต่ละวัน ผมหลงใหลในความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกับธรรมชาติ ความแปลกประหลาดที่น่าสังเกต จินตนาการ และตีความใหม่ผ่านภาพถ่าย

การเลี้ยงกุ้งนั้นเต็มไปด้วยแรงกดดันและความไม่แน่นอน เราเฝ้าดูตลอด 24 ชั่วโมง เพราะไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น ภาพถ่ายชุดนี้สะท้อนมุมมองของเกษตรกรเลี้ยงกุ้งในระหว่างวันทำงาน ความไม่คาดฝันทั้งจากสภาพอากาศ ภารกิจที่ต้องทำ หรือแม้แต่อารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

___________________

ครองรัฐ จินดาพล (อ่อง) – ปัจจุบันเป็นเกษตรกร (เลี้ยงกุ้งขาว) เริ่มถ่ายภาพในฟาร์มมาตั้งแต่ปี 2021 และชอบการถ่ายสตรีทและภาพเรื่องราวอารมณ์ต่างๆ ในชีวิตประจำวันเป็นงานอดิเรก

facebook.com/krongrat.jindapol
instagram.com/ong_krongrat

 

PHOTO ESSAY : PATTERN AROUND US


TEXT & PHOTO: WARUNTORN KAEWKEEREE

(For English, press here

แพทเทิร์น (Pattern) เป็นคำที่เราพบเจอได้ในชีวิตประจำวันและคุ้นหูกันเป็นอย่างดี โดยเป็นนิยามของการเรียงตัวกันของสิ่งที่มีรูปแบบลักษณะเหมือนกัน เช่น รูปทรงเรขาคณิตต่างๆ หรือแม้กระทั่งการนำสิ่งของมาเรียงต่อกันอย่างเป็นระเบียบก็จะเกิดแพทเทิร์นได้เช่นเดียวกัน

หากมองสังเกตรอบๆ ตัวเราก็จะพบแพทเทิร์นซ่อนอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นตามตึกรามบ้านช่อง หรือแม้กระทั่งตามพื้นท้องถนนที่ใช้ในการสัญจร ซึ่งแพทเทิร์นในแต่ละพื้นจะมีความสวยงามที่เป็นเอกลักษณ์แตกต่างกันไปตามการออกแบบและการจัดวางของผู้ออกแบบนั้นๆ

ทุกครั้งที่ผมได้เดินออกไปถ่ายภาพ ผมมักจะชอบหามุมมองแพทเทิร์นที่ซ่อนอยู่ตามระหว่างทางรอให้ค้นหา สำหรับผมนั้นการถ่ายภาพแพทเทิร์น คือการถ่ายทอดความสวยงามที่เรียบง่าย (Beauty of Simplicity) ทำให้ผมรู้สึกสนุกกับการถ่ายภาพมากขึ้น อีกทั้งนำไปต่อยอดและประยุกต์ใช้ในการถ่ายภาพสไตล์อื่นๆ ได้ด้วย

___________________

วรันธร แก้วคีรี พนักงานเอกชนที่ชอบพกกล้องถ่ายรูปติดตัวตลอดเปรียบเสมือนมีคู่หูอยู่ข้างกาย ชื่นชอบการถ่ายภาพในสไตล์มินิมอลลิสต์ที่พบได้ตามรอบตัว สำหรับผมการถ่ายภาพเปรียบเสมือนเป็นการพักผ่อน และเป็นการเยียวยาจิตใจของตัวเองไปพร้อมกัน

facebook.com/pokpakphotographer
instagram.com/wk.fotosnapper

PHOTO ESSAY : GEOMETRIC FORMS IN URBAN ARCHITECTURE


TEXT & PHOTO: PUTTIPONG NIPATUTIT 

(For English, press here

 รูปทรงเรขาคณิตกับงานสถาปัตยกรรมในเมืองผ่านมุมมองฟิล์ม

สถาปัตยกรรมในเมืองเต็มไปด้วยรูปทรงเรขาคณิตที่สะท้อนถึงโครงสร้างและแนวคิดการออกแบบของแต่ละยุคสมัย เส้นสายของอาคารมักเรียบง่าย แต่กลับแฝงด้วยมิติของแสง เงา และสีสันที่ทำให้เกิดอารมณ์ที่แตกต่าง

การถ่ายภาพด้วยกล้องฟิล์มช่วยเสริมเสน่ห์ให้กับองค์ประกอบเหล่านี้ด้วยโทนสีที่เป็นธรรมชาติ เนื้อฟิล์มช่วยให้ภาพดูมีมิติ นุ่มนวล และจับอารมณ์ของสถานที่ได้เป็นพิเศษ ฟิล์มยังมีข้อจำกัดด้านจำนวนภาพ ทำให้ผมต้องใส่ใจกับองค์ประกอบในแต่ละเฟรมมากขึ้น

ในภาพสถาปัตยกรรม เมืองอาจถูกลดทอนให้เหลือเพียงรูปทรงสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม หรือเส้นโค้งที่เรียบง่าย แต่เมื่อมองผ่านเลนส์ของกล้องฟิล์ม สิ่งเหล่านี้กลับกลายเป็นเรื่องราวของแสงและเงาที่เคลื่อนไหวไปตามเวลา ถ่ายทอดความงามของเมืองที่คงอยู่เหนือกาลเวลา

___________________

พุทธิพงศ์ นิพัทธอุทิศ (แอมป์) เจ้าของโรงพิมพ์ดิจิตอลเล็กๆ ที่ชอบการถ่ายภาพเป็นชีวิตจิตใจ

facebook.com/amp.puttipong
instagram.com/amp_puttipong

PHOTO ESSAY : HONG KONG SOLITAIRE


TEXT & PHOTO: PATRICK KASINGSING

(For English, press here

ฮ่องกงทำให้ฉันประทับใจอย่างที่ไม่มีเมืองไหนทำได้ ตั้งแต่การเยือนครั้งแรกในปี 2017 จนถึงการแวะเยี่ยมเยียนครั้งล่าสุดเมื่อกันยายนที่ผ่านมา พื้นที่เพียง 1,108 ตารางกิโลเมตร อันเต็มไปด้วยความแตกต่างนี้ยังคงชวนให้ฉันกลับไปตลอด การเดินทางกลับมาทุกครั้งราวกับเป็นการค้นพบเรื่องราวครั้งใหม่อยู่เสมอ อะไรที่คุ้นเคยก็กลับมีบางอย่างแตกต่างไปตลอดเวลา มันเป็นดินแดนที่หอคอยกระจกและเหล็กตั้งสูงตระหง่านเหนือถนนหนทาง ขณะเดียวกันก็ยังคงตัวตนและจิตวิญญาณของช่วงเวลาที่แตกต่าง บนที่แห่งนี้ “นครหลวงของโลกเอเชีย” ค่อยๆ ละลายลงเป็นร่องรอยแห่งอดีตของการเป็นเมืองท่าที่รู้จักกันในนาม Fragrant Harbor

ฮ่องกงอื้ออึงไปด้วยความเร่งรีบ มันเร็ว อึกทึก และไม่หยุดยั้ง แต่ในบางครั้งคราว มันก็หยุดนิ่ง หายใจลึก และเผยโฉมด้านที่เงียบสงบ อันเป็นช่วงเวลาอันหาได้ยากที่ฉันต้องการบันทึกไว้ในภาพชุดนี้ ร่างของบุคคลเดียวดายยืนอยู่ใต้เงาตึกระฟ้า หญิงสวมชุดเขียวที่ตกอยู่ในห้วงความคิดตนเองริมถนน Avenue of Stars หรือถนนของเขตเยาวมาไตที่ค่อยๆ ตื่นขึ้นในยามรุ่งเช้า ช่วงเวลาเงียบสงบเหล่านี้ ซึ่งแทบจะถูกมองข้ามท่ามกลางความเร่งรีบของเมือง กลับเป็นสิ่งที่ฉันมักจะสนใจ เป็นรายละเอียดเล็กอันแท้จริงของมนุษย์ที่ซึ่งสะท้อนและก่อร่างสร้างตัวขึ้นเป็นตัวตนของฮ่องกง

___________________

แพทริก คาซิงซิง (Patrick Kasingsing) เป็นผู้อำนวยการศิลป์ ช่างภาพ นักเขียน และนักอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมชาวฟิลิปปินส์ เขาก่อตั้งแพลตฟอร์ม @brutalistpilipinas และ @modernistpilipinas เพื่อเฉลิมฉลองมรดกทางสถาปัตยกรรมของประเทศ และเริ่มต้น Kanto.PH นิตยสารออนไลน์ที่นำเสนอการออกแบบและวัฒนธรรมในฟิลิปปินส์และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขายังเคยเป็นผู้อำนวยการสร้างสรรค์ของนิตยสารสถาปัตยกรรม BluPrint ที่ช่วยฟื้นฟูอัตลักษณ์องค์กร รวมถึงควบคุมการออกแบบสร้างสรรค์สำหรับสิ่งพิมพ์ของ One Mega Group หลายฉบับ ในฐานะผู้อำนวยการศิลป์ของนิตยสาร adobo เขาได้รับรางวัล Philippine Quill จากผลงานการปรับภาพลักษณ์ ผลงานเขียนและภาพถ่ายของเขายังปรากฏในสิ่งพิมพ์ต่างๆ อาทิ Birkhäuser Verlag, Braun, DOM Publishers, PURVEYR และ Vogue Philippines

instagram.com/patrick_kasingsing

PHOTO ESSAY : THE CITY’S COLORS: BANGKOK

Julachart Pleansanit
Julachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart PleansanitJulachart Pleansanit

TEXT & PHOTO: JULACHART PLEANSANIT

(For English, press here

กรุงเทพฯ เป็นหนึ่งในเมืองที่ขึ้นชื่อว่ามีความสนุกสนานที่สุดในโลก เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย วัฒนธรรมหลากหลาย และบรรยากาศที่มีชีวิตชีวา ซึ่งองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้กรุงเทพฯ โดดเด่นก็คือสีสันที่สดใส ทำให้เมืองนี้โดดเด่น มีลักษณะเฉพาะตัว ทั้งกลางวันและกลางคืน

สีสันในกรุงเทพฯ ไม่ใช่เป็นเพียงแค่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญ ในการสร้างบรรยากาศและเอกลักษณ์ของเมืองอีกด้วย สีสันของเมืองนี้ปรากฏให้เห็นอย่างสดใสในทุกที่ ทั้งตามป้ายโฆษณา ผ้าใบกันสาด ยานพาหนะ แฟชั่น แม้กระทั่งอาคารบ้านเรือนและผู้คน อีกทั้งสีแดง สีเหลือง และสีน้ำเงินนั้น โดดเด่นจนสามารถพบเห็นอยู่ทั่วทั้งเมือง เมื่อได้ผสมผสานอยู่ท่ามกลางสีอื่นๆ จึงทำเมืองนี้ มีสีสันที่พิเศษกว่าเมืองไหนๆ

ในการถ่ายภาพแนวสตรีท สีสันเป็นหนึ่งในองค์ประกอบแรกๆ ที่ผมมองหา เพราะสามารถสร้างภาพ ที่โดดเด่นขึ้นมาได้ เมื่อรวมกับการจัดองค์ประกอบที่เหมาะสม สีสันเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เรื่องราว ในภาพน่าสนใจยิ่งขึ้น

ภาพถ่ายชุดนี้แสดงให้เห็นถึงการใช้สีสันที่โดดเด่น ขณะเดียวกันยังสะท้อนความเป็น ‘street’ แบบไทย ที่มีเอกลักษณ์ ภาพแต่ละภาพ สะท้อนให้เห็นถึงการใช้สีสันของกรุงเทพฯ เพื่อสร้างบรรยากาศ และแต่งแต้มเรื่องราวให้เมืองนี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

___________________

จุฬชาติ เปลี่ยนสนิท เป็นสถาปนิกและนักออกแบบอีเวนต์ event designer เมื่อประมาณปีที่แล้ว เขาได้เริ่มเดินถ่ายภาพสตรีทอย่างจริงจัง ระหว่างทาง เขาจะพยายามมองสิ่งรอบตัว ผ่านมุมมองของตนเอง โดยเชื่อว่าทุกสถานที่มีมุมมองที่ซ่อนอยู่เสมอ มันเหมือนกับการล่าสมบัติ ที่เขาเพียงแค่พยายามค้นหาสิ่งที่ซ่อนอยู่ในที่ที่คนส่วนใหญ่มักมองข้าม

instagram.com/longstreet_bob

WUTHIPOL UJATHAMMARAT

สนทนากับ วุฒิพล อุจจธรรมรัตน์ ศิลปินสิ่งพิมพ์อิสระและนักออกแบบการสื่อสาร ที่ถูกจดจำในฐานะเจ้าของผลงานภาพถ่ายสีสันฉูดฉาดซึ่งมักกระตุ้นให้ผู้คนฉุกคิดและถกถามต่อสิ่งที่ปรากฏในภาพถ่ายของเขาอยู่เสมอ

Read More

PHOTO ESSAY : THE FABRIC OF SOCIETY

The Fabric of Society
The Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of SocietyThe Fabric of Society

TEXT & PHOTO: BARRY MACDONALD

(For English, press here

‘The Fabric of Society’ หรือ แปลเป็นภาษาไทย ‘ผืนผ้าของสังคม’ เป็นคำที่ใช้เปรียบเปรยในภาษาอังกฤษ หมายถึงโครงสร้างพื้นฐาน ความสัมพันธ์ ที่เชื่อมโยงที่ยึดถือสังคมไว้ด้วยกันเหมือนกับผ้าที่ทำจากเส้นด้ายแต่ละเส้นที่ถูกถักทอเข้าด้วยกันเพื่อสร้างเป็นผืนเดียว ‘ผืนผ้าของสังคม’ ประกอบด้วยองค์ประกอบต่างๆ เช่น ค่านิยมร่วมกัน บรรทัดฐาน กฎหมาย สถาบัน และวัฒนธรรมที่ผูกพันบุคคลและกลุ่มต่างๆ เข้าด้วยกัน ทำให้เราทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของสังคมในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของผืนผ้าผืนเดียวกัน

ผ้าใบ (ผ้าใบพลาสติกแถบสีน้ำเงินขาว) ภาพจำที่ทำให้เรานึกถึงเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นแรงงาน แต่อันที่จริงแล้วชีวิตของทุกคนต่างมีส่วนที่ข้องเกี่ยวกับผ้าใบไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ในอาหารทุกๆ มื้อที่เราทาน ถูกปลูก ตาก จับ ส่งขาย จนประกอบเป็นอาหาร ต่างล้วนมีผ้าใบเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการไม่มากก็น้อย อาคารที่ปลูกสร้างต่างต้องเคยใช้ผ้าใบมาแล้วไม่ทางใดก็ทางหนึ่งในงานก่อสร้าง งานประปา และงานไฟฟ้าต้องพึ่งพาวัสดุอเนกประสงค์นี้ หรือแม้กระทั่งสิ่งของทุกอย่างที่เราซื้ออาจใช้ผ้าใบในการขนส่ง, การเก็บรักษา หรือแม้แต่การสร้างแผงขายของตลาด ปูพื้น ทำโต๊ะ มุงหลังคา และอื่นๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของไร้ราคาบนท้องถนน หรือไปจนถึงพระพุทธรูปที่มีค่าที่สุดในวัด ผ้าใบถูกเชื่อถือในการปกป้องรักษา ดูแลสิ่งต่างๆ เหล่านี้ทั้งหมด

ภาพชุดนี้มองดูแล้วอาจจะเกี่ยวกับผ้าใบ แต่หากมองลึกลงไปแท้จริงแล้วผ้าใบสะท้อนมุมมองเกี่ยวกับสังคมได้ในหลายมิติ เราจะเห็นถึงมิติแห่งกระบวนการโลกาภิวัตน์ที่ทุกคนต่างใช้ผลิตภัณฑ์เดียวกัน จากแหล่งที่มาเดียวกัน มิติเชิงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมของการผลิตพลาสติกจำนวนมาก รวมถึงความคิดสร้างสรรค์ของคนไทยในการดัดแปลงวัสดุให้เป็นรูปแบบและการใช้งานใหม่ๆ ไปจนถึงการสะท้อนเห็นปัญหาแรงงานข้ามชาติและอาชีพที่พวกเขาทำในประเทศไทย ที่พวกเขาบางคนอาศัยอยู่ในที่ที่สร้างขึ้นด้วยผ้าใบ

ชวนให้ตั้งคำถามว่า หากไม่มีผ้าใบ ประเทศจะยังคงสามารถดำเนินการได้หรือไม่ หรือผ้าใบคือสิ่งที่แสดงออกถึง ‘ผืนผ้าของสังคม’ ในรูปธรรมที่แท้จริง

___________________

แบร์รี แมคโดนัลด์ (เกิดปี 2527) เป็นช่างภาพอิสระจากลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาเริ่มต้นถ่ายภาพนักดนตรีและค้นพบความสนุกสนานในการเดินทางจากการไปทัวร์กับวงดนตรีทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา งานของเขาพัฒนามาเป็นการผสมผสานระหว่างการถ่ายภาพแนวสตรีทและสารคดี เขาสนใจสังคมวิทยาและพยายามมองวัฒนธรรมและธรรมชาติของมนุษย์ผ่านการถ่ายภาพของเขา เขาอาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครตั้งแต่ปี 2565

barrymacdonald.co.uk
instagram.com/barrymac84